Alper
@frezman
168 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
“Bahçemin en yaşlısı, üst dalları iç içe girmiş bir limon ağacı. Kısa süre önce gece bahçıvanı turunçgillerin nasıl öldüğünü biliyor muyum diye sordu: Kuraklığa, hastalıklara, sayısız bit, böcek ve parazit salgınına dayansalar bile yaşlandıklarında aşırı bolluğa boyun eğerlermiş. Yaşam döngülerinin sonuna geldiklerinde devasa bir limon hasadı verirlermiş. Limon ağacı sonbahar mevsiminde öyle bol çiçeklenirmiş ki havadaki tatlı baygın koku burnunu ve boğazını iki blok öteden bile kaşındırırmış; meyveleri aynı anda olgunlaşır, ağırlığı kaldıramayan dalları kırılır, birkaç haftaya kalmadan etraf çürük limonla dolarmış. Ölmeden önce böyle bir görkem çok şaşırtıcı, dedim. İnsan bunların hayvanlar âleminde yaşandığını düşünebiliyor; örneğin ölmeden önce çiftleşen milyonlarca somonbalığı ya da menileriyle Pasifik Okyanusu'nu yüzlerce kilometre boyunca beyaza boyayan milyarlarca ringa balığı gibi... Fakat ağaçlar çok farklı organizmalar, böyle arsızca bir bereket bir bitkinin değil daha çok sınırsız ve her tür kontrolün ötesinde büyüyen türümüzün aşırılıklarını andırıyor. Limon ağacımın ne kadar ömrü kaldığını merak ediyordum. Bunu bilmenin bir yolu olmadığını söyledi, en azından kesip kütüğün halkalarına bakmadığımız sürece yoktu. Ama zaten... kim böyle bir şeyi yapmak isterdi ki?”
Reklam
Ufka doğru gözden yiten dalgalara baktığında sürekli akıl hocası, Danimarkalı fizikçi Niels Bohr’un sözleri geliyordu aklına: “Gözlerini yummadan engin denizin açıklarına bakabilen kişi sonsuzluğun bir kısmına sahiptir,” demişti Bohr.
Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·2023 44. kitabı
·19 saatte okudu
·Okunma: 07 Haziran 2023 12:21
Hermann Göring’in intiharı ve Alman kimyager Fritz Haber’in icatları ile başlayan Arsız Yeşillik sonsözden önce Werner Heisenberg’in belirsizlik ilkesi ile noktalanıyor. Roman olmasına rağmen farklı kısımlarında kurmacanın dozunun artıp azaldığı eser yazarın kitabın teşekkür kısmında da tanımladığı gibi “gerçek olayları konu alan bir kurmaca eser”. Kitaptaki karakterlerin çoğu gerçek hayatta yaşamış ve anlatılanlar da aynı şekilde gerçeklere dayanıyor. En etkileyici kısım ise ne kadar ilginç olsalar da bu insanların hikayelerinden ziyade bu hayatların birbirleriyle kurduğu ilişkiler yumağı. Bilim insanlarının birbirlerinin omuzlarında yükselmelerine ve buluşlarını ortaya çıkarırlarken yaşadıkları zorluklara, buhranlara, pişmanlıklara ve aynı zamanda bilimin insan hayatını kolaylaştırmasının ve insanlığın önünü açmasının yanı sıra onun yıkıcı potansiyelini de ne kadar artırdığına tanık oluyoruz. Teorik fizik ve matematikten bahseden bazı kısımları anlamakta güçlük çektim ama kitabın aktarmak istediğinin de bu olduğunu düşünmüyorum zaten. Bir romanın ne kadar farklı yazılabileceğini gösteren bilimsel ilerleme üzerine düşündürücü bir eser.
