Elimi tuttu, kuvvetle sıktı. İçimde, yüreğimin oralarda bir karıncalanma.
- Nerelisin, dedi, kimlerden olursun?
Yanıma oturmuştu, nefesini yüzümde hissediyordum karanfil kokuyordu.
- Şebinkarahisarlıyım, dedim. Bize Hacı Ömeroğulları derler.
- Pekala, ben de Suşehri'nden olurum, hemşeri sayılırız.
- Öyle dedim. Artık titremiyordum. Vücudum pelte gibi olmuştu.
Mutsuzlar, bir tehlikeyi, bir yanlışlığı, bir haksızlığı, bir adaletsizliği mutlulardan çok daha çabuk fark ederler. Birçoğu sorun yüklü bir insanı kendi olumlu dünya görüşüne bir engel olarak gören iyimserlerden ziyade, melankolikler duygudaşlığa yatkındır.