Rumeysa Gül Yıldırım
@glyildirim
Şu anda okuduğu kitap
SPOİLER İÇERİR!
Birinci kural: Kurallara uy.
Üçüncü kural: Babagoo her zaman haklıdır.
Dördüncü kural: Sadece Babagoo'ya inan.
Beşinci kural: Korkunç kulak ver.
Altıncı kural: Hiçbir işaretin olmaması bir işaret olabilir
Yedinci kural: Asla dolaba dokunma.
Sekizinci kural: Binlerce gün Dışarda'n gelmesem bile beni aramaya gelme.
Dokuzuncu kural: Açgöz gelince saklan.
Onuncu kural: Ortalıkta başıboş dolaşma.
On birinci kural: Şişen hayvanlardan uzak dur.
On ikinci kural: Asla duvarın üzerine çıkma.
On dördüncü kural: Günlük işleri tamamlamak gerekiyor.
On beşinci kural: İçeri'yi onun bizi koruduğu gibi koru.
On altıncı kural: Bıçağını unutma.
Yirmi birinci kural: İçerideki hayvanlara asla zarar verme.
Yirmi ikinci kural: Geceleri Yuva'dan çıkmak yok.
Yirmi dördüncü kural: Yükseklere çıkma.
Yirmi altıncı kural: Tuzakların görünmediğinden emin ol.
Yirmi yedinci kural: Kakaları bırak ama onları aynı yere yığma.
Yirmi sekizinci kural: Eğer bir Dışarılı seni görürse İçeri'den uzaklaş ve güvende olana kadar saklan.
Yirmi dokuzuncu kural: Bir Dışarılı seni yakalarsa boğazını kes, üzerini çöplerle ört. Sonra mümkün olduğu kadar hızlı ve dikkatli bir şekilde İçeri'ye dön.
Otuzuncu kural: Buzdolabının kapısını her zaman kapalı tut.
Babagoo, Landfill’i Dışarı'daki tehlikelerinden korumak için sert kurallar koyuyor ve ona dışarısı hakkında korkutucu hikayeler anlatıyor. Ancak Landfill büyüdükçe, her çocuk gibi sınırların ötesini merak etmeye, Babagoo’nun otoritesini ve "İçeri'yi ve bizi korumak için söylenen yalanları" sorgulamaya başlıyor.
...
Modern dünya bize sürekli tüketmeyi ve eskiyen her şeyi arkamıza bakmadan fırlatıp atmayı öğretiyor. Peki, bizim "çöp" deyip geçtiğimiz o atıklar, bir başkasının tüm evreni olsaydı? Darren Simpson, Çöpçüler romanında tam olarak bu sorunun
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Turgut Özben'in kaybıyla yolumuza başladık... ya da kaybettik mi demeliyim? Kitap, daha ilk sayfalarda okuyucuyu bir belirsizliğin içine itiyor. Turgut Özben'in üç yıldan beri 'kayıp' olduğu bilgisi, aslında sadece fiziksel bir kayboluşu değil; bir insanın kurulu düzeninden, kimliğinden ve toplumsal rollerinden kopuşunu temsil ediyor. Bir insan neden tüm izlerini silip gitmek ister?.. Belki de 'tutunmak' o kadar ağır gelmiştir ki, kaybolmak tek kurtuluştur...
Sayfa 29 (Alıntı): Havaya kaldırdığı Selim'i duvara sürüklendi. Siyah saçlarından yakalayarak başını duvara dayar: "Dökülmeyen saçlarından asacağım seni." diye bağırırdı. "Erkeğin kılları göğsündedir, oğlum Selim." Hemen gömleğini çıkarır ve boynuna kadar bütün gövdesini kaplayan kıllarını gösterirdi Selim'e. "İğrençsin Turgut. Sen onları, üniversite kantinindeki kızlara göster. Kapat şu ormanı." Bir erkeğin yanında soyunmasından sıkılırdı Selim. "Beni, aşağılara çekiyorsun Turgut. Senden kurtulmalıyım." Turgut, pantolonunu da çıkarır, kollarını açarak bağırırdı. "Ben, senin bilinçaltı karanlıklarına ittiğin ve gerçekleşmesinden korktuğun kirli arzuların; ben senin bilinçaltı ormanlarının Tarzanı! yemeye geldim seni. Benden kurtulamazsın. Ben, senin vicdan azabınım!" "Bağırma, anladık. Benim vicdan azabım bu kadar kıllı olamaz. Ruhbilimci Tarzan, lütfen giyin."[Bu sahnede sinirlenmem gerekiyordu ama kahkaha attım. Aklıma bir anda televizyon ekranında beliren Yaprak Dökümü (Orman Tarzanı) Tahsin'in duş alma sahnesi geldi.]
Sayfa 33-34-35: Turgut'un Rüyası üzerine
1) Aslında Selim’i değil, kendi kibrini gömüyor. Selim’in ölümü bir mikrop gibi Turgut’un zihnine giriyor ve onun o 'mühendis titizliğiyle' kurduğu düzenli hayatını çürütmeye başlıyor.
2) Cenaze töreni, toplumun her şeyi nasıl bir 'tiyatroya' çevirdiğini
Ters köşe olmak için kitap arıyorsanız bu kitabı okuyabilirsiniz. Kitabın sonuna kadar ters köşeler bitmiyor çünkü. Aşk kitabı olarak başlayacaksınız tavsiye etmem. Çünkü en başında (sebebi ne olursa olsun) yalanla bir yola giren insana karşı öncelikli duyacağımız şey güvensizliktir aşk değil. İlk 100 sayfa bittikten sonrasını daha okunulur bulduğumu hatırlıyorum.
Buradan sonrası SPOİLER İÇERİR!
.
.
.
.
.
Başrol erkeğimiz, başrol kızımızın hasta babasıyla plan kurarak; başrol kızımızı, başrol erkeğimizin tanıdığı bir adamla sahte evliliğe sürüklüyor. Bu da yetmiyor. Sözde kocanın kuzeni olarak kadını kendine aşık ediyor(Adam dünya iyisi de olsa bitti. Babasına da diyecek laf bulamıyorum.).
Puan vermedi·1040 syf.··
Beğendi
·2026 22. kitabı
·86 günde okudu
·Okunma: 27 Nisan 2026 16:59
Çin tarihi, sosyolojisi ve psikolojisi üzerine araştırma yapmadığım sürece bu kitabı bir daha asla okumayacağım.
Anladığım bazı şeyleri buraya not ediyorum: (Çok bir şey anladığım yok aslında :) )
1. Kız çocukları bu toplumda da ikinci sınıf insan kısmına dahil konmuyor... Shangguan Lü, 8 kızın anası... Çektiği sıkıntıları okurken çok bunaldım. Sürekli ara verip durdum.
2. Erkekleri çok seviliyorlar, sayıyorlar ama buna rağmen erkekler çok pasifler... (Geçtiğim günlerde erkeklerin güçsüz gördüğü kişileri ezmesi üzerine bir yazı okumuştum onu tekrardan bulabilirsem paylaşacağım.) Kendini döven adamlara karşılık veremeyecekleri gün gibi ortada. Ama iş hanıma gelince aslan kesiliyorlar. Kadının rahmini dağlıyor, öldüresiye dövüyor... Kitabın başında kadının doğumu ve eşeğin doğumu aynı gün içindeydi. Eşeğe öncelik veriyorlar. Onun bir katır doğurması, kadının çocuk doğurmasından daha önemliydi. Kitabın sonuna kadar bütün kahrı yine ve yeniden kadın çekti. Elinden geldiğince çocuklarına sahip çıkmaya çalıştı. (Kadınlar olarak adalet istiyoruz diyoruz da ya eşitlik isteseydik...)
3. Savaşı ve karışıklıkları okurken bunların bir kez daha ne kadar gereksiz olduğunu gördüm. Şurada toplasan 60 sene yaşam hakkı varken boşa giden bir ömür yani.
Erkek karakterlerden 200 sayfada iliklerime kadar nefret ettim. "Kadınsılık", "eril" gibi kavramları uzunca bir süre görmek istemiyorum. Erkek karakterlerin "sahiplenici", "koruyucu", "üstün" gibi tanımlanmasından sıkıldım. Onların kurduğu düzenden, savaşlardan, kaos yaratmak güdülerinden, ... Tam da bunları söylediğim zamanda bu kitap ilaç gibi geldi. Kitap boyunca Terry'nin sinirlenmelerini epey komik buldum. Kendini küçük düşürüp durdu. Evet insan düşüncelerine saygım her zaman sonsuz. Ama cinsiyet üzerinden yapılan düşünce(sizlik)lere zerrece saygım yoktur. Okuyun, okutturun.
