Gizem..
@gnce_
383 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
İbrahim TenekeciŞiir
Şiir söyledim belki duyarsın diye,
Çığlığıydım içinde dilsiz bir şehzadenin,
Sana seslendim durdum bu küçücük odadan,
Acımı duy, senin pusulan benim.
Ki dünya
silinmiş bir harita
gibi yabancı bana.
Sorma,
usulca uzandığında,
bir ceset oluyorsun öpüldükçe şımaran.
t.me/gunce_08
Yazgıların en güzeli ve bir insanın sahip olabileceği en büyük hazine, tutkuyla yaptığı bir iş için ona para ödeniyor olmasıdır.
Bize ne yapacağımızın söylenmesinden hoşlanmayız.
Hayatımızın tadını çıkarmak isteriz ama bunu vicdanımız
rahat bir şekilde yapmak isteriz. Bu dengeyi kuramayan insanlar rahatsız olurlar; bunu yüzümüze vuran ahlakçılar
da sık sık sofradaki davetsiz misafir konumuna düşerler ve
biz de onlara karşı çok sayıda savunma mekanizması geliştiririz. Benzer şekilde, kimi bireyler bir süre için kendilerini kötü bir fiziksel çevreden yalıtabilirler. Yeni bir yaşam ortamı yaratarak bundan yarar sağlayabilirler. Fabrika sahibi kendi kimya fabrikasında rüzgara karşı yaşayabilir, yine bir ağaç keskisi ya da baltacı ölümünden sonra da ağaçların tükenmeyeceğini düşünüyor olabilir. Aynı şekilde, bireyler kendilerini kötü bir ahlaki çevreden de yalıtabilir ya da bundan bir yarar sağlayabilirler. Bazı ağaçların başka
ağaçların besin ve ışıktan mahrum kalması pahasına serpilip gelişmesi gibi, bazı insanlar da başka insanların hak
ettikleri şeylerden mahrum bırakılması pahasına semirip zenginleşirler.
Az sayıdaki insanın ötekilerin sorgulama sürecine girmesini engellediği her durum, bir şiddet durumudur. Kullanılan araçlar önemli değildir; insanları kendi karar almalarına yabancılaştırmak, onları nesnelere dönüştürmektir.
YİTİRDİM YÜZÜMÜ
Bir yağmur mevsiminde yitirdim yüzümü
Dilimi incelikli bir sözün eşiğinde.
Yollar yapılar çarşılar boyu
Yükselen bir yalnızlığı geçerek geldim.
Düşen her damla kanıma düştü
Tenim kupkuru;
Söylenen her söz biraz daha
Biraz daha büyüttü suskunluğumu...
Yüzümü bir çamur mevsiminde yitirdim.
