Dein Leben sei ein hundertfiiltiger Versuch:
dein Mifllingen und Gelingen sei ein Beweis:
und sarge dafiir, daft man wisse,
was du versucht und bewiesen hast.*
Nietzsche.
Senlis'de, Mortefon'da
Ermenonvil ormanında
Dalgın dolaştığım gün
Nerval şiirinin rüzgarında
Senlis' de, Mortefon' da
Gök mavi toprak nemliydi
Ağaçlıklar içinde bir yerde
Kesik kesik öten kuş sesinde
Aurelia ağlar gibiydi
Senlis'de, Mortefon'da
iki kuğu yüzüyordu sessiz
Kim bilir hangi rüyanın sonu
Nerval'den iki mısra gibi
Suyu çekilmiş Tev çayında.
Bir kadın doğdu bir lahzada
bir dalganın sağrısından
siyah, lacivert bir kadın
köpük köpük saçlarıyla
yaşadı, sevdi, öldü bir lahzada
hazdan çığlıklar atarak
yaşamanın ötesinde ...
Bu eski Burgoyn şarabı sert
ve buruk lezzetinde
yavaş yavaş ve adım adım
yumuşak bir gece gibi ilerliyor bende.
Sanki ömrümü baştan başa toparlayan
bir rüyanın ortasındayım
iki sevgilim Paris ve İstanbul
el ele raksediyorlar derinde,
bütün yazlarımın bahçesinde