Gökçen Cesur
@gkcncsr
4 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız ı.
Sayfa 38
Evet dostum, vicdan azabısın sen çevrendekilerin; çünkü onlar seninle aynı değerde değildir. Bu nedenle nefret ederler senden ve emmek isterler kanını büyük bir zevkle
Tükenmiş görüyorum seni zehirli sineklerden, kan içindesin, tahriş olmuşsun yüzlerce yerinden; gururun ise öfkelenmek bile istemiyor
Sayfa 92 - Doğu Batı
Bizler bozuk para gibi tükenen ömrümüzde her acıya sabrını bariyer yapan sefiller, Çok ağlayan ama çok yaşayamayan, her çukura düşen, hep ilk durakta inen o yolcular.
Büyük bir utanç duymadan bir şeyler anlatamayan, acı çekmeden yazamayan bizler, hiç yaşamadık, yaşıyor gibi yaptık.
Bana öyle geliyordu ki hiç öğrenmemiş olduğum, ama yine de çok iyi bildiğim bir şeyi, yani yaşamayı unutuyordum. Evet, sanıyorum her şey o zaman başladı
