sevgili dostum sinclair!
spoiler içerir!
AAAAAAAAAAAAAH
gerçekten bu kitabın her sayfasını çevirdiğimde kafamda bu şekilde bağırıyordum. harikaydı. mükemmeldi.
yıllaaar yıllar önce bi yakın arkadaşım bu kitabı çok sevdiğini söylemişti. uzun uzun anlatmıştı kitabı, sanırım 3 yıl önceydi o zamandan beri okumak istiyordum. keşke daha önce okusaymışım.
en başta çevirinin ne kadar güzel ve özenli yapıldığı konusuna dikkat çekmek istiyorum. 
Kamuran Şipal gerçekten mükemmel bir iş çıkarmış. kelime seçimleri, anlam bütünlüğü her şeyiyle harika olmuş. kitap Sinclair’in çocukluk dönemlerinden yetişkinlik dönemlerine uzanan hayat öyküsü. Sinclair’e zaman zaman rehberi Demian da eşlik ediyor. sadece o da değil onun hayatına birden fazla kişi dokunuyor.
kitabın ilk 150 sayfasını oldukça akıcı ve güzel buldum. Sinclair’in yaşadığı olayları sevdim. mistik havayı, din sohbetleri hoşuma gitti. okurken hristiyanlık hakkında bilmediğim şeyleri de öğrendim diyebilirim. ama son 50 sayfada aynı tadı alamadığımdan puan kırmak zorunda kaldım. sonlara doğru Sinclair Bayan Eva’yı düşlerinde görüyor ardından sık sık da yüz yüze görüşüyorlar. Bayan Eva ve Sinclair’in ilişkisinin çok aceleye geldiğini ve kesinlikle bir derinlik olmadığını düşünüyorum. Bayan Eva kitapta farklı bir figür. Sinclair’in dediği gibi o bir anne, sevgili, mükemmel meleksi bi kadın. ama bu kadının ne derinine inildi, ne de kendi oğluyla ilişkisini gördük. Demian’ın her konuda fikri vardı ama bu konuda yok muydu? cidden saçma buluyorum bu durumu. kitabın bunu açıklamak için biraz daha uzun olması gerektiğini düşünüyorum.
daha yeni 
İlahi Komedya - Cehennem bitiren biri olarak Sinclair’in aşık olduğu kızın adını Beatrice koyması çok tatlıydı. bu arada Beatrice’in gerçek olduğunu niyeyse düşünmüyorum. yani sanki Beatrice, Sinclair’in çok kötü bi dönemde olmasıyla zihninin onu kurtarmak için gösterdiği kısa süreli bi imgeydi.
sonu hakkında ise ne düşüneceğimi bilmiyorum. sonu çok hızlı bağlanmış, keşke daha uzun bir kitap olsaydı. hop savaş çıktı hop askere gidildi hop Demian teğmenmiş hop Demian gitti. ahahaazh abi you gave me nothing
Demian gerçek miydi? hmmm, açıkçası önemli değilmiş gibi geliyor. Demian harika bi karakterdi, bence çok gerçekti. mükemmel yazılmış daha çok okumak istediğim bir karakterdi. Demian çok sevdiğim bir karaktere benziyordu. araştırmadım ama 
Hermann Hesse’nin demian’ını oluştururken 
Honore de Balzac’ın 
Seraphita’sından esinlendiğini düşünüyorum.
ve son olarak,
SİNCLAİR DEMİAN’A ÇOK AŞIKTI. yani kesinlikle o hayranlık duygusunun aşk olduğunu düşünüyorum. sonda Demian Sinclair’i dudaklarından öpünce çığlık attım. biliyorum tabii her şey imgeseldi aslında yani o öpücük de bi simgeydi ama yine de delirdim. Demian bir okyanustu, Sinclair ise bi balıktı en sonunda birbirlerine kavuştular…
böyle işte, bu eksilere rağmen okurken çok keyif aldım. başkalarına göre eksi olmayabilir de anlattıklarım, çünkü ben hep daha iyi olabilirmiş gibi hissettim.
Kamuran Şipal gerçekten mükemmel bir iş çıkarmış. kelime seçimleri, anlam bütünlüğü her şeyiyle harika olmuş. kitap Sinclair’in çocukluk dönemlerinden yetişkinlik dönemlerine uzanan hayat öyküsü. Sinclair’e zaman zaman rehberi Demian da eşlik ediyor. sadece o da değil onun hayatına birden fazla kişi dokunuyor.
kitabın ilk 150 sayfasını oldukça akıcı ve güzel buldum. Sinclair’in yaşadığı olayları sevdim. mistik havayı, din sohbetleri hoşuma gitti. okurken hristiyanlık hakkında bilmediğim şeyleri de öğrendim diyebilirim. ama son 50 sayfada aynı tadı alamadığımdan puan kırmak zorunda kaldım. sonlara doğru Sinclair Bayan Eva’yı düşlerinde görüyor ardından sık sık da yüz yüze görüşüyorlar. Bayan Eva ve Sinclair’in ilişkisinin çok aceleye geldiğini ve kesinlikle bir derinlik olmadığını düşünüyorum. Bayan Eva kitapta farklı bir figür. Sinclair’in dediği gibi o bir anne, sevgili, mükemmel meleksi bi kadın. ama bu kadının ne derinine inildi, ne de kendi oğluyla ilişkisini gördük. Demian’ın her konuda fikri vardı ama bu konuda yok muydu? cidden saçma buluyorum bu durumu. kitabın bunu açıklamak için biraz daha uzun olması gerektiğini düşünüyorum.
daha yeni İlahi Komedya - Cehennem bitiren biri olarak Sinclair’in aşık olduğu kızın adını Beatrice koyması çok tatlıydı. bu arada Beatrice’in gerçek olduğunu niyeyse düşünmüyorum. yani sanki Beatrice, Sinclair’in çok kötü bi dönemde olmasıyla zihninin onu kurtarmak için gösterdiği kısa süreli bi imgeydi.
sonu hakkında ise ne düşüneceğimi bilmiyorum. sonu çok hızlı bağlanmış, keşke daha uzun bir kitap olsaydı. hop savaş çıktı hop askere gidildi hop Demian teğmenmiş hop Demian gitti. ahahaazh abi you gave me nothing
Demian gerçek miydi? hmmm, açıkçası önemli değilmiş gibi geliyor. Demian harika bi karakterdi, bence çok gerçekti. mükemmel yazılmış daha çok okumak istediğim bir karakterdi. Demian çok sevdiğim bir karaktere benziyordu. araştırmadım ama Hermann Hesse’nin demian’ını oluştururken Honore de Balzac’ın Seraphita’sından esinlendiğini düşünüyorum.
ve son olarak,
SİNCLAİR DEMİAN’A ÇOK AŞIKTI. yani kesinlikle o hayranlık duygusunun aşk olduğunu düşünüyorum. sonda Demian Sinclair’i dudaklarından öpünce çığlık attım. biliyorum tabii her şey imgeseldi aslında yani o öpücük de bi simgeydi ama yine de delirdim. Demian bir okyanustu, Sinclair ise bi balıktı en sonunda birbirlerine kavuştular…
böyle işte, bu eksilere rağmen okurken çok keyif aldım. başkalarına göre eksi olmayabilir de anlattıklarım, çünkü ben hep daha iyi olabilirmiş gibi hissettim.·
845 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
bu kitapta beni etkileyen en önemli şey hessenin inanılmaz bir analiz yapıp çocukluk ve gençlik çağlarını çok gerçekçi yansıtması. Kitabın ilk bölümlerinde hayatı 2 ye bölüyor bir taraf dışarısı tehlikelerle olan bölge diğeri ise ailesi temiz alan. Karakterimiz bu ikisi arasında gidip geliyorken başına o talihsiz olay geliyor. Bu hayattaki kurtarıcısı da demian oluyor. Onu kendini kurtardığı için sevsede kötüyü hatırlattığı için de uzak durmak istiyor. Konuyu saptırmadan devam edeyim dünyayı ikiye bölen karakterimiz daha sonra ergenliğe girdiğinde ailesinden iyice kopuyor. Kendini pis dünyaya adamışken daha bi çamura bulanıyor. Ben bu kitabı Çavdar tarlasında çocuklar kitabıyla çok karşılaştırdım. çavdar tarlasında çocuklar en sevdiğim kitaplardandır. Orada çok iyi bir gençlik analizi var burada da. Bir de kitaba böyle bakmanı istedim çok uzun oldu ama olsun.
azra ˚₊‧꒰ა ☆ ໒꒱ ‧₊˚
Gönderi Sahibi
Enes Karagöz ahahzhajsha insan bilmeyince boyle seyler uyduruyo saka bi yana ama dusundugum bi sey oldugu icin yani anlatayim dedimazra ˚₊‧꒰ა ☆ ໒꒱ ‧₊˚
Gönderi Sahibi
hemen listeme ekliyorum en kisa surede okuyacagim cunku bunu cok begendim tesekkur ederimm
