Gamze GÖRGÜLÜ
@gamzee54
Şu anda okuduğu kitap
16. yüzyıl Ispanyası’nda savaşların kaybedilmesi, siyasilerin kendilerine ,burjuvaya ve din adamlarına tanıdığı imtiyazlar birer birer halkın sırtına yük oluyor. Ekonominin kötüleşmesi sonucu temel ihtiyaçlarını bile karşılamaktan aciz olan halk arasında dilencilik , hırsızlık, büyücülük, din tüccarlığı gibi yeni ‘’meslekler’’ ortaya çıkıyor ve yaygınlaşıyor. Tabi ki bu yeni sosyal yapı, daha doğrusu sosyal çürüme sanatı da etkiliyor ve yeni bir sanat/yazı türü ortaya çıkıyor. Türün adı PİKOREKS. Tormesli Lazarillo da bu türün ilk örneği. Bu türde hırsızların,dilencilerin yaşam şartlarının doğuştan böyle olmadığına maalesef ki sosyal ve ekonomik yapının bunun bazı kişiler için zorunlu kıldığını görüyoruz.
Bu yeni türde bu tarz insanların birincil ağızdan yaşam öyküsünü dinliyoruz. Romandaki gerçeklik aslında çok trajik olmasına rağmen yazarımız içerisine mizahı ögeler de ekleyerek bu acı gerçeği bir nebze olsun okurları için yumuşatmış.
Hemen hemen iki yüzyıl boyunca var olmuş bu yeni tür zamanla geri planda kalarak önemini kaybetmiş.
Karakterimiz bir çocuk olan Lazarillo nın kendi ağızından verdiği hayat mücadelesini , sadece karnını doyurabilmek bir parça ekmek yiyebilmek için verdiği mücadeleyi ve yaptığı taşkınlıkları okuyoruz.
Kitap hakkındaki kendi yorumum ise dönem çağ ne olursa olsun çok az bir kesmin refahı yaşam standartları iyinin bile üstünde olabilmesi için haksız asla adil olmayacak şekilde çoğunluğun üstüne yüklenen taşınması bile bazen mümkün olmayacak yükler yüklemesi ve bunu okuduğumuz neredeyse her dönemde her millette her ırkta görüyor olmak sorunun kaynağının insan olması çağın ,gelişmişliğin önem taşımıyor olması gerçeği dehşet verici şekilde üzücü.
Ama insanın her koşula iyi veya kötü şekilde uyum sağlıyor olabilmesi ise hayret verici…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öykü kitabında sefillerden de bir mahkumun son gününden de esintiler vardı. Ya da bu öykü diğer romanlara fikir oldu. Çok çok ince bir kitap olmasına rağmen ''derdini'' çok güzel şekilde anlatmış yazar. Adeta haykırarak dile getirdiği sorunların günümüzde de yaşanıyor olması tek farkın aradaki yılların olması beni dehşet derecede üzdü ve öfkelendirdi.
Kitabın gerek inceliği gerek de doluluğu ile herkesin şiddetle okumasını önerdiğim bir öykü oldu.
Uzun zamandır Victor Hugo okumadığım içinde kalemini özlediğimi ve neden bu kadar sevip saygı duyduğumu tekrardan apaçık bir şekilde gördüm.
Günümüzde Güney Batı Macaristan'da bulunan Kanije kalesinin 3. Selim dönemi Tiryaki Hasan Paşa komutanlığındaki fethini okuyoruz. 17. Yüzyıl sonlarındaki Osmanlı'nın durumu hakkında da genel bir bilgiye sahip oluyoruz.
Kanije kalesi konumu itibari ile çok stratejik bir bölgede yer almaktadır. Tiryaki Hasan Paşa bunun farkındadır ve kalenin fethinin sadece bir fetih olmadığını alınması durumunda birçok avantajın da Osmanlı tarafına geçeceğini bilmektedir.
Savaş öncesi ve savaş anında dezavantajlı taraf olunsa bile tecrübeyle , soğukkanlılıkla , taktiklerle bu durumu nasıl avantaja cevirebiliriz buna çok güzel bir şekilde tanıklık ediyoruz.
Tiryaki Hasan Paşa gözünden Osmanlı'nın artık yükselme dönemindeki gibi olmadığını da gözlemliyoruz.
Benim için bilgilendirici ve sürükleyici bir kitaptı. Tarihe ilginiz varsa öneririm.
7/10
'' Düşüncelerimizin yönü yüreklerimizinkiyle aynı olmadığından, ayak altına aldığımız her şeye gizliden gizliye bir eğilim besleriz. '' nerdeyse her yerin altını çizmek istediğim bir kitaptı. Ama en sevdiğim cümlesi ile yorumuma başlamak istedim.
Bu kitabı okumak için öncelikle psikolojik olarak belli sağlamlığınızın olması gerektiğini düşünüyorum. Yazarımız oldukça karamsar ve bir o kadar da bireyselciliğe sempati besliyor, ki sempati duyduğu bir şeylerin olması oldukça şaşrıtıcı. Kitabı okursanız ya da okudıysanız ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınızdır.
Kitapta daha doğrusu yazarın düşüncelerinde bir şey beni içine çekti. Okurken hem keyif aldım hem zihnimde kayboldum.
Cioran 'e göre hiçbirimiz özgür, özgün değiliz. Kötü kelimesi bile bizlerin yanında iyi kalıyor. Sebebiyle beraber aslında bizlerin hiçbir şeyi haketmediğimizi düşünüyor. Yazar her ne kadar karamsar olsa da okurken onunla çatışmak, onu anlamaya çalışmak, neden böyle düşünüyor ve bu düşüncelerinin haklılığı ne kadar? diye sorgulamak onu ve fikirlerini anlamaya çalışmak keyifliydi.
Yazarımız her ne kadar bireyselciliğe övgüler düzüyor insanlara hayata nefret kusuyor olsa da kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğu kanısındayım.
Ayrıca yazarın hayatına baktığımızda annesiyle çevresiyle bazı sorunları olduğunu görüyoruz. Aslında bütün bu öfkenin ana sebebini de daha iyi anlıyoruz. Ben ne olursa olsun bu Dünya'ya gelmemizin öylesine olmadığını düşünüyorum. Hayatımızı âdeta bir fanusun içerisinde hiç tanımaya, anlamaya çalışmadığı insanlara, kültürlere nefret, kin, öfke duyarak yaşanmaması gerektiğini düşünüyorum. Eğer varsam, olmayacağım güne kadar kendimi, doğayı insanları anlamaya okumaya çalışacağım. Hayatı kucaklayın, haksızlıklara göz yumun da demiyorum. Var olduğumuz sürece bize dayatılan
