Biraz Fazla YüceltiliyorEdebiyat
Siddhartha, uzun süredir okumayı istediğim ve hediye olarak gelip kitaplığımda beklemiş olan kitaplardan bir tanesiydi. Ancak Hindistan kökenli felsefe öğretilerine olan önyargım nedeniyle sürekli erteleyip durdum. En sonunda bir el atıp okumaya karar verdim.
Kitap oldukça kolay okunur ve akıcı bir dille yazılmış ve bu nedenle bir oturuşta bitirmek mümkün. Sade ve gereksiz karmaşadan uzak bir anlatım dili her zaman hoşuma gider ve bu nedenle yazarı ile çevirmenine saygı duyuyorum.
Kitabın kurgusu, tasvirleri, düşünceleri aktarma biçimi ve diğer edebi değer sağlayan unsurları da her okuyucunun beğeneceği şekilde çok dengeli.
Fakat hayli övülen içeriğine geçtiğimizde ise, maalesef aynı kaliteyi yakalamanın pek mümkün olmadığını görüyoruz. Evet, daha önce hiç felsefe okumadıysanız, felsefe okumamayı geçtim, hayattan bir deneyim elde edemediyseniz, yaşadıklarınıza dair bir akıl yürütme sürecinden geçmediyseniz, kitapta bahsedilen fikirler sizin için ufuk açıcı olabilirler.
"Ne de olsa deneyimsizler uzaktan bakanlar gibidirler." - 
Aristoteles
Siddhartha'nın benim üzerimde yarattığı bu olumsuz etki temel olarak fazla gizemci olmasından ve ayrıca biraz da 
Lev Tolstoy 'un 
İnsan Neyle Yaşar? eserinde olduğu gibi ayakları yere basmayan bir servet düşmanlığı içermesinden kaynaklanıyor. Zira Antik Yunan felsefesinde ve özellikle de Aristoteles'te, zenginliğin yüceltilmemesi ve aşırı önemsenmemesi ama buna karşın öneminin de reddedilmemesi yönünde bir bakış açısı mevcutken, Hint felsefesinde doğrudan bulunan fakir övücülüğü ve karakterin parayı bulduğunda tabiri caizse kendini bozması, çok basit savlar olarak kalıyor.
Dolayısıyla Schopenhauer gibi söylemek gerekirse, özellikle ciltli versiyonu kafe masalarının ve Instagram paylaşımlarının güzel bir öğesi olacaktır ama övüldüğü düzeyde bir bilgelik sunmadığını, sadece hoş bir esinti etkisi yarattığını söylemem gerek.
Eğer hayata dair biraz daha ayakları yere basan bir felsefeye gönül vermek istiyorsanız, aşağıdaki yazarların eserlerinden faydalanabilirsiniz:
* 
Marcus Aurelius
* 
Seneca
* 
Epiktetos
Aristoteles
Siddhartha'nın benim üzerimde yarattığı bu olumsuz etki temel olarak fazla gizemci olmasından ve ayrıca biraz da Lev Tolstoy 'un İnsan Neyle Yaşar? eserinde olduğu gibi ayakları yere basmayan bir servet düşmanlığı içermesinden kaynaklanıyor. Zira Antik Yunan felsefesinde ve özellikle de Aristoteles'te, zenginliğin yüceltilmemesi ve aşırı önemsenmemesi ama buna karşın öneminin de reddedilmemesi yönünde bir bakış açısı mevcutken, Hint felsefesinde doğrudan bulunan fakir övücülüğü ve karakterin parayı bulduğunda tabiri caizse kendini bozması, çok basit savlar olarak kalıyor.
Dolayısıyla Schopenhauer gibi söylemek gerekirse, özellikle ciltli versiyonu kafe masalarının ve Instagram paylaşımlarının güzel bir öğesi olacaktır ama övüldüğü düzeyde bir bilgelik sunmadığını, sadece hoş bir esinti etkisi yarattığını söylemem gerek.
Eğer hayata dair biraz daha ayakları yere basan bir felsefeye gönül vermek istiyorsanız, aşağıdaki yazarların eserlerinden faydalanabilirsiniz:
* Marcus Aurelius
* Seneca
* Epiktetos·
365 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.