Alper
@frezman
168 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Ben kimdim, hiçbir fikrim yok.
Olive Kitteridge 'in ardından sıradan insanların sıradan hayatlarına tekrar dahil oluyor kayıplarına, küçük zaferlerine ve en önemlisi yaşama inatlarına tanık oluyoruz. Genellikle Olive'in yaşlılık döneminde geçen hikayelerden oluşan kitap Olive Kitteridge'in hemen sonrasında başlıyor. İkinci baharını yaşamaya başlayan Olive'in hayatındaki değişiklikleri, pişmanlıklarını ve yeni kocası ve oğluyla olan ilişkisine odaklanıyoruz. Karakterimizin yaşamı üzerinden yalnızlık teması bu kitapta da öne çıkıyor ve anlatıcıların değiştiği diğer hikayeler üzerinden de önceki kitaptakine göre daha fazla sınıf farklılıkları konusunun işlendiğini görüyoruz. İlk kitaptan dürüst ve nobran bir karakter olarak tanıdığımız Olive ve onun olaylara ve durumlara verdiği tanıdık tepkiler genellikle rahatsız edici olsa da bana bu kitapta da yazılan hikayelerin insan hikayeleri olduğunu hatırlattı. Önyargıları ve başka bir dönemden kalma bakış açısıyla Olive kızmamıza rağmen hatta belki de bu yüzden sevmeden edemediğimiz bir karakter. İlk kitapla başladığımız hikayede hayatının farklı dönemleriyle beraber korkularını, kurduğu bağları ve yaşamını etkilediği insanları gözlemledikten sonra zaten benim için başka türlüsü de mümkün olmayacaktı. Olive, Yeniden bize insanın yalnızlığını ve sevgiye ihtiyacını hatırlatan değerli bir kitap.Edebiyat
Olive Kitteridge 'in ardından sıradan insanların sıradan hayatlarına tekrar dahil oluyor kayıplarına, küçük zaferlerine ve en önemlisi yaşama inatlarına tanık oluyoruz. Genellikle Olive'in yaşlılık döneminde geçen hikayelerden oluşan kitap Olive Kitteridge'in hemen sonrasında başlıyor. İkinci baharını yaşamaya başlayan Olive'in hayatındaki değişiklikleri, pişmanlıklarını ve yeni kocası ve oğluyla olan ilişkisine odaklanıyoruz. Karakterimizin yaşamı üzerinden yalnızlık teması bu kitapta da öne çıkıyor ve anlatıcıların değiştiği diğer hikayeler üzerinden de önceki kitaptakine göre daha fazla sınıf farklılıkları konusunun işlendiğini görüyoruz. İlk kitaptan dürüst ve nobran bir karakter olarak tanıdığımız Olive ve onun olaylara ve durumlara verdiği tanıdık tepkiler genellikle rahatsız edici olsa da bana bu kitapta da yazılan hikayelerin insan hikayeleri olduğunu hatırlattı. Önyargıları ve başka bir dönemden kalma bakış açısıyla Olive kızmamıza rağmen hatta belki de bu yüzden sevmeden edemediğimiz bir karakter. İlk kitapla başladığımız hikayede hayatının farklı dönemleriyle beraber korkularını, kurduğu bağları ve yaşamını etkilediği insanları gözlemledikten sonra zaten benim için başka türlüsü de mümkün olmayacaktı. Olive, Yeniden bize insanın yalnızlığını ve sevgiye ihtiyacını hatırlatan değerli bir kitap.Reklam
Anlatıcımız romana "Bu kente dünyanın sonunu beklemek için yerleştim." diyerek başlıyor. New York'tan ayrılıp Lizbon'a taşındığını ve eşi gelmeden önce kalacakları evi hazırladığını öğreniyoruz. Eski dairelerinin bir kopyasını oluşturmaya çalışan anlatıcının iç monologlarını üzerinden devam eden hikayede beklediği eşi Cecilia'yı, ilişkilerini ve arka planda dünyanın yaklaşmakta olan sonu ile ilgili gelişmeleri takip ediyoruz. Anlatıcı yerkürenin giderek ısındığı ve orman yangınlarının dünyanın kasıp kavurduğu bir ortamda hayatta kalma hazırlıkları da yapıyor. Beklemek üzerine yazılan bu romanda anlatıcımızla beraber zaman ve mekan algımız bulanıklaşıyor ve anlatıcının bellek üzerine düşündükleriyle okuru da bir acaba sorusu yakalıyor. Ama sadece bu gizem unsuru benim gözümde kitabı kurtaracak nitelikte değil.
Kitabın fazla ilgimi çektiğini ya da diğer okurların bahsettiği gerilim unsurunu hissettiğimi söyleyemem. Benim için ilgi çekici bir şekilde başlamayan kitap yine aynı şekilde bitti. Okuduğum için pişman değilim ama bu kadar övülmesine anlam veremedim.
Eskinin Asaleti Yeninin AzmiEdebiyat & Roman
Bu kitapla beraber Kavabata'dan üç kitap okumuş oldum. Kitaplarını sürükleyici olarak tanımlayabileceğim bir yazar değil ama yazdıklarının okuduktan aylar sonra bile hissettirdiklerini hatırlıyorum. Romanlarında eski kuşakların dünyaya bakış biçimlerinin ve yaşam tarzlarının yeni karşısında yavaş yavaş aşınması ve bunu bir çatışmadan ziyade bir kaçınılmazlık olarak görüyoruz. Yazar yeniye isyan etmeden eski Japonya'nın hatırasına saygı gösterisinde bulunuyor. Eserleri hızla modernleşmekte olan ülkesinde unutulmakta olan bir dönemin panoramasını çiziyor ve Go Ustası özelinde de son mücadelesini gösteriyor.
Go Ustası, Honinbo Shusai ve kitapta Otake olarak geçen oyuncular arasında yapılan gerçek bir go maçının romanlaştırılmış hali. Kavabata bir yazı dizisi hazırlamak için1938 yılında 6 ayda tamamlanabilen bu maçı kitaptaki anlatıcı gibi gözlemlemiş. Bizde roman boyunca maçın gidişatını, yapılan hamleleri ve oyuncuların durumlarını takip ediyoruz. Bir usta ile genç rakibinin arasında geçen mücadele eski kuşak ile yeni kuşak arasındaki çatışmayı da iki oyuncunun oyuna bakış açıları ve davranışları üzerinden bize gösteriyor. Yazarın yaşlı usta lehine biraz önyargılı olduğunu düşünsem de oyuncuların iç çatışmaları ve go oyununun Japon kültüründeki yeri okura ustaca aktarılmış. Kitabı okumak için go oyunu ile ilgili bilgi sahibi olmaya gerek yok. En azından ben böyle bir eksiklik hissetmedim. Konu ilk bakışta ilgi çekmese de yazar okuru hikayeye bağlamayı başarıyor. Eski yeni mücadelesi ve değişim rüzgarının sonunda yıktığı bir çınar üzerine yazılmış bu roman Japon kültürüne ilgi duyanların da ilgisini çekecektir.