Kim görürdü o yolcuyu, yani kim fark ederdi beni/ Sıradan acılardır çünkü bütün ilgileri toplayan/ Oysa sıkıntıyı buruşuk bir iç çamaşırı gibi saklayan/ Bu kımıltısız gövde/ Görülmemiştir ki hiç görülsün şimdi
Benim dünyada tattığım en büyük lezzet, hayat değil insanlık! Her zaman olduğu gibi şimdi de, yaşıyor olmanın değil, insan olmanın zevkini çıkarıyorum.