Uzun süredir bir okur olarak değerli yorum ve incelemelerini takip ettiğim, muhtelif dergi ve platformlarda yazılarının bulunduğunu bildiğim sayın 
Resul Bulama'nın 
Taş Sektirme Ustası adlı kitabının genel tanıtımına baktığımda kısa öykülerin yer aldığı bir hikâye dizisi okumayı tasarlamıştım. Ancak birbirinden ayrıymış gibi görünen fakat birbiriyle bir o kadar da bütünleşmiş hikayecikler toplanıvermiş, kendi iç dünyasını saf bir tutkuyla tüm aksi yöndeki zorlamalara rağmen yaşayan bir insanın hikayesinin tamamını oluşturmuş. İnsan vücudundaki elementlerin evrenin bileşiminde de bulunması, birbirinden kopuk görünen olay ve kavramların aslında bir bütünün parçası olması gibi.
Bir başka şaşkınlığım -aslında memnuniyet verici bir şaşkınlık- da, bu değerli esere ait yapılan incelemelerin de eserin nüvesini barındıran kıvamda olmasından kaynaklandı. Özellikle 
Necip G.'nin incelemesini okurken, sanki kitabı bitirmemişim de okumaya devam eder gibiydim. 
Ferah Hanımın, 
Osman Y. beyin, 
Eylül Türk hanımın, 
Neşe hanımın, 
The Misanthrope ve 
ea adlı okuyucular ile birlikte, diğer değerli okuyucuların üst düzey incelemelerindeki nitelikli değerlendirmeler, okumuş olduğum eserin mesajını daha iyi almamı sağladılar. Kendimi adeta, nezih bir edebiyat söyleşisinin içinde hissettim. Bu güzel incelemeler dururken belagattan yoksun cümlelerimle eseri tanıtmak adına gereksiz bir çaba içine girişmeyeceğim.
Ancak, eserin bana hissettirdiklerini ifade etmeden de geçemeyeceğim. Taş imgesi, sayın Necip G.'nin de belirttiği gibi insanın günahları olarak algılanabilir. Taş imgesinin sembolize ettiği yelpazeyi genişletmek de mümkün; pişmanlıklar, tutkular, zaafiyetler, yaşanamayanlar, kader (kimine göre de karma) ya da bir bütün olarak yaşamımızın kendisi.
Her birimiz kendi hayatımıza hükmettiğimizi sanırken, hayatın (veya kaderimizin) bize getirdikleri aslında bu konuda yanıldığımızı bir şekilde göstermekte. Taş sektirme ustası (genel olarak konuşuyorum; yazardan bahsetmiyorum) belki taşı suyun üzerinde diğerlerinden çok daha fazla sektiriyor olabilir ama taşın kaç defa sekeceğini, taşın hareketinin nerede son bulacağını, hangi taşın yanına düşeceğini veya hangi dip dalga ile nereye taşınacağını mutlak anlamda kontrol edemez.
Aynı taş imgesini, kendi nevi itibariyle ya da toplumun değerlendirmesi çerçevesinde bir tutku, saplantı, zaafiyet, hatta erdem olarak da düşünebiliriz. İnsanlardan kaçıp kitaplara sığınanlar, yalnızlığı tercih edenler, ölümün katı gerçekliği karşısında herşeyin önemini yitirdiği düşüncesiyle hiçbir şeyi yapacağını "zannetmeyen 
Kâtip Bartleby, topluma ve insanlara inancını yitirerek tembel olarak addedilme pahasına kendi kabuğuna çekilen 
Oblomov gibi.
Bazen gururlanıyoruz taşı güzel sektirdik diye, bazen hüsrana uğruyoruz bindiğimiz kayıkta küreğin aslında kayıkçıda olduğunu görünce, bazen de anlaşılamayıp veya anlaşılmak istemeyip horlanıyoruz toplum nezdinde veya yakın çevremizde.
Sonuç olarak herbirimiz kendi yaşantımızın yapı taşlarını sektirmeye devam etmekteyiz ömür denen süreçte.
Resul Bulama'nın Taş Sektirme Ustası adlı kitabının genel tanıtımına baktığımda kısa öykülerin yer aldığı bir hikâye dizisi okumayı tasarlamıştım. Ancak birbirinden ayrıymış gibi görünen fakat birbiriyle bir o kadar da bütünleşmiş hikayecikler toplanıvermiş, kendi iç dünyasını saf bir tutkuyla tüm aksi yöndeki zorlamalara rağmen yaşayan bir insanın hikayesinin tamamını oluşturmuş. İnsan vücudundaki elementlerin evrenin bileşiminde de bulunması, birbirinden kopuk görünen olay ve kavramların aslında bir bütünün parçası olması gibi.
Bir başka şaşkınlığım -aslında memnuniyet verici bir şaşkınlık- da, bu değerli esere ait yapılan incelemelerin de eserin nüvesini barındıran kıvamda olmasından kaynaklandı. Özellikle Necip G.'nin incelemesini okurken, sanki kitabı bitirmemişim de okumaya devam eder gibiydim. Ferah Hanımın, Osman Y. beyin, Eylül Türk hanımın, Neşe hanımın, The Misanthrope ve ea adlı okuyucular ile birlikte, diğer değerli okuyucuların üst düzey incelemelerindeki nitelikli değerlendirmeler, okumuş olduğum eserin mesajını daha iyi almamı sağladılar. Kendimi adeta, nezih bir edebiyat söyleşisinin içinde hissettim. Bu güzel incelemeler dururken belagattan yoksun cümlelerimle eseri tanıtmak adına gereksiz bir çaba içine girişmeyeceğim.
Ancak, eserin bana hissettirdiklerini ifade etmeden de geçemeyeceğim. Taş imgesi, sayın Necip G.'nin de belirttiği gibi insanın günahları olarak algılanabilir. Taş imgesinin sembolize ettiği yelpazeyi genişletmek de mümkün; pişmanlıklar, tutkular, zaafiyetler, yaşanamayanlar, kader (kimine göre de karma) ya da bir bütün olarak yaşamımızın kendisi.
Her birimiz kendi hayatımıza hükmettiğimizi sanırken, hayatın (veya kaderimizin) bize getirdikleri aslında bu konuda yanıldığımızı bir şekilde göstermekte. Taş sektirme ustası (genel olarak konuşuyorum; yazardan bahsetmiyorum) belki taşı suyun üzerinde diğerlerinden çok daha fazla sektiriyor olabilir ama taşın kaç defa sekeceğini, taşın hareketinin nerede son bulacağını, hangi taşın yanına düşeceğini veya hangi dip dalga ile nereye taşınacağını mutlak anlamda kontrol edemez.
Aynı taş imgesini, kendi nevi itibariyle ya da toplumun değerlendirmesi çerçevesinde bir tutku, saplantı, zaafiyet, hatta erdem olarak da düşünebiliriz. İnsanlardan kaçıp kitaplara sığınanlar, yalnızlığı tercih edenler, ölümün katı gerçekliği karşısında herşeyin önemini yitirdiği düşüncesiyle hiçbir şeyi yapacağını "zannetmeyen Kâtip Bartleby, topluma ve insanlara inancını yitirerek tembel olarak addedilme pahasına kendi kabuğuna çekilen Oblomov gibi.
Bazen gururlanıyoruz taşı güzel sektirdik diye, bazen hüsrana uğruyoruz bindiğimiz kayıkta küreğin aslında kayıkçıda olduğunu görünce, bazen de anlaşılamayıp veya anlaşılmak istemeyip horlanıyoruz toplum nezdinde veya yakın çevremizde.
Sonuç olarak herbirimiz kendi yaşantımızın yapı taşlarını sektirmeye devam etmekteyiz ömür denen süreçte.
··
1.274 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Murat hocam kitabın sizdeki yansımalarını paylaştığınız için çok teşekkür ediyorum . Diğer incelemerle birlikte harmanlanması, sizdeki imgeleri bu şekilde görmek çok değerli. Bir okurun his dünyasında yer bulmak, yazdıklarınızın farklı kişilerde farklı yerlere dokunup bir şeyler çağrıştırması, düşündürmesi paha biçilmez .
Teşekkür ve saygıyla ...
MURAT AYDIN
Gönderi Sahibi
Saygılar bizden sayın hocam. His ve düşünce dünyanızın zenginliğini yansıtan bu güzel eseri bizlerle buluşturduğunuz için bir okur olarak ben teşekkür ederim...
Değerli bir yazarın kaleminden çıkmış etkileyici bir kitap olduğu muhakkak. Elinize sağlık Murat bey.
Elinize sağlık güzel yorumlamışsınız kitabı , bizi de andığınız için teşekkürler. Hep birlikte bir edebiyat yolculuğunun içindeyiz , okumak yazmak paylaşmak güzel şey.
MURAT AYDIN
Gönderi Sahibi
Ben teşekkür ederim Osman bey. Eserin yaşattığı keyifli okuma deneyimine, benim algılayamadığım ya da gözden kaçırdığım farklı bakış açılarını ilave ettiğiniz için. Selamlar...
Çok teşekkürler Murat bey öncelikle. Resul hocamın kitabı, okurunu güzel bir yolculuğa davet ediyor aslında. İzimizi kaybetmeyelim diye de taşlardan işaretler koymuş yol boyunca. Biz elimizden geldiğince o taşları toplayıp iz sürmeye çalıştık:) Siz de aynı şekilde kendi izlenimlerinizi paylaşıp manzaramızı genişletmişsiniz. Emeklerinize sağlık. Keyifli okumalar dilerim.