Eskiden çok iyi tanıdığın birinin yabancı olması, neden bu kadar can yakardı, neden boğazına düğümlerdi kelimeleri?
Birini ölesiye sevmek bu kadar zorken o kişiyi unutamamak, neyin günahıydı?
Her adı geçtiğinde, kelimlerini duyduğumda, ya da hafızamda ona dair kırıntılar gezindiğinde neden içimdeki aleve hakim olamazdım ki?
Hani geçiyordu, unutuyordu insan?