Son Ada İncelemesiTürk Edebiyatı
Ülkemizin ünlü yazarı, yönetmeni, bestekarı, müzisyeni (bağlama çalıyor), yorumcusu, siyasetçisi, düşünürü (İsveç’te felsefe okumuş), belediye başkan adayı (1994 SHP’den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı, Recep Tayyip Erdoğan’ın kazandığı ilk seçim zaferi) ve daha birçok titre sahip 
Zülfü Livaneli ’nin 2008’de yazdığı alegorik eser 
Son Ada , diktatörlüğün ne olduğunu anlatmaya çalışan bir kitap. Ancak bunu o kadar basit bir düzlemde yapıyor ki kitabın 13-14 yaşındaki çocuklar için yazıldığı gibi bir düşünce oluştu bende. Daha önce de diktatörlerin anlatıldığı kitaplar okudum misal 
Başkan Babamızın Sonbaharı ya da 
Barbarları Beklerken gibi. Ancak bu kitaplar gerçekten bir diktatörün nasıl davrandığına ve nasıl bir yönetim biçimi uyguladığına dair önemli ipuçları vermekteydi. Ancak Son Ada maalesef bu tür bir derinlik taşımamakta. Aşırı romantik üslubu, günlük hayatta çok karşılaşamayacağımız diyalogları ile beni bir türlü kendine inandıramadı bu kitap.
Zülfü Livaneli ’nin yukarıda birçok titrini saydım. Sence hangisi senin beğendiğin Zülfü Livaneli diye sorarsanız hiç düşünmeden bestekar ve yorumcu Zülfü Livaneli derim. Zira eğer 90’ları ve hatta 80’leri yaşamışsanız, yolunuz mutlaka bir Zülfü Livaneli şarkısı ile kesişmiştir; Hey Özgürlük, Karlı Kayın Ormanı, Yiğidim Aslanım, Kan Çiçekleri, Gözlerin, vs… Hepsini çok beğenirim. Ayrıca yönetmenliği de iyidir. Sis filmi yurt dışında birçok ödül almıştır. Ancak yazarlığı sanırım en beğenmediğim titri. Daha önce 
Kardeşimin Hikayesi ni okumuştum ancak maalesef onu da beğenmemiştim. Bir türlü hikâye beni kendine çekememişti. Son Ada ise Kardeşimin Hikayesi ’nden de kötü. 
Yaşar Kemal
Son Ada için övgü dolu şeyler yazmış söylemiş. Ancak bence abartmış. Eğer Son Ada için büyük eser şeklinde bir yorum yapmışsa benim aklıma herhalde kendi kitapları hariç başka kitap okumuyor şeklinde bir fikir gelir.
Kitabın konusunda çok kısa bahsedeyim. Adını bilmediğimiz bir ülkenin adını bilmediğimiz bir adasında geçiyor hikâye. Ülkede durumlar karışık. İç savaş gibi bir durum var ancak bu adada herkes çok mutlu. Zira anakaraya çok uzaklar ve herhangi bir devlet otoritesi adada bulunmamakta. Ada sakinleri doğayla iç içe mutlu mesut yaşarken adaya hiç beklenmedik bir kişi taşınır; ülkenin devrik başkanı. Adını bilmediğimiz bu zat tam bir diktatördür. Ve güya adayı medenileştirmek için doğanın dengesiyle oynamaya başlar. İlk hedef aldığı kitle adanın diğer sakinleri olan martılardır. Bu şekilde ada sakinleri ile martılar arasında bir savaş başlatmak istemektedir. İnsanlar da yavaş yavaş başkanın etkisi altına girmeye başlamıştır.
Velhasıl 2023 yılında okuduğum en kolay ama en gereksiz kitap oldu benim için. Okumasaydım da olurmuş. Ancak yazarın en popüler eseri olan 
Serenad ’ı okumadan Zülfü Livaneli ’nin yazarlığı konusunda kesin bir hükme varmak da istemiyorum. Dolayısıyla sırada Serenad var ve umarım bu kez beğenirim.
Zülfü Livaneli ’nin 2008’de yazdığı alegorik eser Son Ada , diktatörlüğün ne olduğunu anlatmaya çalışan bir kitap. Ancak bunu o kadar basit bir düzlemde yapıyor ki kitabın 13-14 yaşındaki çocuklar için yazıldığı gibi bir düşünce oluştu bende. Daha önce de diktatörlerin anlatıldığı kitaplar okudum misal Başkan Babamızın Sonbaharı ya da Barbarları Beklerken gibi. Ancak bu kitaplar gerçekten bir diktatörün nasıl davrandığına ve nasıl bir yönetim biçimi uyguladığına dair önemli ipuçları vermekteydi. Ancak Son Ada maalesef bu tür bir derinlik taşımamakta. Aşırı romantik üslubu, günlük hayatta çok karşılaşamayacağımız diyalogları ile beni bir türlü kendine inandıramadı bu kitap.
Zülfü Livaneli ’nin yukarıda birçok titrini saydım. Sence hangisi senin beğendiğin Zülfü Livaneli diye sorarsanız hiç düşünmeden bestekar ve yorumcu Zülfü Livaneli derim. Zira eğer 90’ları ve hatta 80’leri yaşamışsanız, yolunuz mutlaka bir Zülfü Livaneli şarkısı ile kesişmiştir; Hey Özgürlük, Karlı Kayın Ormanı, Yiğidim Aslanım, Kan Çiçekleri, Gözlerin, vs… Hepsini çok beğenirim. Ayrıca yönetmenliği de iyidir. Sis filmi yurt dışında birçok ödül almıştır. Ancak yazarlığı sanırım en beğenmediğim titri. Daha önce Kardeşimin Hikayesi ni okumuştum ancak maalesef onu da beğenmemiştim. Bir türlü hikâye beni kendine çekememişti. Son Ada ise Kardeşimin Hikayesi ’nden de kötü. Yaşar Kemal
Son Ada için övgü dolu şeyler yazmış söylemiş. Ancak bence abartmış. Eğer Son Ada için büyük eser şeklinde bir yorum yapmışsa benim aklıma herhalde kendi kitapları hariç başka kitap okumuyor şeklinde bir fikir gelir.
Kitabın konusunda çok kısa bahsedeyim. Adını bilmediğimiz bir ülkenin adını bilmediğimiz bir adasında geçiyor hikâye. Ülkede durumlar karışık. İç savaş gibi bir durum var ancak bu adada herkes çok mutlu. Zira anakaraya çok uzaklar ve herhangi bir devlet otoritesi adada bulunmamakta. Ada sakinleri doğayla iç içe mutlu mesut yaşarken adaya hiç beklenmedik bir kişi taşınır; ülkenin devrik başkanı. Adını bilmediğimiz bu zat tam bir diktatördür. Ve güya adayı medenileştirmek için doğanın dengesiyle oynamaya başlar. İlk hedef aldığı kitle adanın diğer sakinleri olan martılardır. Bu şekilde ada sakinleri ile martılar arasında bir savaş başlatmak istemektedir. İnsanlar da yavaş yavaş başkanın etkisi altına girmeye başlamıştır.
Velhasıl 2023 yılında okuduğum en kolay ama en gereksiz kitap oldu benim için. Okumasaydım da olurmuş. Ancak yazarın en popüler eseri olan Serenad ’ı okumadan Zülfü Livaneli ’nin yazarlığı konusunda kesin bir hükme varmak da istemiyorum. Dolayısıyla sırada Serenad var ve umarım bu kez beğenirim.·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.