Tuğba Gündoğdu
@gndgdutgba
Şu anda okuduğu kitap
Okuyun,okutun diyeceğim bir milli edebiyat romanı. Yakup Kadri’nin insan ruhu hakkındaki tahlillerini okurken bir kere daha anladım ben Türk edebiyatı okurken aldığım zevki hiçbir şeyden alamıyorum.Benim için aşırıya kaçan tek kısmı kadınlara olan bakış açısıydı.
Kitabın özetine gelecek olursak;
I. Dünya Savaşı’na yedek subay olarak katılan Ahmet Celâl, bu savaşta tek kolunu kaybederek geri döner. İstanbul, ingilizler tarafından işgal edilince Mehmet Ali’nin davetine uyarak, onun Porsuk çayı kıyısındaki köyüne gider. Ama aklı sürmekte olan savaştadır. Köyde, her gün gazete getirterek gelişmeleri izler. Fırsat buldukça da köylülere gelişmelerin önemini anlatır.
Köy halkı, yoksulluklarının ve cahilliklerinin asıl sebebi olan Salih Ağa’ya bağlıdır. O, ne derse ona inanırlar. Salih Ağa’nın etkisiyle kimse Ahmet Celal’e yanaşmaz. Köylü onu “yaban” olarak niteler. Bu duruma üzülen Ahmet Celal, iyice bunaldığı bir gün gezmeye, hava almaya çıkar; Emine ile karşılaşır, ona ilgi duyar. Ne var ki Emine, Mehmet Ali’nin kardeşi İsmail’in sevdiği kadındır. Aradan günler geçer. Köy Yunanlar tarafından işgal edilir. Yunanlar köyü yakıp yıkarlar, köylülere işkence ederler. Köylülerin çoğu köy meydanında topluca öldürülür.
Ahmet Celal, Emine ile birlikte bu ölüm çemberinden kaçıp kurtulmak ister. Arkalarından ateş edilir, ikisi de yaralanır. Güçlükle köyün mezarlığına ulaşırlar. Sabaha kadar orada beklerler. Ertesi gün yola çıkacaklardır. Fakat Emine yarası ağır olduğundan yürüyecek durumda değildir. Ahmet Celâl, elindeki anı defterini Emine’nin eline tutuşturur, bilinmeyen bir yöne doğru gider.
Sakarya Savaşı’ndan sonra o bölgeden düşman ordularının çekilmesi üzerine, düşman zulmünü araştırmak için köye gelen araştırma kurulu yıkıntılar, kömürleşmiş insan kemikleri arasında bir
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Jack London ‘ın yarı otobiyografik romanı Martin Eden okuduğum ilk eseriydi.Onunla bu kitap ile tanışmamın okuyacağım diğer kitaplarındaki üslubu ve ele aldığı konular bakımından bir pusula görevi göreceğini düşünüyorum.
Martin Eden’in ne anlattığını belirtmeden önce kitapla ilgili önyargılardan bahsetmek istiyorum.Bu kitabın sadece ‘aşkı uğruna eğitimsiz bir gencin başarılı bir yazara dönüşme mücadelesi’ olarak anılması eksik ve üstünkörü bir yaftalamadır. Sınıf farkının,statünün ve idealize edilen insan profiline erişebilinmesi için kat ettiği yolun zorluğunu görüyoruz. Nietzche’den, Spencer’dan sosyalizmden ve cumhuriyet rejiminden farklı görüşlere yer verilmiş. Kitabın yazarı olan London'ın aksine protagonist Eden, sosyalizmi "köle ahlakı" olarak niteleyerek reddetmekte ve onun yerine Nietzsche'nin bireyciliğine inanmaktadır. Ve bu inancı onu en sonunda hezimete uğratacaktır.
Gelelim kitaptaki olay akışına. Roman Martin Eden’in Ruth isimli genç kızın abisini sokaktaki olaydan kurtarmasının ardından Morse ailesi ile yediği yemek ile başlar.Bu yemek esnasında Martin Ruth’u görür ve görür görmez aşık olur adeta sarhoşa döner.Ruth edebiyat okuyan bir kızdır Martin ise eğitimsiz bir denizcidir. Martin kızın yakınında durabilmek ve onunla beraber olabilmek için çok çabalar kitaplar okumaya başlar,kendini geliştirir.Bir süre arkadaşlık eden ikili birbirlerine duydukları aşka karşı koyamaz ve sevgili olurlar.Ancak Morse ailesi bu ilişkiyi onaylamaz.Martin kabul görmek için gece gündüz demeden çalışır.Dergilere yazılar gönderir ancak her seferinde reddedilir.Yazılarının reddedilmesi kız ve ailesi tarafından sürekli eleştirilir düzenli bir iş bulması söylenir. Martin’in başaracağına dair inançları yoktur. Martin, sosyalist toplantılara katılır ve ardından evrim hakkında
Cengiz Aytmatov kaleminden okuduğum üçüncü kitap Elveda Gülsarı oldu.Aytmatov, eserlerinin çoğunda tema olarak aşk, dostluk, ikinci dünya savaşı döneminin acıları ve kahramanlıkları Kırgızların gelenek ve göreneklerine bağlılığını,teknolojik gelişmelerle birlikte genç nesil ve eski nesil arasındaki uçurumu ele alarak eserlerini vermiş.Eserlerini Kırgız kültürünün destan,masal,efsane ve türküleriyle besleyerek verir. Elvada Gülsarı’da Karagül-Botam anlatısından faydalanmış.
Aytmatov okurken içinizi sıcak duygular sarar,sarsıcı bir olayı bile öyle sade süslü bir dille aktarır ki kullandığı dile hayran kalırsınız.Aile sıcaklığını hissedersiniz. Betimlemeleriyle bozkırın canlı tavsvirini yapar,kendinizi keçeden ve yamalı bir çadırda üşüyor,yokluk çekiyor olarak bulursunuz. Bozkırın havasının ve insanının sertliğini,yaşadıkları çileli hayatı,savaşın izlerini,komünizmin nasıl can çekiştiğini eserlerinde canlı canlı görüyor olursunuz.
Gelelim Elveda Gülsarıya…Eser Gülsarı üzerinden aktarılıyor gibi görünse de aslında Tanabay’ın hayatına şahitlik ediyoruz.Tanabay;devrime inanmış,ömrünü bu uğurda harcamış ülküsünü gerçekleştirmek için çabalayan biridir.Gelgelelim kolhozda vermek istemediği bir söz vermiştir ve mücadelesinin karşılığını alamamış partisinden destek görememiş ve üzerine ‘halk düşmanı’ ilan edilmiştir.Yaşadığı buhranı ve öfkesini öyle güzel işlemiş ki üzerinizde hissedersiniz.
Benim bu kitapta işlenen arasında en içime işleyen karakter Caydar oldu.Öyle bir kadın ki canını dişine takıp çalışıyor,kocasının arkasını toparlıyor gerekirse dişini gösterip kocasına sözünü geçiriyor ve Tanabay’ın amansız öfkesinin önüne geçiyor.Çok güçlü bir karakter olduğunu düşünüyorum.
Okurken karakterlerle beraber üzülüyor,yaşananları yeriyor,içinizi sıcacık eden yüreğinize
Orhan Veli,garip akımının öncüsü,Cemal Süreya’nın deyimiyle şiire kasket giydiren şair.
Ölümden ve yaşlanmaktan korkusuyla tanındığını,yolun yarısını bir geçe öldüğüyle bilinir.’Rakı şişesinde balık olsam’ söylemiyle dillerden dile rakı şişesinde balık olmak isteyen şair diye dolaşır.Bursa’da Gemlik’e girerken “Gemliğe doğru denizi göreceksin/Sakın şaşırma” dizeleri tabelalaştırılan deniz sevdalısı şair. Daha neler neler söylenebilir hakkında sadede geleyim.Kitapta Orhan Veli’nin biri hiçbir yerde yayımlanmamış ve dergilerde yayınlanan 7 hikayesi bulunuyor.Benim favorim Denize Doğru hikayesi oldu.Okurken deniz esintisini,yosun kokusunu alabildiğimi hissettim.Geçim sıkıntısını anlatırken sonu denize çıkan bir yerde olmak istediğini,denizin ona huzur verdiğini günlük 5 lira kazanılarak yapılabilecek şeyleri sıralarken aslında hiçbirine ihtiyacı olmadığını sadece denizi görmek istediğini anlatan birini görüyoruz.‘Gökyüzünün parlaklığı,denizin mavisi,ağaçların yeşili,toprağın sıcaklığı,suların sesi,havada uçan kuşlar,rüzgârın getirdiği çiçek kokuları..Nasıl vazgeçerim bunlardan? Hayır,ölmek istemiyorum ‘ alıntısıyla bu yorumumu sonlandırıyorum.Denize baktığımız,kokusunu içimize çektiğimiz yarınlara..Sağlıcakla
Livaneli okumalardan bunaldığımda sığındığım bir liman.Anlatımı oldukça akıcı her kitabının konusu özgün ama bu kitap çok yarım kalmış hissettirdi.Duyguyu geçiremedi,havada kaldı.Serenad kitabındaki gibi uzun uzadıya anlatmıyor olayları belki de bu kısa anlatıma başvurmasından kaynaklanıyor havada kalışı.Yezidi kavmiyle ilgili sonrasında çok araştırma yaptım.Bilmediğim bir konuya sürükledi ve bilincimi arttırdı.Serenad kitabını okurken yine böyle bir düşünceye itilmiştim okuyanlar hatırlar.Profesörün yaşadığı trajediyi tamamen anlattığı bölümde geçen olayda da üzerine araştırılacak konuluşacak düşünülecek bir olay vardı.Livaneli bunu yapmayı seviyor.Ben de onu okumayı seviyorum
