ZehraEdebiyat & Roman
Zehra güzel bir kız.Suphi de İstanbul Beyefendisi sayılabilecek bir erkek.Suphi bir gün Zehra'yı görür.Zehra'nın güzelliği ile mest olur.Sonrasında evlenirler.Ama Zehra'nın bir kusuru vardır.Çok kıskançtır.Bir gün Suphi'nin annesi Suphi ve Zehra güzel güzel vakit geçirsin diye eve yardımcı alır.Yardımcı olarak gelen kadın da en az Zehra kadar güzeldir.Zehra, yardımcı kadını kıskanır.Sonrasında da ne olsun? Korktuğu başına gelir.Suphi,Zehra'yı yardımcı kadın ile aldatır...Zehra daha da kıskanmaya başlar.Kıskançlığından intikam duyguları kabarır.Hizmetçi kadın da çoktan kendi kendine gelin güvey olmuştur.Bu olaya Zehra'nın yardımcıları da çok sinir olur.Gel zaman git zaman Suphi ile yardımcı kadının ilişkisi güzel giderken Suphi başka bir kadın ile de beraber olur(Ürani).Bu beraberlik bayağı ivmeli şekilde devam eder.Artık ne Zehra'nın esamesi okunur ne de yardımcı kadının...
Bu beraberliğin olmasında başrolü olan kişi de Zehra 'dır.Zehra'nın intikam planları bitmez.Ürani adındaki kadını da Zehra tutar Suphi'yi baştan çıkarması için.Plan gayet başarılı şekilde ilerler fakat belli bir noktadan sonra Suphi'nin parası kalmadığı için Ürani,Suphi'yi terk eder.Suphi bir gün Ürani'nin kolunda sevgilisini görür.Buna dayanamaz ve Ürani ile sevgilisini öldürür...
Başta İstanbul Beyefendisi diye nitelendirdiğimiz Suphi, kitabın sonlarına doğru beyefendiliğe yakışmayan olaylar yapar ve böylece hayatı kaymış olur.
Hikayenin şaşırtıcı kısmı ise bu kadar olaya rağmen Zehra'nın hala Suphi'yi sevmesidir...
Ben bu kısmı duyunca şok oldum...
çöl ve içimdeki ev
İnsan bazen bir kitabı okumaz…
Kitap insanı okur.
Simyacı ile Mesnevi tam da böyle iki metin. Biri modern bir çobanın hikâyesiyle başlar, diğeri asırlar öncesinden gelen bir bilgenin sesiyle… ama ikisi de aynı soruyu sorar: “Gerçekten neyin peşindesin?”
Paulo Coelho, Santiago’ya çölde yürümeyi öğretir. Rüzgârla konuşmayı, işaretleri okumayı, kalbin sesini dinlemeyi… Ama aslında anlattığı şey bir yol değil, bir arayıştır. Dışarıdan başlayan ama içeriye doğru derinleşen bir yolculuk.
Mevlânâ Celaleddin Rumi ise çok daha önce başka bir hikâyede aynı kapıyı aralamıştı. Rüyasında hazine gören bir adamın, onu bulmak için uzak diyarlara gitmesi… ve sonunda hazinenin kendi evinde olduğunu fark etmesi. Bu, bir masal değil sadece. Bu, insanın kendine geç kalmasının hikâyesi.
Simyacı’da “kişisel efsane” diye bir kavram vardır. Herkesin içinde bir çağrı, bir yön, bir anlam… Mesnevi’de ise bunun adı yoktur belki ama özü aynıdır: İnsan neyi arıyorsa, aslında onunla çoktan bağlıdır. Sadece fark etmesi gerekir.
İki kitap da bize şunu söylemez, hissettirir:
Yol dediğin şey düz bir çizgi değildir. Kaybolmalarla, suskunluklarla, yanlış adımlarla örülüdür. Ama belki de insan tam da kaybolduğu yerde kendine yaklaşır.
Simyacı, altına dönüşmeyi anlatır gibi yapar.
Mesnevi ise sana zaten altın olduğunu fısıldar.
Biri umutla yürütür, diğeri içini susturup dinletir.
Biri sana “git” der, diğeri “dön”…
Ve insan en sonunda şunu anlar:
Ne kadar uzağa gidersen git, aradığın şey hep senden bir adım içeridedir.
Belki de bu yüzden bazı yolculuklar bitmez.
Çünkü varılacak yer bir şehir değil… bir fark ediştir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabı okuyan her kadın kendinden bir şey bulacak. Kitap benim düşüncelerimin dile dökülmüş hali diyebilirim. Etrafımızda gördüğümüz kadınlar birçoğunu anlıyorum,hissedebiliyorum,hissedebiliyoruz. Kitap sadece bir aşk hikayesini anlatmıyor.
Bir kadının ilişkide hislerini,düşüncelerini,mücadelesini,toplumun kadına biçtiği rolleri,yalnızlığını,mücadelesini anlatıyor. Duygu Asena kalemini seviyorum.🩷
Doğduğun andan itibaren şekilleniyor kaderin.
Çocukluğundan itibaren kalıpların içersindesindir. Özgür olmaya çalıştıkça seni engellemek için her şey yapılır. Bunu yapmalısın,dikkat etmelisin,gülmemelisin yoksa başka türlü derler. Duvarlı olursun ne soğuk ne kadar da sevimsiz derler. Derler de derler hiç bitmez sözleri. Sanki senin duyguların yokmuşcasına. Sanki sende bu hayata yaşamaya gelmemişsin onlar gibi.
Bu nasıl bir ataerkil düşünce ki dünyanın neresine gidersen git hep aynı. İstisnalar vardır tabi.
Bu hayatta çok fazla mücadele ediyor kadınlar. Özellikle evlendiklerinde çok daha fazla yük biniyor omuzlarına. İşten gelmiş de olsan sen yemeği yapacaksın,ev işi,dışarı işi, çocuk bakımı insan taş olsa çatlar. Ve aynı zamanda da evlilik de sorun olduğunda idare etmeyi senden bekliyorlar. En okumuşu en bilgilisi vs birçoğu aynı maalesef bacım. Kadın olmak çok güzel fakat bir o kadar da zor.
Her şey mutlu sonla bitmez bazende gerçekler.Duygu ve Düşünce
Bu kitabı uzun süredir okumak istiyordum . Ama gel zaman git zaman anca okuyabildim ama fark ettim ki kitapta ki karakterimiz gibi her şeyi ertelemek hayatımızda çok sonra mutluluğa ulaştırır bizi. Salkım Sokak No:3 daha genç olmama rağmen o sıcaklığı o çocukluk anılarını hissettim. Hemde en içten .Kitap ne anlatıyor? Asıl soru bu . Öncellikle kitap , Mert’in gelecekten geçmişe ve arasında olan olayları anlatıyor. Bir insanın büyüme evresini , büyümesini . O zaman ki aklıyla verdiği kararları kısaca bir yaşam öyküsü . Beni çok etkiledi.
İçim ,olmayan ama bir zamanlar ihtimal olan şeylerde takılı kaldı . Bu kalbimi uzun bir süre meşgul edecek .
Görüşürüz Mert , Edis , -Nevzat .. seni geç tanıdığım için çok üzgünüm umarım hayat nevzatlara her şeyi en güzeliyle gösterir kalbinde ki iyilikle kal Nevzat - . ve daha niceleri
Bana kattıklarından dolayı teşekkür ederim Salkım Sokak No:3 
İclal Aydın 
Salkım Sokak No:3
Bazen hayatında kimlerin girip çıktığı çok önemlidir ya hani kırılırsın , ağlarsın ve toparlanmak zaman alır işte o zaman Mert düşsün aklına anıların izleri her daim var sen yaşamaya bak . Her gün güneş doğuyor.
İclal Aydın Salkım Sokak No:3
Bazen hayatında kimlerin girip çıktığı çok önemlidir ya hani kırılırsın , ağlarsın ve toparlanmak zaman alır işte o zaman Mert düşsün aklına anıların izleri her daim var sen yaşamaya bak . Her gün güneş doğuyor.
Herkese merhaba
Bugün sizlere çok tatlı bir tavsiye ile geldim daha doğrusu sizleri dünyalar tatlısı iki küçük kahraman ile tanıştırmaya geldim
Hazırsanız Cücünnü ve Ecünnü'nün köylerine misafirliğe gidiyoruz.
Çok uzak köylerden birinde, birbirini çok seven ama yıllardır çocuk hasreti çeken bir karı koca yaşarmış, bu iyi kalpli çift umutlarını hiç kaybetmeden her gün çocukları olması için dua ederlermiş.
Gel zaman git zaman bizim çiftin duaları kabul olmuş ve tam altı tane bebekleri olmuş
O günde sonra iyi kalpli çiftin evinden neşe ve huzur hiç eksik olmamış, babaları hergün tarlaya çalışmaya gider anneleri de evde yemek hazırlar ve çocuklara bakarmış
Günler mutluluk içinde geçerken çocuklar da kocaman olmuşlar ve bizim bıcırıklardan iki tanesi tüm köyün gözdesi olmuşlar Cücünnü cesur ve meraklı Ecünnü ise sakin ve çok zekiymiş, köyde onları sevmeyen yokmuş.
Bir gün anneleri Cücünnü ve Ecünnü'yü yanına çağırmış onlara taze pişirdiği ekmekten vermiş ve bunu babalarına götürmelerini söylemiş, anneleri çocuklar kaybolmasın diye yolu da iyice tarif etmiş ve yolda hiçbir yere takılmadan sadece tarlaya gitmelerini tembihlemiş. Bizim afacanlar da düştüler yollara az gittiler uz gittiler dere tepe düz gittiler, tarlaya gidene kadar da ne maceralar yaşadılar bir bilseniz en sonunda da tarlaya vardılar.
Tabi bizim afacanlar burada da boş durmadılar Cücünnü'nün merakı tarlada neler açtı başlarına birde dönüş yolunda öyle bir macera yaşadılar ki anlatmakla bitmez, bizim iki afacan cesaretleri ve zekaları ile tüm köyün kahramanı oldular
Sizde bu iki afacanın maceralarına ortak olmak isterseniz mutlaka bu güzel köye misafir olarak gelmenizi tavsiye ederim
Çalıkuşu Çalıkuşu, okudum seni oldum çok mutlu :)
Kitap taze bitti. İçim kıpır kıpır adeta bir kuşun kanat çırpışı gibi. Ahh.. ne güzel bir kitaptı. Çok sevdim çok..
12 yaşında Türkçe öğretmenimizin önermesi ile okumuştum tabi seneler geçti üzerinden tekrar okumak istedim uzun versiyonunu. Şimdi öncelikle bu kitabın bende yeri daha bir ayrı çünkü yeni basımını fiyatından dolayı alamayacağımı bu yüzden sahafa gidip almak istediğimi söylemiştim eşime. Ertesi gün gidip benim için bu kitabı alıp getirdiğindeki kalbimin coşkusu hâlâ taze.. Sevilmenin, değer ve önem verilmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu bir kez daha anlamıştım. Kitaplığımın nadide eserlerinden artık kendisi. Önceki okuduğum kitap biter bitmez başladım bu kitaba. Konuyu belki az çok biliyorsunuzdur(belki dizisini izlemişsinizdir) yine de anlatayım.
Feride küçük yaşta yetim ve öksüz kalır. Babasının yazdırdığı yatılı kız mektebinin tatillerini teyzesigilde geçirir. Kuzeni Kamran ve Necmiye ile pek anlaşamaz ama kendisine bir şekilde bir eğlence çıkarır Kamran'la uğraşmaktan geri durmaz. (Bu kısımlar eğlenceliydi.) Okuldaki arkadaşları her tatil dönüşü sevgililerini anlatıp dururlar, Feride'yi de sıkıştırırlar sevgilin var mı yok mu diye ve Feride var diyerek sevgilisi olarak Kamran'ı tanıtır,böyle bir yalan söyleme mecburiyetinde olur. Gel zaman git zaman bu yalan gerçeğe dönüşür ve birbirlerini sevmeye başlarlar, nişanlanırlar. Ama düğünden birkaç gün önce biri Feride'ye bir şeyler anlatır. Feride valizini topladığı gibi kimseye söylemeden Kamran'ı, teyzesigili terk edip Anadolu'nun köylerinde öğretmenlik yapmaya başlar. Yaşadığı zorluklar,karşısına çıkan kişiler, yobaz düşünceler, küçük yerin bitmeyen dedikoduları derken Feride ordan ordan tayin isteyip durur. En sonunda öğretmenliği Kuşadası'nda sonlandırır ve İstanbul'a döner, olaylar yeniden