Fevziye Öner
@fvzyeoner
okuyorum
Dokuz Eylül Üniversitesi
Manisa
2002
25 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Birbiri ardına sıralanmış iki farklı hayat. İki farklı yaşam çabası.
Celine ve Cosi artık unutamayacağım en
önemli iki karakter.
'Bir tarafta 1943-1944 yıllarında Alman işgaline karşı Fransa 'da hayatta kalabilmek için mücadele veren, sevginin, fedakarlığın, iyiliğin, nilüfer çiçeklei gibi her daim beklenen tükenmez umudun, yaşanılan anın kötülüğüne dair geleceğe hep güzel umut ve hayallerle sıkı sıkıya tutunan fakat sonunda acımasızca, korkuyla, büyük bir hüzünle birbirlerinden koparılan Celine, babası ve Cosi.'
'Diğer tarafta ise 2000 yıllarında kendi yaşam savaşına düşmüş, kızı Alma'yı çok küçük yaşta büyük bir acıyla kaybetmiş, acısını içinde tutarak yaşamaya tekrar tutunmuş, Celine ve Cosi'nin geçmişteki acı hayatını günyüzüne çıkararak onların yaşadığı iyiliği, sevgiyi, acı dolu umut bekleyişlerini kalbinde hissederek artık yaşamı boyunca kalbinin Şakayıklarla dolu köşesinde onları sonsuza dek yaşatan Caroline.'
.. Keşke savaş olmasaydı. Sarah Jio'nun derinden etkilediği başka bir yapıtı. Yine dilim tutuldu. Çok farklı hikayeyle karşımıza çıkmış. Ruhum dinlendi. Okurken o hayatları bende yaşadım. Derinden etkilendim..
" ... Sevginin yaptığı da budur. İnsanları zamandan, savaş ve yıkımdan, kötülükten ya da acıdan daha güçlü olan bağlarla birbirlerine bağlarlar."
Reklam
Suçumuz İnsan Olmak...
Okurken âdeta ruhum dinlendi, türlü düşüncelerden arındı. Akıcı, sürükleyici bir anlatımı var. Fazlasıyla etkisinde bıraktı beni
İki farklı insan. Birbirini asla tanımayan insanların arasında bir bağ vardır ve o iki kişi o bağı öyle bir anda her iki ucundan sıkı sıkıya tutacaktır ki, bağın çözülmesi çok zor olacaktır.
İşte Nedret ve Nuri de tam olarak o bağın her iki ucundaydılar. Nedret yeşil önlüğünü takıp kocasına her gün yaptığı gibi kahvaltı hazırlıyordu. Mutfak penceresi açık ve perde hafif aralıktı. Nuri, yıllardır gidip geldiği geldiği yollarda ilk defa o gün kafasını kaldırıp Nedret'i açık penceresindeki aralıktan görmüştü. O andan sonra herşey değişmişti ikisi için de. Duyguları, sevgileri herşeyleriyle birbirlerine aitlerdi. Uzunca bir sürede öyle oldu ama artık daha fazla şeyler yaşamaları için evlenmeleri gerekiyordu. Evlenemezlerdi. Nedret yapamıyordu. Evliyken böyle bir ilişki yaşamak istemiyordu. Evet kocasını sevmiyordu kendisini sadece onun eşyası olarak görüyordu fakat ona çok bağlıydı. Bu saatten sonra boşanamazdı ondan. Nuri'nin de bakması gereken karısı ve iki çocuğu vardı. Boşansaydı ne olacaktı onlara? Üstelik Nedret istemiyordu artık o ne yapabilirdi ki... Yaşanması gereken herşey yaşanmıştı kendilerinin bir suçları yoktu ama bitmişti işte. Belki de tek suçları insan olmalarıydı?
Artık perdeler çekili ve yollar kapalıydı..
Sabahattin Ali... Yazarlığını sevdiğim adam. Bu kitap sürekli dilden dile dolaşmıştı. Aslında hep merak etmiştim okumak için fakat okumayadım. Ama başlamıştım sonunda ve bitti. Sevmiyorum ölümlü ayrılıkları. Raif'inde dediği gibi "Hayat ancak bir kere oynanan kumardır.". Okuyun,bütünleşin kafanızda canlandırın. Bir kerede siz onlarla beraber mutlu olun ve sevinin. Bu romanı alın ve herşeyi unutup okuyun. İçimdeki o derin hisleri asla anlatamıyorum.
Sarah jio, sakinliğin, dinginliğin, duygusallığın en güzel yazarı. Kitaplarını öylesine bir heyecanla alıp okurum ki. Böyle bir iç huzur tarif edilemez birşey. Çok güzeldi. Bu tarz kitapları çok seviyorum. Sonları mükemmel oluyor ve fazla duygusal. Son sayfalarda ağlarsın,kitap biter kapatırsın sonrası o kitabı birde içinde canlı oynatırsın. Mükemmeldi.
Bir kitap ancak bu kadar özgün olabilir. Ne kadar sakin ne kadar ince ve derin duygularka yazılmış. Yıllar boyu sana annelik yapan teyze bildiğinin gerçekte annen olduğunu öğrenmek. Çok duygusaldı. Ama içime en çok oturan, keşke ayrılmadan birşey için geç olmadan öğrenilebilse. Akıp giden bir roman. Çok güzel yapıt.
Reklam