Kader hep benden daha akıllı davranıp benim çıkarımı benden daha iyi sağladı. Yaşamımda başarılmış birkaç eylem vardır. Bilin ki bunlarda benim payım üçte bir, kaderin payı ise üçte ikidir.
Yaradılış ölçüsünün en üstünde sanılan insan soysuzlaşarak yine hayvanlığa yaklaşıyor. Biz olgunluk bekledikçe aşağılaşıyoruz. Çünkü olgunlaşmanın da şartları vardır, onlar bozulunca soysuzlaşma başlar.
Aslında, çağımızda, kentleşme denen olay, gerçekte bir kentleşme değil, tabiatın ölümünden doğan bir ilüzyondur. Tabiat, kent-dışı oluyor ve ordan insanlar kentlere doluşuyorlar. Ancak, bu, sağlıklı bir kentleşme olmadığından giderek kentlerin de ölümüne sebep oluyor.