Fahriye Ezici
@freydis
Her gece bir hüzün,bir keder çöküyor üzerime.Kardeşler,kardeşler zehirleniyoruz,çürüyoruz,ölüyoruz,yaşadıkça tükeniyoruz,sefaletin içinde gırtlağımıza kadar batıyoruz.
İnsan denen mahlukun en önemli niteliklilerinden bir unutmaktı.İyiliği de kötülüğü de, acıyı da,mutluluğu da,korkuyu da sevinci de unuturlardı.O yüzden aynı hataları tekrarlardı.Evet işte böylesine aptal bir canlıydı insan...
“İnsanda,onu içinde bulunduğu anda mutlu ve başarılı kılacak potansiyel vardır;ama o bu enerjisini dağıtır.Geçmişi “keşke” şeklinde,geleceği “acaba” sorularıyla yaşar; fakat bugün yapılması gerekenleri yapmaz.Onun için bazı filozoflar, mermerin üzerine “bugün”diye yazıp duvara asmışlardır ki,geçmişe ya da geleceğe dağıldıklarında o gün yapmaları gerekenlere geri dönsünler...”
...İnsanlık diye yücelttiğimiz şey aslında ne aşağılayıcı bir kavram.
Bütün Orta Doğu’nun âdeti budur oğlum,tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz.Kendi kanının tadından sarhoş olur.