"Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar."
"Bildiğim ve duyduğum kadarıyla insanlara güvenmek, en büyük hataların başında geliyordu. Sırf yıkımı yaşamamak için insanlardan kaçıyor ve kendi kabuğumda yer alıyordum."
"İnsanlar," Dedi gözlerimin içine bakarak. "İz bırakan şeyleri hatırlamak istemezler."
"Günden güne, bir şeyler oluyordu bana: Otursam oturamıyorum, okusam okuyamıyorum, çalışsam çalışamıyorum."
