"Yok, kendimi aldatmıyorum! Onun kara gözlerinde bana ve
kaderime olan ilgisini okuyorum! Evet hissediyorum ve kalbimin
hislerine güveniyorum, beni - cenneti bu sözlerle ifade edeyim mi,
edebilir miyim? - beni sevdiğini!
Beni sevdiğini! - Ve kendi kendime ne kadar değerli olduğumu, ne
kadar - sana herhalde bunu söyleyebilirim, böyle bir şeye anlayışın
var senin - onun beni sevdiğinden beri, kendime ne kadar taptığımı!"
Elimizden geldiğince öğrenmeye çalışmalıyız ama bilgimizin çemberi tamamlamadığını, tüm boşluğu çevrelemediğini aklımızda tutmalı; bilmediklerimizin sınırsız, dipsiz olduğunu, bildiklerimizin ise, kimi zaman o bilginin tam tersiyle birlikte var olmak zorunda kalabileceğini hiç unutmamalıyız. Tek gözle görülenin derinliği olmaz.