Aşkın garip yanı şu, insana öyle bir sonsuzluk hissi veriyor ki hep olacak sanıyorsun. Kaya oluşumları gibi. Gökyüzü gibi. Ama aşkın da insani olan herhangi bir şeyden farkı yok: Özen göstermezsen, solup gidiyor.
Herkesten saklanan uç, bu garip cezanın karanlığında aydınlanmaktadır; delilik, egemen olunamayan meczupça sözleri içinde kendi anlamını açık etmekte, kuruntularının içinde gizli gerçeğini söylemektedir; çığlıkları vicdanı adına konuşmaktadırlar...
Reklam
Başka bir çağın, başka bir sanatın, başka bir ahlâkın değerlerinin sorgulandıkları, ama aynı zamanda insanî hayal gücünün en uzaktakileri de dahil, bütün biçimlerinin ortak bir kuruntu içinde birbirlerine nazaran garip bir şekilde uyum göstererek ve çamura bulanmış ve karmakarışık bir şekilde yansıdıkları delilik. Buna çok yakın olan kendini boş yere beğenme deliliği. Fakat deli kendini edebi bir modelle özdeşleştirmemektedir; yoksun olduğu bütün erdemler ve güçleri, bütün nitelikleri kendi kendine vehmetmesine olanak veren, hayali bir katılım yoluyla kendiyle özdeşleşmesidir...
"Gizemli bir suskunluğun
Dargın diliyim.
Kan gülleri büyütürüm
Sabır saksılarında.
Ben hep kendini yiyen
Bir garip deliyim"
Kitapların dışında bu garip adamın dünyayla bir ilgisi yoktu; çünkü onun için varlığın tüm olguları harflere döküldüğünde, bir kitapta toplandığında ve aynı zamanda her şeyden arınmış olduğunda başlıyordu.
Belki de bütün konular arasında sadece bunun basit olması ve insanların başına hiç gelmemesi sana garip gelebilir. Ancak diğer konularda da olduğu gibi, bazı hâllerde, bir insanın ölmesi yaşamasından daha iyi olabilir. Böyle bir insanın bu iyiliği kendine yapması tanrılara saygısızlık olarak algılanacağından, iyiliği yapması için bir başkasını beklemesi belki sana garip gelebilir.
Reklam
Reklam