10/10
2018 112. kitabı
Nereden başlanır ki buna?
Kitap bitti. Bomboş duvara baktım. İzledim...
Müzik falan da yok bu sefer. Sessizlik istiyorum sadece. Gözyaşlarım ve sessizlik. Bu evde mümkün değil tabiki bu. Yazmak
30 Yorum
Bir kız babasıyım ve kızımın geleceğini çok düşünürüm. Bu yazı daha da düşündürür şimdi beni... Vazgeçmeyen herkes kendi doğrusunu buluyor ve vazgeçmeyen herkes o mutluluğu yaşıyor bana göre. Vazgeçmeyenlerden olalım...
Yahu yatmadan hadi son bi kez siteye giriyim dedim, demez olaydım:( Direkt karşıma çıktı incelemen. Ne kadar naif, ne kadar kırılgan, ne kadar duygusal... Galiba kız babası olmakla alakalı bişey emin değilim ama etkileniyorum ben böyle şeylerden... :) Öyle bir doldurmuşsun ki kendini, Sylvia’ya sadece parmağının ucuyla dokunmak kalmış...
Siteye ilk kayıt olduğumdan beri takip ediyorum seni. Ben iyi bir gözlemciyimdir. O abuk sabuk intihar mesajlarının altına mutlaka bi yorum yapıyordun. Genelde karamsar yorumlar... Sonra vazgeçtin sanırım ya da ben görmüyorum artık:) Daha sık ve daha içten incelemeler yazmaya başladın... İçimden bunu bir hayata dönüş operasyonu olarak yorumladım:) Çünkü okuduğum incelemelerde herkes o anki durumundan izler bırakıyor... Sendeki yükselen enerjiyi görebiliyordum. Ancak bugün iz bırakmak şöyle dursun, yıkıp geçmişsin ortalığı:) Yazdığın pek çok şeyin doğru olmadığını senin de bildiğine eminim... Ancak bazen insan serbestçe bırakıverir kendini aşağıya... Her şey olduğundan daha karanlık görünmeye başlar... Dediğin gibi, tavsiye falan verecek değilim. Böyle durumlarda yalnız olmalı insan, doya doya ağlamalı, içini dökmeli... Ağlamak kadar güzel bir terapi henüz icat edilmedi.
3 saat daha yazabilirim ama burada durmak lazım sanırım:) Senden tek bir isteğim var; lütfen bu incelemeyi kopyalayıp bir yere kaydet. Olur ya site falan kapanır belki, önlem olması açısından... Bu inceleme bir manifesto olsun. Aklına geldikçe dönüp dönüp oku... ‘Bütün bunları ben mi yazmışım?’ dediğin gün eğer hayatta kalırsak ve buralarda olursak seninle tekrar konuşmayı çok isterim:)
Sevgilerimle...
Esther. Sema
Gönderi Sahibi
Evet vazgeçtim. Aslında o zamanlar yaptığım saçma yorumların biraz da pişmanlığı var bende. Bir çeşit rahatlatma gibi bir şeydi aslında. Ama şu an daha çok rahatlıyorum yazdıkça bir şeyler. Ağlamak kesinlikle rahatlatıyor. Sürekli değil neyse ki baya yoruyor insanı:) Kaydedeceğim bu incelemeyi dediğinizi yapmam lazım galiba:) Umarım ve memnuniyetle konuşuruz çok teşekkür ederim:)
Daha iyi misin ? Bu yazıyla aslında kucağımıza bir vicdan bombası bıraktığını biliyor musun? Okuyan herkesin senden bir parça sorumlu olduğunun farkında mısın? "Herkes herkese karşı her şeyden sorumludur" demiş Dosto.
Esther. Sema
Gönderi Sahibi
Teşekkür ediyorum. İyiyim o an kitabın etkisi ile bir haftalık bunalım yaşadım ama geçti. Tekrardan teşekkürler:)
Yüreğinize sağlık. Çok içten, çok güzel bir inceleme olmuş..
İyi ki yazmışsınız.. Kelimeler, şifa gibidir çoğu zaman :) İfade edebilmek..
Unutmadan m.soundcloud.com/bogdan-gigi/joe... Bahar'ı anımsatır.. İyi dinlemeler olsun :)
6 yaş büyükmüşüm senden, bir abla gibi kucaklamak, bu bir dönem geçecek hepimizin aşağı yukarı karşılaştığı insanlarla karşılaşmışsın demek geçiyor içimden. Ama yazdıklarını okuyorum güçlüsün zaten biliyorsun bunları. Çok da güzel yorumlar yapılmış, dememe gerek kaldı mı şahane bir inceleme.
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.