Gitme, gel ey sevgili, sensiz cihan harap olur,
Sen gidersen bu gönül, viran olur, harap olur.
Gönül sensiz bir damla su, sensiz ömür bir rüya,
Dön gel, bu rüya bitsin, hayat şarap olur.
Gözümdeki yaş, sensiz bir derya olur, taşar,
Gel ki o yaşlar inciye döner, nur olur:
Seninle diriyim ben, sensiz ölü gibiyim,
Gel ki ruh bedenle dolar, can cana rab olur.
Ben seninle gülerim, sensiz ağlarım ey yar,
Gidişinle bahar solar, dönüşünle yaz olur.
Gözlerim yoldadır, yollarına düşer her dem,
Gel ki bu yorgun gönül, vuslatla șad olur.
Gitme, ey sevgili, sensiz gönül harap olur,
Sen gidersen bu dünya viran, ben mahzun olurum.