FA
@ftmyrgnn
anitsayac.com
youtu.be/EFJ7kDva7JE
x.com/yorrfaa?s=21
Life is too short do whatever the fuck you want
#111347145
HER İYİNİN İÇİNDE BİR KÖTÜLÜK HER KÖTÜLÜĞÜN İÇİNDE BİR İYİLİK VARDIR
Son zamanlarda beni bu kadar etkileyen, soluksuz okuduğum, her sayfada vurgulanan çarpıcı karakter analizleri… hani derler ya tadı damağımda kaldı, öyle bir kitaptı gerçekten.
Kitap, klasiklerden uzak bir anlatım sunmuş bu da aynı cümleleri diğer bir sayfada, tekrar tekrar, ısıtıp ısıtıp önünüze koymayarak kitabı su gibi okuyup bitirmenizi sağlıyor
Biraz karakter analizi ve ana fikirden bahsedecek olursam:
Olay ana karakter Joseph in kendinden kaçıp bir kasabaya yerleşip orda Abel adında bir çocukla tanışıp, hayatının eski tozlarını sileyim derken her yeri daha da batırmasıyla devam ediyor;
Joseph hayatında hep sorumluluktan kaçmış her şeyin kolayına daha doğrusu iç dünyasını sıkmayan bir hayatı tercih etmiş. Örnek verecek olursak, ressam olmak isterken beceremem diye düşünüp avukat olması, anne babasını tüberkülozdan(kralın laneti) kaybedince ben de yakalanırım diye tüberküloz hastalığını hayatının merkezine alan üzerine kitaplar okuyup araştıran yani sürekli aman kimse bana dokunmasın sessiz sedasız sorunsuz yaşayayım diyen bir karakter ama tabi işler onun sandığı gibi olmuyor, tam bu esnada onun hayatında tıpkı bir ayna görevi gören, Abel karakteri devreye giriyor;
Abel, hayatta hep dışlanmış yok sayılmış ötelenmiş bir karakter öyle ki ona dayatılan bu hayatın acımasızlığı, içinde asla dinmeyecek olan, insanlara karşı bir güvensizlik ve korku aynı zamanda korkunç derecede şeytani bir öfke barındırmasıyla gün yüzüne çıkıyor
Joseph in evine aldığı Abel kısa zamanda önce Joseph in güvenini sonra da nefretini kazanıyor.
Fazla spoiler vermeden sembolik birkaç yorum yapacağım :
-Joseph karakteri : toplumun bireyselciliği üzerinden bencilliği ve bastırılmış olan yetersizlik duygusunu,
-Abel karakteri
Reklam
‘CANLI’ OLDUĞUNU HİSSEDİYORSAN ‘YAŞA’
İnce ama içinde derin anlamlar barındıran o kitap; imsan hayatına adeta ayna tutan bir eser
İncelememe kitabın son sayfasındaki bir yazıyı eklemekle başlamak istiyorum:
“BEN KENDŞ HAYATIMDA, SİZİN YARIDA BIRAKTIĞINIZ ŞEYLERİ SONUMA KADAR GÖTÜRDÜM, O KADAR; ÜSTELİK SİZ TABANSIZLIĞINIZA SAĞDUYU DİYOR, BÖYLECE KENDŞ KENDİNİZİ ALDATARAK AVUNUYORSUNUZ. BUNA GÖRE BEN SİZDEN DAHA CANLIYIM. DAHA YAKINDAN BAKIN! BİZ BUGÜN ‘CANLI NIN’ NEREDE YAŞADIĞINI, NEDEN İBARET OLDUĞUNU, ADINI SANINI BİLE BİLMİYORUZ. BİZİ TEK BAŞIMIZA BIRAKIN, ELİMİZDEN KİTAPLARI ALIN O SAAT ŞAŞKINA DÖNER, NE YANA GİDECEĞİMİZİ BİLEMEYİZ. İNSAN OLMAK, YANİ GERÇEK, KENDİ VÜCUDUNA SAHİP, KANLI CANLI BİR İNSAN OLMAK DAHİ BİZE GÜÇ GELİYOR; BUNDAN UTANIYOR, AYIP SAYIYOR, BİLDİK, GENEL ANLAMDA İNSAN OLMAYA ÇABALIYORUZ HEP. ASLINDA BİZ ÖLÜ DOĞMUŞ YARATIKLARIZ; ZATEN ÇOKTANDIR CANLI OLMAYAN BABALARDAN DÜNYAYA GELİYORUZ VE BUNDAN DA GİTTİKÇE DAHA ÇOK HOŞLANIYORUZ. BUNDAN ZEVK ALIYORUZ. YAKINDAN BİR KOLAYINI BULUP DOĞRUDAN DOĞRUYA FİKİR DÖLLERİ OLARAK DÜNYAYA GELECEĞİZ. AMA YETER BU KADAR; DAHA FAZLA “YERALTINDAN” YAZMAK İSTEMİYORUM…
Kitap, iki bölümden oluşan, baş karakterin iç muhakemesiyle, yer yer bizlere bir ayna tutuyor. Olaylara her bir yaklaşımıyla içinde tuttuğu biriktirdiği duyguları, diğer karakterlerden çıkararak bir yansıtma tekniği uyguluyor. Kendisinin bu olaylarla başarısız da olsa yüzleştiğini okura da bunu eleştirel bir tutumla tavsiye ettiğini görüyoruz.
Yazar kitaptaki baş karakterin arkadaş çevresiyle bastırılmış duyguların insana ne çeşit bir öfke patlaması yaşatacağı, Liza karakteriyle de baş karakterin kendini arındırdığını açıkça görebiliriz.
Kitap tamamen, hepimizin aslında içinde bastırılmış duyguları olduğu bunların hiçbir zaman yok olmadığını aslında hayatın her alanında bilinç
OĞUZ ATAY IN KALEMİ - HİHMET BENOL : PARÇA PARÇA OLMUŞ BİR BENLİK
“(…) 
Oğuz Atay nesir edebiyatımıza çok değişik bir ses, yer yer yadırgatan çok değişik bir anlatım, çok değişik, biraz karmaşık da olsa çok değişik bir üslup getirmişti. İnsan yaşamının olgularını -daha çok da ruhsallığımızın olgularını - doğdukları anda saptamaya belirlemeye çalışan, bu olguları önceden iyice düzenlemiş, ilkeleri ve kuralları iyice belirlenmiş bir mimarlığın yasalarına göre değil de kendiliğindenliğin savruk çarpıcılığına göre ve bir çeşit çağrışım düzeninde, ama elbette tasarlanmış bir çağrışım düzenleninde bir araya getiren bir anlatım tekniği geliştirmişti Oğuz Atay .”
“(…) Selim in ilk yanlışı: “Hayatın acemisi”. Yaşama yoksulluğunu okuma zenginliğiyle denkleştirmeye çabalaması boşuna. Ne mühendisliği, ne yazarlığı, giderek ne de sevgi/li/si bir tutamak olabiliyor. 
Tutunamayanlar böylelerinin ardından çok, giderek fazla uzun bir yazıklama. Turgut Özben ise yanlış dala asılmış. İş yaşantısında başarı sağlamak, onu gününün saçma yaşamına katmaktan başka neye yarıyor ki? Dur, doğruya sap, kendine yönel, her şeyi bırakıp gitmek pahasına! Ama varacağı yeri biliyor mu ki
Hikmet Benol aynı yolun yolcusu. Ardından belli. Oğuz Atay a t Tutunamayanlar ı uzatıyor Hikmet in 
Tehlikeli Oyunlar nı anlatarak. İsa simgeseli billurlaşıyor . Hikmet Benol - Hüsamettin Tambay - Nurhayat Hanım: İşte kutsal üçgen. Hepsi birer… cık: İsacık, Meryemcik, Tanrıcık. Hikmet Benol, imgelemini bir cehennem tiyatrosuna çeviriyor. Adının anlamının tersine doğru kayıyor, hızla. Sevgi yle yaşarken sevgisiz, Bilge yle yaşarken bilgisiz. Parça parça olan bir benlik; toparlanamıyor. Yorgun ve yılgın ruh. Pencereyi açıyor son bir kez. Ölümün kucağına atlıyor.
(…) Oğuz Atay, açık ki, kişinin kendi kendisiyle savaşmasını ve yenmesini öneriyor her şeyden
Oğuz Atay nesir edebiyatımıza çok değişik bir ses, yer yer yadırgatan çok değişik bir anlatım, çok değişik, biraz karmaşık da olsa çok değişik bir üslup getirmişti. İnsan yaşamının olgularını -daha çok da ruhsallığımızın olgularını - doğdukları anda saptamaya belirlemeye çalışan, bu olguları önceden iyice düzenlemiş, ilkeleri ve kuralları iyice belirlenmiş bir mimarlığın yasalarına göre değil de kendiliğindenliğin savruk çarpıcılığına göre ve bir çeşit çağrışım düzeninde, ama elbette tasarlanmış bir çağrışım düzenleninde bir araya getiren bir anlatım tekniği geliştirmişti Oğuz Atay .”
“(…) Selim in ilk yanlışı: “Hayatın acemisi”. Yaşama yoksulluğunu okuma zenginliğiyle denkleştirmeye çabalaması boşuna. Ne mühendisliği, ne yazarlığı, giderek ne de sevgi/li/si bir tutamak olabiliyor. Tutunamayanlar böylelerinin ardından çok, giderek fazla uzun bir yazıklama. Turgut Özben ise yanlış dala asılmış. İş yaşantısında başarı sağlamak, onu gününün saçma yaşamına katmaktan başka neye yarıyor ki? Dur, doğruya sap, kendine yönel, her şeyi bırakıp gitmek pahasına! Ama varacağı yeri biliyor mu ki
Hikmet Benol aynı yolun yolcusu. Ardından belli. Oğuz Atay a t Tutunamayanlar ı uzatıyor Hikmet in Tehlikeli Oyunlar nı anlatarak. İsa simgeseli billurlaşıyor . Hikmet Benol - Hüsamettin Tambay - Nurhayat Hanım: İşte kutsal üçgen. Hepsi birer… cık: İsacık, Meryemcik, Tanrıcık. Hikmet Benol, imgelemini bir cehennem tiyatrosuna çeviriyor. Adının anlamının tersine doğru kayıyor, hızla. Sevgi yle yaşarken sevgisiz, Bilge yle yaşarken bilgisiz. Parça parça olan bir benlik; toparlanamıyor. Yorgun ve yılgın ruh. Pencereyi açıyor son bir kez. Ölümün kucağına atlıyor.
(…) Oğuz Atay, açık ki, kişinin kendi kendisiyle savaşmasını ve yenmesini öneriyor her şeyden
Veronika Kim? Sen, Ben, O; Biz
Paulo Coelho usta anlatımıyla ele aldığı konunun hepimize bir sesleniş olmasından ötürü okurken elinizden bırakamıyorsunuz. Kitabı elime alıp soluksuz bitirdim desem yerinde bir cümle olacak.
Coelho, eserde varoluş felsefesi üzerinden yaşam ile ölüm arasındaki çekişmeyi okura her satırda hissettiriyor; Baş karakter Veronika nın yanı sıra eserdeki diğer karakterilerin de her bir öyküsünde yaşama ve ölüme bakış açısını her detayıyla sorgulatıyor.
Kitabın hoşuma giden yönü, her olaya karşı bir felsefik görüşün ve kültürel bir olgunun olması, okurken cidden çok lezzetli bir yemek yemiş de tadının damağınızda kalması hissini veriyor.
Şiddetle tavsiye edilir:)1000Kitap
Paulo Coelho usta anlatımıyla ele aldığı konunun hepimize bir sesleniş olmasından ötürü okurken elinizden bırakamıyorsunuz. Kitabı elime alıp soluksuz bitirdim desem yerinde bir cümle olacak.
Coelho, eserde varoluş felsefesi üzerinden yaşam ile ölüm arasındaki çekişmeyi okura her satırda hissettiriyor; Baş karakter Veronika nın yanı sıra eserdeki diğer karakterilerin de her bir öyküsünde yaşama ve ölüme bakış açısını her detayıyla sorgulatıyor.
Kitabın hoşuma giden yönü, her olaya karşı bir felsefik görüşün ve kültürel bir olgunun olması, okurken cidden çok lezzetli bir yemek yemiş de tadının damağınızda kalması hissini veriyor.
Şiddetle tavsiye edilir:)Beyaz Körlük Salgını ve Boş Oy salgını1000Kitap
İlk 100 sayfasına kadar ofleyip püfledikten sonra elimden düşürmediğim bir kitap oldu.
José Saramago, kelimelerle adeta dans edip kitap boyunca zihnimizi karıncalayıp muhteşem bir alegorik anlatım sunuyor.
Aramızda 
Körlük adlı kitabı okuyanlar çok fazla sayıdadır ki 
Görmek kitabın, onun devamı olduğunu bilenler bilir.
Kitabı okurken her satırda kendi ülkenizdeki olaylar gözünüzün önünde canlanacaktır ve muhteşem bir iç muhakeme yapmış olacaksınız bu nedenle kitabın siyasi bir boyutundan çok beyaz körlük salgını ve boş oy salgını arasındaki bağlantıyı irdelemenizi tavsiye ederim
Körlük kitabını okuduysanız şiddetle tavsiye ederim, iyi okumalar
Körlük adlı kitabı okuyanlar çok fazla sayıdadır ki Görmek kitabın, onun devamı olduğunu bilenler bilir.
Kitabı okurken her satırda kendi ülkenizdeki olaylar gözünüzün önünde canlanacaktır ve muhteşem bir iç muhakeme yapmış olacaksınız bu nedenle kitabın siyasi bir boyutundan çok beyaz körlük salgını ve boş oy salgını arasındaki bağlantıyı irdelemenizi tavsiye ederim
Körlük kitabını okuduysanız şiddetle tavsiye ederim, iyi okumalarReklam