Sedat
@geneldeokur
Polis
20 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
“Atatürk’ün başarısının kendisiyle ilgili iki temel bileşeni vardır: Dehası ve o dehayı verimli kullanmasını sağlayan yöntemi.”
Giriş metninde kitabın genel perspektifi bu şekilde ifade edilirken kitapta da Atatürk’ün yöntemi, felsefesi irdeleniyor.
Kitabın ilk bölümünde yönteme dair epistemolojik bir bakış görüyoruz. Burada Hegel ve Kant hakkında Diyalektik Materyalizm eleştirisi - oldukça sert bir biçimde - yapılırken, Karl Popper tarafından geliştirilen eleştirel akılcılık düşüncesi gerekçeleriyle birlikte savunuluyor.
Kitabın bu bölümü gerek epistemoloji tarihi gerekse bilgisel yönünün varlığıyla oldukça doyurucuydu.
İkinci bölümde ise Kurtuluş Savaşı’ndan başlayarak Türk devriminin tamamını da kapsayan modernleşme sürecinde (1921-1938) Atatürk’ün gelişmeler karşısındaki bakış açısı ve tepkisi eleştirel akılcılık kapsamında değerlendiriliyor.
Herkesin kitaplığında olması gerektiğini düşünüyor ve şiddetle tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kadının henüz sosyal yaşamda pek de yer bulamadığı o yıllarda cephede onbaşı, miting meydanlarında konuşmacı, başkomutanın yanında tercüman, milli mücadelenin dünyaya duyurulmasında gazeteci ve bu sancılı dönemleri usta kalemiyle kuşaklar sonrasına aktaran bir yazar oluşuyla şüphesiz çok değerli buluyorum Halide Edip Adıvar’ı.
Ateşten Gömlek adlı bu tarihi romanda da milli mücadele yıllarına ait Sakarya Meydan Muharebesi dönemini anlatan güzel bir kurguyla karşılaşıyoruz. Dili ağırdı demeyeceğim fakat eski kelimeler olmasından dolayı anlatım yer yer akıcılıktan uzaktı. Fakat konu ve kurgu çok başarılıydı ve özellikle kitabın sonu çok sarsıcıydı. Tarihi roman sevenler için okumalarını önerebilirim.
Kitapla kalın.
Okuduktan sonra kitabın adını daha anlamlı buldum. Aziz Bey öyle biri ki harbiden adamın kendisi apayrı bir hadise. :) Vurdumduymazlığı ve boş egosu yüzünden hayatındaki doğru tercihleri yapamayıp dibi de zirveyi de görmüş bir karakter yaratmış Ayfer Tunç.
Yer yer acıdım yer yer de çok kızdığım anlar oldu Aziz Bey’e.
Hayata hep geç kalmış ve bunun bedelini de sadece kendisine değil çevresine de ödetmiş.
Güçlü kalemiyle Türk aile yapısını ve aile içi ilişkileri müthiş şekilde resmetmiş Ayfer Tunç. Karakterler çok net ve hayatın içindendi. Okuduğunuz zaman beğenebileceğiniz her okura hitap eden bir eser.
Kitapla kalın.
1853-1856 Kırım Harbi’nde günümüz Bulgaristan sınırları içerisinde olan 500 yıllık Türk yurdu Silistre, Rus işgaline uğrar. Tuna Nehri geçilirse Osmanlı, Silistre geçilirse vatan düşer düşüncesiyle topyekün seferberlik yapılır. Gönüllü zabit İslam bey de yaşayacağı esareti, onurunda silinmez bir leke olarak gören Türklük-Osmanlılık şuuruyla çok sevdiği Zekiye’sinden ve kendinden vazgeçip Silistre Muharebesi’ne katılır. Sen vatansız kalamazsın ben de sensiz diyen Zekiye ise erkek kılığına girip İslam beyin peşine düşer. 40 gün süren kuşatma altında kahramanlık destanları yazılırken İslam bey ve Zekiye’yi birtakım macera ve sürprizler bekler.
Dört perdeden oluşan bu tiyatro metni döneminde çok büyük yankı uyandırır. Sahnelenmesi yasaklanır, Namık Kemal Magosa’ya sürgün edilir. Fakat eserde verdiği düşünceye asla pranga vurulamaz ve tiyatro yurdun dört bir yanında oynatılır.
Bir solukta okuyacağınız çok güzel bir eser. Kesinlikle okumanızı öneririm.
Kitapla kalın.
“Varoluş özden önce gelir.” diyor Sartre. Yani insan önce varolur daha sonra hayatta yapmış olduğu özgür seçimlerle özünü oluşturur. Örneğin bir marangozun elindeki ahşap varolmuş bir nesneden ibaretken marangoz ahşaba şekil vererek bir masa yapar ve onun özünü oluşturmuş olur.
Ahşabın masa olmayı seçmek gibi bir yetisi söz konusu değilken insan varolduktan sonra yaşam içerisinde seçimler yapabilir.
Nesneleşmekten uzaklaşmak, ve kalıpları yıkmak gerekir. Bunun için ise en temel nokta özgür seçimlerdir.
Sartre’a göre Tanrı insanı tasarlamamıştır. Şayet tasarlamış olsaydı insanın iyi, kötü, cimri, tutumlu hatta en basitinden tuttuğu futbol takımı bile en başından belli olurdu.
Yani insan doğası diye bir şey yoktur. İnsan özünü özgür seçimleriyle belirler.
“Cehennem başkalarıdır” derken eylemlerimizin kaynağının başkalarının referans etkisi değil kendi hür tercihlerimiz olması gerektiğini vurguluyor Sartre.
Başkaları referans alınarak gerçekleştirdiğimiz eylemler taklitten öteye gitmez ve kendimizi o cehenneme hapsetmiş oluruz. İnsan özgürlüğünün ölçütü kendi seçimlerini yapabilmesi ve kadercilikten uzak durabilmesidir.
İnsan gömüldüğü yerden çıkabilir.
Bunu başarabilen insan özünü oluşturur ve kendi varoluşunu tamamlayabilir.
20.Yüzyılı ve varoluşçu düşünceyi derinden etkileyen bu kitap Sartre felsefesini de temellendirmiştir.
Kitabı okurken zaten hissetmiş olduğum ve özümün bir parçası haline dönüşmüş bulantım tekrar dirildi.
Muhteşem bir kitaptı. Okumanızı tavsiye ederim.
Kitapla kalın.
