Mühakimə və ittiham edənlərin yanaşmasına görə, ölüm cəzası zəruridir. Hər şeydən əvvəl ona görə ki, cəmiyyətə ziyan vurmuş və gələcəkdə də vura biləcək adamları insan cəmiyyətindən kənarlaşdırmaq lazımdır. Amma axı bunun üçün ömürlük həbsdə kifayətdir. Niyə məhz ölüm? Nədir, deyirsiniz ki, həbsxanadan qaça bilərlər? Onda, buyurun, yaxşı qoruyun! Əgər barmaqlıqların möhkəmliyinə etibar etmirsinizsə, bəs hansı məntiqlə heyvanxanalar açırsınız?
Həbsxana gözətçisi olan yerdə cəllada ehtiyac yoxdur.
Deyə bilərsiniz ki, cəmiyyət qisas almalıdır, cəzalandırmalıdır. Əsla! Qisası ayrıca insan ala bilər, cəzanı isə verən Allahdır!
Sayfa 23
– Axı niyə Tanrı Habilin gətirdiyinə məmnuniyyətlə, Qabilin gətirdiyinə isə qəzəblə baxdı?
– Bəlkə də, Tanrı Qabilə baxanda paxıl, gələcəkdə qardaş qatili olacaq bir insan görürdü artıq...
– Onda belə çıxır ki, O özü paxıl insan yaradıb, ona cadu eləyib...
Reklam
"Gələcək" dediyimiz an gələndə artıq "indi" olur, sonra "keçmiş". Biz heç vaxt gələcəkdə yaşamırıq, amma hər zaman gələcək haqqında düşünürük.
"Xoşbəxt öz xəyallarında fərqli zamanlarda- keçmişdə, yaxud gələcəkdə yaşayan deyil, yalnız indiki zamanda yaşayandır."
Uşaq psixoloqları deyirlər ki, hər bir uşaqın emosional sabitliyini qorumaq üçün sevgiyə ehtiyyacı var. Yetərli sevgi görən uşaq böyük ehtimalla gələcəkdə daha yetkin şəxsə çevriləcək. Sevgisiz böyüyən uşaqların emosional və sosial inkişafı zəif olur.
Bax mən xurma yeyirəm və deməli, başqa bir şeylə məşğul deyiləm. Gedirəmsə, deməli yalnız gedirəm, başqa heçnə etmirəm. Əgər döyüşmək lazım gələcəksə, onda başqa günlər kimi, həmin gün də ölmək üçün əlverişli olacaq. Çünki mən nə keçmişdə nə də gələcəkdə yox, indi yaşayıram və məni yalnız bu an maraqlandırır. Əgər sən həmişə indidə qala bilsəydin, onda ən xoşbəxt adam olardın.
Reklam
Reklam