GELGİT #kitapyorumu
"Bazen hislerimi nasıl açıklayacağımı bilmiyorum. Sonra sen birden onları kelimelere döküyorsun."
"Ne dedim ki?"
"Enkaz içinde bir umut olduğumu söyledin.
Puan vermedi
"Tesir etmeyen okuma neye yarar? İnsan kendisine ilave etmek için okur, unutayım diye değil." (s. 87)
_____________
Ahmet Hamdi Tanpınar denince çoğumuzun aklına hemen romanlar
Eylemsizliğin Şiiri ve Ruhun Labirenti1000Kitap
Puan vermedi·180 syf.·
2026 63. kitabı
Dünya edebiyatı, insanın evrendeki konumunu sorgulayan pek çok metne ev sahipliği yapmıştır; ancak hiçbiri insan ruhunun o tekinsiz, karanlık dehlizlerini Hamlet kadar çıplak bir cesaretle
Geçmiş geçmiyor...
Hayatta Kalanlar, üç kardeşin yıllar sonra çocukluklarının geçtiği eve dönüşü üzerinden ilerliyor ama aslında anlatılan şey geçmişin insanın içinden hiçbir zaman tamamen çıkmaması.
Alex Schulman hikâyeyi düz bir kronolojiyle anlatmıyor; anılar, kırılmalar ve bastırılmış öfke parça parça açılıyor. Bu yüzden kitap ilerledikçe sadece karakterleri değil, onların çocukluklarını ve birbirlerine neden böyle davrandıklarını da anlamaya başlıyorsun.
Roman boyunca en çok hissedilen şey, bir aile içinde sevginin bazen ne kadar yaralayıcı olabileceği. Kardeşler arasındaki bağ çok güçlü ama aynı zamanda yıkıcı. Schulman bunu dramatikleştirmeden, oldukça sade bir dille anlatıyor; zaten kitabın etkisi de biraz buradan geliyor.
Bazı sahneler rahatsız edici derecede gerçek hissettiriyor. Özellikle çocukluk anılarının taşıdığı o sessiz korku ve huzursuzluk hissi uzun süre akılda kalıyor.
Kısa ama duygusal ağırlığı büyük bir roman.
Bazen insan en çok, geride bıraktığını sandığı şeylerin içinde kayboluyor.Edebiyat
“Bu hayatta en güzel şey, insanın sevdiğiyle vedalaşabilmesidir. Peki ya vedalaşamadan gidenler?"
Bir insanın yüreğine kaç acı sığar?
Sinan Akyüz'ün kaleminden Fidan Hanım’ın hayatına misafir oldum. Büyükada’nın çam kokulu sokaklarında dolaşırken ada sıcaklığını, eski köşklerin ruhunu ve o nostaljik atmosferi iliklerime kadar hissettim. Gerçek bir hikâyeden ilham alınarak yazılan bu eser; geçmişin yaralarını, sırlarını ve insanın içine işleyen kayıplarını bugüne taşıyor.
Tıp öğrencisi Fidan’ın; doktor babası ve ailesiyle huzurlu giden hayatı, ablasının evliliğiyle bambaşka bir hâl alıyor. Öğrendiği sırlar ailesiyle bağlarını koparırken, hayatına aşkı öğreten Han çıkıyor karşısına. Ama bazen aşk aynı yere bakmak değil, hayata aynı yerden bakabilmekmiş… Fidan çok sevdi, çok fedakârlık yaptı, yıllarını verdi. Fakat acılar onun peşini hiç bırakmadı.
Yazar öyle kırılma noktaları yazmış ki her sayfada başka bir ters köşe yaşadım. Özellikle vedalaşamamanın ağırlığı, pişmanlıkların insan ruhunda bıraktığı iz ve kaderin sert yüzü çok etkileyiciydi.
Bu kitap bana bir şeyi tekrar hatırlattı:
İnsan bazen herkesi severken kendinden vazgeçmemeli… Çünkü Allah kulunun yaşadıklarını da, sessizce taşıdığı yükleri de görür. Ve zamanı geldiğinde herkes hak ettiğini mutlaka yaşar.
Sinan Akyüz ile tanıştığım ilk eserdi ama kalemine gerçekten hayran kaldım. Kalemi daim olsun…
7/10
şehir bazen bir taşın susuşudur; bazen paslı bir çeşmenin alnında kuruyan dua. mustafa kutlu bu kitapta istanbul’u anlatmıyor yalnızca, onu yavaş yavaş kaybeden insanın içindeki kırılmayı da
