Masum bir çocuğun yıkılan hayalleri mi daha kötü yoksa yok olan bir güven mi?Bazen okuduğum kitapların bana neler kazandırdığı değilde neleri kaybettiğimi yada hiç kazanamadığım gösterdiğini unutuyorum.
Spoiler Var Dikkat
Efsane bir konunun berbat bir yazarın elinde mahvolmasının maddi kanıtı bu kitap.
İlk kitabını 10. sınıfta falan okumuştum ve bir liseli olarak (ki o zamanlar burçları vs severdim) sevmiştim lakin o zaman bile anlatımın ne kadar yavan ve yüzeysel olduğunu fark etmiştim. Geçen sene indirimde iki kitabını buldum hemen aldım. İlk kitabını tekrar okuyunca keşke almasaydım dedim. Hatırladığımdan daha kötüymüş.
12 gezegenden oluşan bir galaktik sistem var, her gezegen bir burca göre ayrılmış. Her gezegenin insanının belli özellikleri var dış görünüşleri de ona göre değişiyor. Bu sistemde bazı insanlar yıldızlara bakarak kahinlik yapıyor. Anakarakterimiz de bu sistemde üst düzey akademik eğitim alan genç bir kızımız. Kendisi yengeçli. Mc yıldızlara bakarken bir tehtid görüyor bu da 13. burçmuş. reddedilen burç ve bu burç saldırılar vs yapıyor. Mc de bu sırada yengeçin başına geçiyor. falan filan konu kısaca o kadar güzel ki AMA bu kadar olay olurken kızımız sadece hangi oğlana aşık olsam aman hangisiyle evlensem güzel değilim ben lider olamam vs vs diyor.
İkinci kitapta da 13'e karşı savaşmaya çalışıyorlar ama cidden isyan savaş vs o kadar geri plandaki.
Hayatımda gördüğüm en karakter gelişimi olmayan MC olabilir. Kız her daim ben başaramam edemem diyip sonra da sözünde durarak dünyanın en aptalca kararlarını alıyor. Çevresindeki herkeste durup durup kızı övüyor. Asla kızdan nefret eden biri yok ilahe sanki.
Yazar Hunger Games, Star Wars gibi direniş hikayesi yazabilecekken 16 yaşında kaçak telefonundan wattpade ıslak rüyasını yazan liseli kızlara dönmüş. Bir önceki bölümde gemiye saldırı düzenleniyor birileri ölüyor sonra bi anda anakarakterimiz gidip yeni manitasıyla exini konuşuyor. Kanka iyi misin???? Öleceksiniz kendinize mi gelseniz. Şehirlere bombalar yağardı biz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir Okur Gözüyle:Evlilikte Sabır
Günümüzde evlilikler ne yazık ki çok çabuk tüketilebiliyor ve en ufak bir fırtınada gemiyi ilk terk eden genellikle sabır duygusu oluyor. Yûsuf Abcîk es Sûsî’nin Siyer Yayınları'ndan çıkan Evlilikte Sabır kitabı, tam da bu noktada unuttuğumuz o temel yapı taşını hatırlatmak için biçilmiş kaftan.
Hayda... Keyifle Okuyordum, Neden Böyle Oldu Ki?
Bu ay okuduğum yüksek puanlı romanların birçoğu beni hayal kırıklığına uğrattı. Bu yüzden okuma listemde sıradaki kitap olan Uzakların Şarkısı'nın puanını görünce ilk hissettiğim şey heyecan değil, "İnşallah yine aynı şeyi yaşamam." düşüncesi oldu. Buna rağmen Kaan Murat Yanık'ın çok övülen bir yazar olması ve hakkında sık sık "İhsan Oktay Anar çizgisinde bir kalem" yorumlarını duymam merakımı canlı tuttu. Ben de yazarı bu romanla tanımaya karar verdim.
Romanın ilk dikkatimi çeken tarafı dili oldu. Normalde uzun tasvirler ve yoğun betimlemeler beni hikâyeden uzaklaştırabilir. Fakat burada tam tersi oldu. Atmosferini öyle güzel kuruyor ki kendinizi hikâyenin içinde buluyorsunuz. Evet, belli bir noktadan sonra tekrar eden betimlemeler yorucu olmaya başlıyor ama bu, yazarın kurduğu dünyanın başarısını gölgelemiyor. Bünyamin'in İstanbul'dan Kars'a gidişi de hikâye için doğal bir başlangıç oluşturuyor. Asıl yolculuk ise Zencefil'in (Papağan) hikayeyi anlatmasıyla başlıyor ve roman masalsı bir havaya bürünerek merak duygusunu sürekli canlı tutuyor.
Bulunan hikâyenin ana fikrini sevdim. Gülbadem ve Zencefil arasındaki dostluk romanın en güçlü taraflarından biriydi. Gülbadem'in İpek Böceği'ne duyduğu karşılıksız aşk, Gülbadem'in yolculuğu ve aralarındaki ilişki uzun süre boyunca beni hikâyenin içinde tuttu. Özellikle hoşuma giden ayrıntılardan biri de şuydu: Gülbadem, İpek Böceği'ne duyduğu aşk uğruna Zencefil'e "Benimle gel." derken, Zencefil'in Fülfül'e duyduğu aşkı ilk başta göremiyor. Oysa kendisi de aynı duygunun peşinden koşuyor. Zencefil'in "Ben de âşığım." dediği anda bunu fark etmesi bana oldukça dokunaklı geldi. Hikâyenin sonunda ise Zencefil ve Fülfül'ün kaderi yüzümde acı bir tebessüm bırakmadı değil.
Ancak yaklaşık üç yüz sayfa boyunca büyük bir merakla takip
kitabın başı karanlıkta adamla oturduğunu hissetmesi ve içini kaplayan huzursuzluk hissi çok tanıdıktı başta daha önce okuduğum bir kitabı okuyorum gibi hissettim.
zweig’ın kitaplarında son cümleler benim bi içimi titretiyormuş gibi hissediyorum. kitabın son 5 sayfasında benim için her şey değişti resmen.
başlarda doktorun yaşadıklarıyla bir şekilde empati kuramadım ve anlattıkları çok basit şeylermiş gibi hissettirdi. bir türlü dokunmadı bana. tam olmayacak bu derken son sayfalar beni gerçekten şaşırttı. aynı gemide olmaları ve sadece ikisinin ölmesi. ve sonda adamın gazete haberini okurken doktorun gözlükleriyle karşısında oturuyormuş gibi hissetmesi..
o cümle işte..
kitaba başlarken konusunu okuduğumda , bana kitapta asıl ön planda tutulması gereken şey doktorun kadına olan hayranlığı, şevheti arzusu gibi gelmemişti ama öyleydi genel anlamda. yani doktorun kadının en sonki kötü durumdaki halini gördüğünde daha önce hissettiği şeyleri bir anda unutup karşısında insan hayatı olması ve onun için kurtarılması gereken bir hayattan başka bir şey olmaması kısmı yani normal bi adamken doktorluğa geçtiği kısım çok hızlı işlenmiş gibi geldi
tabiki bu kadar kısa bir kitapta bu kadar şeyin bir şekilde sonda toparlanıp inanılmaz bir son yazabilmek ayrı bir konu ama orası hemen geçiştirilmiş gibi mi bilmiyorum ama bana dokunmadı işte.
“anlıyordum…daha çok sırrı için, onuru için mücadele veriyordu…hayatı için değil…”
bu kısım… ve kadının çektiği onca acı içimi yaktı resmen bu cümle ara ara beni düşündürdü
kadının tavrı ve kişiliği o kadar ilmek ilmek işlenmiş ki
kadını tanıyor gibi hissediyorum. zweig okuyalı bi süre olmuştu ihtiyacım varmış.
Tarihin Gizli Kahramanları Kediler·136 syf.·Kedi
8/10
2017 56. kitabı
Sam Stall'ın kaleme aldığı Uygarlığı Değiştiren 100 Kedi, tarih kitaplarında adı pek geçmeyen ama dünyanın akışını değiştiren, bilime yön veren, sanata ilham olan ve bazen de tam bir kaos çıkaran 100 kedinin sıra dışı hikâyesini bir araya getiren eğlenceli bir eser. Kitap, ilk bakışta sadece bir kedi ansiklopedisi gibi görünse de aslında tarihe bambaşka bir pencereden bakmamızı sağlayan eğlenceli ve aynı zamanda düşündürücü bir başvuru kaynağı.
Yazar Sam Stall, her bir kedinin hikâyesini akıcı, samimi ve mizahi bir dille okuyucuya sunarken konuyu bilimden siyasete, edebiyattan popüler kültüre kadar geniş bir yelpazede ele alıyor. Kitap boyunca kedilerin yalnızca sevimli evcil hayvanlar olmadığını, bazen bir türün neslini tüketen (Tibbles ve Stephens Adası çalıkuşu), bazen bir cinayeti aydınlatan (Snowball ve DNA delili), bazen de bir imparatorluğun kaderine dokunan (Muezza ve İslam kültüründe kediler) önemli aktörler olduğunu görüyoruz. Nikola Tesla'nın kedisi Macek'ten aldığı ilhamla elektriğe yönelmesi, Freddie Mercury'nin kedisi Delilah için yazdığı şarkı, Japon kültürünün vazgeçilmezi Maneki Neko'nun hikâyesi ve üç ayrı gemi batışından sağ kurtulan "Batmayan Sam" (Unsinkable Sam) gibi anekdotlar, kitabın unutulmazları arasında yer alıyor.
Benim gibi bir kedi sever iseniz bu kitapla oldukça hoş vakit geçireceksiniz. Kedilerin haylazlıkları, yetenekleri, bazen sizi şaşırtan bazen de korkutan hareketlerinin ardındaki tüm soruların cevabını burada bulabileceğiniz gibi, Dünya üzerinde kedilerin yaşamımıza, kültürümüze ve hatta bilimimize nasıl dokunduğunu da gözler önünde bulacaksınız. Her sayfasında sizi gülümsetecek, şaşırtacak ve belki de masanın üzerindeki bardağı bir sonraki sefer yere ittiğinde kedinize biraz daha anlayışla yaklaşmanızı sağlayacak bir eser.
Sam