Ey cemaat-i müslimîn. Ey cemaat-i müslimîn ve gafilîn. Sizler Nasrâni misiniz yoksa Mecusi misiniz? Hangi millettensiniz? Şimdi namazdan çıktığınıza göre siz İslam milletindensiniz ama bunu ispat edebilir misiniz? Allah celle celâluhû sizden öncekileri niçin helâk etti biliyor musunuz? Çünkü onlar kâfirlere benzemeye başlamışlardı. Kardeşlerim! İçinizdeki İslâmı gösterin. Çünkü İslâm, sizin üzerinizde görünmek ister. İman gizlidir. İslâm açık. İman kalbdedir, İslâm zahirde. İslâm şeriatsa, şeriat sizin amellerinizde görünmek ister. Söz çok, ama sözlerle oyalanacak vakit yok. Hani amelleriniz? Benim gibi zamanın uzaklarından gelmiş bir garip sizi bu şekilde görse, vallahi size müslümanlar demezdi. Sizler namaz kılan nasranîlere beziyorsunuz. Namaz kılıyorsunuz ama görünüşünüz nasranîler gibi. Kardeşler! Dışı kâfire benzeyen insanın içi de ona benzemeye başlar. Söz çok, ama uzatmaya gerek yok. Dönüş yakındır.. O’na döndürüleceğimiz gün yakındır, pişmanlığın fayda vermeyeceği dem gelmeden hemen tevbeye sarılın. Allahtan korkun. Dediklerimi anlamaya çalışın. O gün, hakir ve zelil insanlar olarak Allahın huzuruna çıkmak ister misiniz? Kâfirleri dost edinenler ve onlara benzemek isteyenler onlardan olur. Onlar zalimdirler. Zalimler olarak huzura varmak ister misiniz? Sözlerimi düşünün. Boşa konuşmadığımı anlayın. Haydi, herkes şimdi işinin başına, siz Allahtan sizi korumasını dilerseniz Allah sizi korur.
Bir gelecek var, her şey “gelecek”ini bekliyor. Duvar bir başka duvara bitişmesini, su başka bir suya kavuşmasını, hayat bir başka hayatla tamamlanmasını.