Kör Baykuş ‘undaki bu kült cümleyi de tarihten silmek gerekirdi.
✤ ✤ ✤
“Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar. Kimseye anlatılamaz bu dertler, çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar. Biri çıkar da bunları söyler ya da yazarsa, insanlar, yürürlükteki inançlara ve kendi akıllarına göre hem saygılı hem de alaycı bir gülüşle dinlerler bunları. Çünkü henüz çaresi de, devası da yok bu dertlerin.”
✤ ✤ ✤
Kimisi kötü bir alışkanlığa sararak ; kimi bir tutkusuna kimi de mevcut işine, sanatına ya da sevdiklerine bağlanarak acısını hafifletmeye çalışır. En güçlü içgüdüleri kamçılar onu bir şekilde yoluna devam edebilmek için. Her şeye alışabilen mizacta yaratılmış olan insan, buna da alışarak yaşamaya devam eder.