Glykcl
@glykcl
15 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Çaresiz bekleyişHayat ve İnsan
Şubat güneşi uzakta, al bir kuşakla yerle göğü birleştirerek batmakta, sönmekteydi. Gündüz bitmiş, kış gecesi kendi haklarını kullanarak her şeyi karanlığıyla sarmaya, her şeyi silikleştirmeye başlamıştı. Şimdi tren, bozkır gecesinde kıvrıla kıvrıla yolunu açıyor, uzaklarda yer yer, istasyon ışıkları deliyordu bozkır karanlığını.
KaranarHislerim
Gözleri acıdan kocaman açılmıştı. Yedigey, bir aynaya bakırmış gibi kendi aksini gördü o gözlerde...gördü ve ürperdi. az daha geri çekilip mücadeleyi bırakacaktı. Çünkü bir anda hayvanın gözbebeklerinde gördüğü yüzü insanlıktan çıkmıştı. Ter içinde korkunç derecede çirkinleşmiş vahşileşmişti.
Sayfa 314 - Ötüken
PişmanlıkHayat ve İnsan
Kandisini sanki sonsuz bir sessizlikten oluşan bir tabuta koymuşlardı ve göğsünde de görünmez gökyüzünün karanlığını hissediyordu...
Sayfa 67
