Ged'in Gölgesi!İnceleme
Yerdeniz Büyücüsü, Ursula K. Le Guin'in 1968 yılında yayımlanan fantastik romanıdır. Bu eser, yazarın Yerdeniz serisinin ilk kitabıdır.
Bu, Le Guin'den okuduğum üçüncü kitap oldu. Daha önce Anlatış ve Mülksüzler'i büyük bir beğeniyle okumuştum. Yazarın bilimkurgu türündeki bu iki romanından sonra, Yerdeniz serisine de hiç düşünmeden başlama kararı aldım. İyi ki de başlamışım. Çünkü Yerdeniz Büyücüsü, büyümeyi, bilgeliği
ve büyü dünyasını anlatan, farklı ve etkileyici bir eser olarak bende kalan etkisi yoğun oldu.
Roman, yazarın kurguladığı Yerdeniz adlı adalar dünyasında geçiyor.
Dikkatimi çeken noktalardan biri de Yerdeniz haritasının bizzat Ursula K. Le Guin tarafından hazırlanmış olmasıydı. Böyle bir harita oluşturmak bile başlı başına emek, sabır ve hayal gücü gerektiren bir uğraş. Bu harita sayesinde yazarın yarattığı dünyayı ne kadar önemsediğini ve ona gerçeklik duygusu kazandırmak için gösterdiği çabayı hissetmek mümkün.
Dikkatimi çeken bir başka konu ise Yerdeniz serisinin, daha sonra yazılan bazı ünlü fantastik eserlere ilham verdiğiydi. Özellikle Harry Potter serisine yapılan benzerliklerden okuduğum ve dinlediğim pek çok yazıda da söz ediliyordu. Harry Potter dünya çapında çok tanınan ve sevilen bir seri olmasına rağmen, Yerdeniz Büyücüsü'nün aynı ölçüde bilinmemesi doğrusu beni biraz üzdü. Çünkü okudukça, bu eserin fantastik edebiyatın önemli yapıtlarından biri olduğunu hissettim.
Ancak Yerdeniz Büyücüsü'nü benim için özel kılan şey, büyülerden çok insanın kendi yarattığı gölgesiyle yüzleşme olayını anlatması oldu.
Romanın kahramanı Ged, olağanüstü yeteneğe sahip genç bir büyücü adayıdır. Güçlüdür, zekidir ve öğrenmeye son derece heveslidir. İlk büyücülük derslerini kendisini büyüten teyzesinden alır.
Gont Adası'nda yaşayan Duny, henüz bir yaşındayken
Puan vermedi
Bu sefer 
Ursula K. Le Guin ablamız bize farklı maceraları uzun uzun anlatmak yerine sakin bir iyileşme hikayesi anlatmış. İyiki de öyle olmuş.
Bana öyle geldi ki yazar seriye ara verdiği süre içinde kadın olmak üstüne uzun uzun düşünmüş. Kitapta gücü, gerçek gücü, güçsüzlüğü ve kadının sessiz gücünü anlatmış. Bazen de sessiz olmayan gücünü.
Bir de bence Tenar, Ged kadar bu serinin ana kahramanı. Bütün kitap boyunca Ged’i bekleyip duruyoruz fakat hikayenin asıl kahramanı olan Tenar’ı farkında olmadan ciddiye almamış oluyoruz. Tıpkı hikayedeki diğer erkekler gibi.
Ursula K. Le Guin ablamız bize farklı maceraları uzun uzun anlatmak yerine sakin bir iyileşme hikayesi anlatmış. İyiki de öyle olmuş.
Bana öyle geldi ki yazar seriye ara verdiği süre içinde kadın olmak üstüne uzun uzun düşünmüş. Kitapta gücü, gerçek gücü, güçsüzlüğü ve kadının sessiz gücünü anlatmış. Bazen de sessiz olmayan gücünü.
Bir de bence Tenar, Ged kadar bu serinin ana kahramanı. Bütün kitap boyunca Ged’i bekleyip duruyoruz fakat hikayenin asıl kahramanı olan Tenar’ı farkında olmadan ciddiye almamış oluyoruz. Tıpkı hikayedeki diğer erkekler gibi.
Reklam
Puan vermedi
TEHANU.URSULA K.L.GUIN .23 NISAN 2020 MALATYA
yerdeniz serisinin 4.kitabi TEHANU dil olarak diğer serilerine göre oldukça farklıydı. Konu olarak daha durağan fantastik öğelerin daha az kullanılması ve üstü kapalı diyaloglar sanki bir plani olmadan daldan dala atladığı olaylar ilk üç kitabındaki ritmi yakalayamadığı gibi oldukça bulanık da kalmış.
Yanık yüzlü kız therru Tenarin koruması altında incitilmis, tecavüze uğramış bir ejdera kızıdır. Kadınların sosyal yasamdaki yerini her firsatta sorgulamayi kendine görev bilmiş Ursula k.l. guin bu konudaki hassasiyetini Therru nun içinde gizlediği o yakıcı ejderhanın gücüyle anlatırken " aa evet biz değerleyiz, güçsüz olduğumuz sürece " diyaloğu erkeklerin kadınlara bakış açısını ursulanin gözünden özetler. Ötelenmiş, örselenmiş therru ile onu koruması altına almış Tenar in sevgiyle iyileştirdiği Therru erkek olarak bir tek Ged den korkmaz çünkü ; GED Tenar için de Therru için de , Ursula için de bir erkekte bulunmasını ıstediği sevgi, şefkat kadına üstün değil eşit bir ruhtur.
“Büyümek”Düşünce
“Söz sessizlikte, ışık karanlıkta, yaşam ölürken; bomboş gökyüzünde uçarken parlar atmaca,”
Kitabımız, Yerdeniz takımadalarında yaşayan ve gerçek adı Duny olan, sonradan Ged adıyla tanınacak genç bir büyücünün hikâyesini anlatır. Olağanüstü yeteneklere sahip olan Ged, gençliğinin verdiği kibir ve hırsla kontrol edemediği bir büyü yapar ve dünyaya karanlık bir gölge salar. Gölge olarak betimlenen bu karanlık gücün de aslında Ged’in kendi içinde yarattığı bir imgelemden ibaret olduğunu anlıyoruz.
Hikâye ilerledikçe Ged’in karşılaştığı en büyük tehlikenin dış dünyadan değil, kendi içinden kaynaklandığını görüyoruz. Bu yönüyle kitap, bir büyücünün macerasından çok bir karakterin olgunlaşma öyküsüdür. Aslında hikaye, yalnızca büyücülük öğrenme sürecini değil, Ged’in kendi hatalarıyla yüzleşmesini ve olgunlaşmasını konu alır.
Yerdeniz Büyücüsü, her ne kadar Harry Potter havası verse de anlatılmak istenen çok farklı. Kitap, fantastik bir hikayeden çok bir insanın kendi hatalarının farkında olması gerektiğine ve insanın kendi ile olan içsel savaşında başkalarının değil sadece kendisinin öz çabasına ihtiyaç duyulduğuna odaklanıyor. Bu bağlamda monoton ve aksiyonu eh işte diyebileceğimiz bir okuma duygusu veriyor. Ama farklı ve ütopik bir orta dünya sunan bu eser, seri olmasının da verdiği coşkuyla Adalar diyarında neler olacağına dair merak bulutlarını üstümüzde gezdiriyor. Keyifli okumalar…
Yerdeniz Büyücüsü, her ne kadar Harry Potter havası verse de anlatılmak istenen çok farklı. Kitap, fantastik bir hikayeden çok bir insanın kendi hatalarının farkında olması gerektiğine ve insanın kendi ile olan içsel savaşında başkalarının değil sadece kendisinin öz çabasına ihtiyaç duyulduğuna odaklanıyor. Bu bağlamda monoton ve aksiyonu eh işte diyebileceğimiz bir okuma duygusu veriyor. Ama farklı ve ütopik bir orta dünya sunan bu eser, seri olmasının da verdiği coşkuyla Adalar diyarında neler olacağına dair merak bulutlarını üstümüzde gezdiriyor. Keyifli okumalar…
Mirhicab Abdullayev - "Kənan və Aylin"
Kitab çox sürətli oxunurdu, sanki yazıçı böyük bir hekayəni qısaldıb təqdim etmişdi bizə. Amma bu qədər qısa bir kitabda niyə bu qədər təkrar fikir var? Dəfələrlə eyni cümlələrin təkrarlanması süni şəkildə kitabın uzadılması deyil, bəs nədir?
Tamam, kitab çox axıcı idi, amma niyə? Çünki hadisələr çox sürətli şəkildə baş verirdi. Yazıçı heç nəyi uzatmır, sanki kitab qısametrajlı film kimi kiçik-kiçik səhnələrdən ibarətdir. Hər səhnə bir-biri ilə bağlıdır, birini qaçırsan, hekayəni itirəcəksən.
Obrazlara gah adları ilə, gah da "müəllim" deyə xitab edilməsi qəribə idi. Standart bir xitab tərzi seçilməli idi məncə. Bir obraz digər obraza bir səhifədə Kənan deyir, digər səhifədə Kənan müəllim deyir. Niyə?
Əsas problemlərdən biri - təkrarçılıq. Birinci səhifədə oxuduğumuz bir şeyi növbəti səhifədə yenə oxuyuruq. Sizcə də bu yorucu deyil? Cümlələrin quruluşunda peşəkarlıq yoxdur, həvəskarcasına yazılmışdı sanki. Bədiilikdən söhbət belə gedə bilməzdi. Ard-arda gələn cümlələrin eyni sözlərlə bitməsi - vurulmuşdu, olmuşdu, yorulmuşdu, durmuşdu və s. hekayəni çox zəif göstərir.
Kitabda çox gözəl fikirlər var idi, məntiqli və kamil düşüncələr. Və demək olar ki, bəzilərində yazıçı ilə həmfikir idim. Lakin üslub və tərz ədəbiyyatdan uzaq idi. Çünki yazıçı məişət, loru və ara söhbətləri ilə çatdırırdı bunları bizə. Deyilənlər ağıllı və mənalı olsa da belə, oxuduqca görürsən ki, cümlələrdə təbiilik əvəzinə sünilik üstünlük təşkil edir və bu da kitabın ciddiyyətini azaldır, səmimiyyətini itirir. O qədər loru dildə danışılır ki, sanki kitab oxumursan, məhəllədə kiminləsə qeybət edirsən.
Amma yazıçının bir çox fikrini, təbliğ etmək istədiyini bəyəndim, fikirləri ilə həmfikirəm. Hər şeydən əlavə, mütaliə etmək mütləqdir ki, yazıçı da gəncləri
Kendi Karanlığını İsmiyle Sarıp Büyüyen Ruhun Kadim Sessizliği1000Kitap
Ursula K. Le Guin’in Yerdeniz Büyücüsü isimli o kadim ve zamansız başyapıtı, sadece ejderhaların uçtuğu, büyülerin yapıldığı fantastik bir dünya masalı değildir; insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin, büyümenin ve o ebedi dengenin peşinde savrulan bir ruhun derin, felsefi destanıdır. Kitap, bir çıraklık hikâyesi gibi görünse de, satır aralarından sızan o dingin hüzün, yalnızlık ve bilgece kabullenişle tam anlamıyla bir "kendini bilme ve gölgeyle barışma" romanıdır.
Hikâyenin merkezinde, içindeki o muazzam gücün ve kibirli gençliğin esiri olan Ged (ya da çocukluk adıyla Çevik) yer alır. O, rüzgârları çağıran, kelimelerin gizli gücüne hükmetmek isteyen gururlu bir gençtir. Fakat bu ham güç ve sabırsızlık, onun büyük bir hata yapmasına; ölüler diyarından, dünyaya ait olmayan, isimsiz bir "gölgeyi" serbest bırakmasına yol açar. İşte romanın asıl manası ve o bahsettiğin bol hüznü bu andan itibaren başlar. Ged’in kaçışı, aslında kendi yarattığı o karanlıktan, kendi kibrinin ve korkularının somutlaşmış halinden kaçıştır.
Le Guin’in kurduğu dünyanın felsefesi, Doğu’nun o kadim kadere teslimiyet ve denge (Taoizm) öğretisiyle yıkanmıştır. Büyü, bu romanda bir tahakküm aracı değil, evrenin o hassas dengesini koruma sorumluluğudur. Ged, Yerdeniz’in o uçsuz bucaksız, dalgalı ve yalnız denizlerinde teknesiyle tek başına yol alırken, taşranın sessizliğini, adaların yalnızlığını ve takımadaların üzerine çöken o puslu hüznü ciğerlerine çeker. O, gölgeyi yok etmek için dünyayı gezerken, aslında asıl savaşın dışarıda değil, kendi kalbinin o en karanlık dehlizlerinde verildiğini anlar.
Yazarın üslubu, adeta bir mitolojiyi ya da eski bir halk şarkısını seslendirir gibi duru, ağırbaşlı ve şiirseldir. Kelimeler israf edilmez; her cümle, bir büyücünün asası gibi ağır ve manalıdır. Le
Reklam
Reklam