kırlar hep kışın hatırlanır,yokluklarında, sevgili en çok ayrılındığında sevgilidir bilinir ağacı kesen baltanın sapı da ağaçtır bilinir Adem ‘den beridir insanlar hep tutamayacakları sözler verir bilinir bitti denilince bitmez ve git denilince gidilmez bilinir kalbe yük olan gayrı resmi tarihe iyi gelir
Alıntı
Kırlar hep kışın hatırlanırlar, yokluklarında sevgili en çok ayrılındığında sevgilidir bilinir ağacı kesen baltanın sapı da ağaçtır bilinir Adem'den beridir insanlar hep tutamayacakları sözler verir bilinir bitti denilince bitmez ve git denilince gidilmez bilinir kalbe yük olan gayrı resmi tarihe iyi gelir
Sayfa 20·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bir Şair Bir Kitap
Alper Gencer – Ah! sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın ** kırışır seni beklemekle geçen zaman belki hiç gelmezsin! ** yuvası zindan olan bir mahpus haykırışı: bir renksiz kanatlı kelebek olmak! neyin temrinisin ey hayat? kösnüdüğüm yağmurlar hangi otlara karşı? ** kıyam et! bağrımdan alıp da yürü sesimin şeriki olmuş bu çocuk bir çocuk bezmi elestten beri yürürlüğe konulmuş temsili bir pak. ** al işte bedenimden söküp de çıkar bulamadım nerede saklıdır o dert? ** güneş gözlerine bandı mı ışığı vakit aydınlıktır renginle o sıra ve afyonlu gülüşündür hayalimdeki... ** tozu dumana katmanın becerisinde: “yine hangi rüzgârın emrine amadesin?” ** bu gelincik bu rüzgâra fazla dayanmaz dertler giderek silahlanıyor
DERGAH
Kırlar hep kışın hatırlanırlar, yokluklarında sevgili en çok ayrılındığında sevgilidir bilinir ağacı kesen baltanın sapı da ağaçtır bilinir Adem'den beridir insanlar hep tutamayacakları sözler verir bilinir bitti denilince bitmez ve git denilince gidilmez bilinir kalbe yük olan gayrı resmi tarihe iyi gelir
Alıntı
Bir Şair Bir Kitap
Haydar Ergülen – Sen Güneş Kokuyorsun Daha Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi, Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da az söyler, usul söyler, pir söylerdi bir de adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir yaparlar derdi ** küçücük bir büyükanneydi, onu yitirince anladım kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden, elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan, gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk, o da rüyasından kısaymış meğer, sanki altı kardeş nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki çıkarmış, “bu dünya bir pencere" türküsünü söylerdi de anlamazdık, ** bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor dünyadan gitmek, bazen rüyama geliyor, kısacık kalıyor, bir gülümseme kadar, “çok uzatma" diyor “şiiri, kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan,” ** insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım anladım ama, ne zaman, harflerinden de kısaymış aşk, bazen yazıncaya kadar geçiyor, bazen zaman alıyor aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak, aşk kısa, şiir uzun, sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman, ya bir harfi kaybolsa, zaten kaç harf ki insan?
Kırmızı Kedi
Tamlin öl git artık ya
"İyi de neden şimdi?” diye sordu Rhys. “Neden burada?” Jurian eşimin bakışlarına karşılık verdi. “Çünkü duvar yıkıldı ve artık buradaki insanları uyarmak için özgürce hareket edebi­liyorum. Çünkü...” Derin bir nefes verdi. “Çünkü bu sabah toplan­tınız biter bitmez Tamlin soluğu Hybern’in yanında aldı. Doğruca Bahar Sarayı’ndaki kamplarına gidip her şeyi yetiştirdi ve Hybern yarın oradan Yaz Sarayı’na kara saldırısı düzenlemeyi planlıyor.”
Alıntı