Hayatımı mahvettim. Üstelik bunu yaparken aklım başımdaydı.1000Kitap
Bazı kitaplar vardır daha ilk cümlesiyle yakalar sizi, satırları okuyup bir süre bakakalırsınız, ilk cümlesi böyleyse kim bilir devamı nasıl olacak merakıyla okumaya devam edersiniz.
Anna Karenina'nın etkileyici giriş cümlesi gibi: "Mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır."
İki Şehrin Hikâyesi 'nin tezatlıklarıyla güzel ilk satırları gibi: "Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık..."
Âşıklara Yer Yok da etkileyici giriş cümlesi olan kitaplar arasındaki yerini aldı.
"Hayatımı mahvettim. Üstelik bunu yaparken aklım başımdaydı. Hayatımı bile bile mahvetmemin tek bir sebebi vardı: Aşıktım ve dünyanın geri kalanının gözümde zerrece değeri yoktu." s:9
Diyerek başlıyor yazar sözlerine. Bu cümleler etkileyici olduğu kadar kitabın özeti gibi. Daha ilk satırdan başladım satırların altını çizmeye, kitap boyunca da birçoğunu alıntı olarak paylaştığım nice satırı, edebi anlamda lezzet alarak okumaya ve çizmeye devam ettim. Tarık Tufan'ın kitapları içinde en beğendiğim kitabı bu oldu diyebilirim.
Kitapta Orhan'ın Firdevs'e olan tutkusu anlatılır. Orhan Firdevs'i güçlü ve farklı bir kadın olarak görür. İlk görüşte çekimine kapılır ve aşık olur. Firdevs aramalarına, mesajlarına dönmez ama Orhan yine de peşini bırakmaz. Firdevs ise başka birine aşıktır ve onu da aşk yiyip tüketmektedir. Firdevs her ne kadar acı çektiren, bencil bir kadın gibi görünse de aslında o da Orhan gibidir... Kendisini sevmeyen biri için hayatını mahvetmektedir. Birini çok seven insanların yüzlerinin gülmesi mümkün mü?
"Âşıklara yer yok! Âşıklar bu dünyada bir yere sığmazlar." s:205
İnsan başkalarının gözünde ne kadar güçlü olsa da en çok sevdiğine yenilmez mi? İkili ilişkileri düşündüğümüzde en çok seven, en çok kırılan olmaz mı? Aşk sizin gücünüzden bağımsızdır, hangi taraf daha çok seviyorsa o daha çok yorulur, üzülür...
"Sevilenin yanlışları görülmez
Sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır." diyor ya hani 
Özdemir Asaf ...
Orhan Firdevs'in yanlışlarını görmez kendini hayal aleminde avutur, gerçekleri göremez. O kadının kendisini sevmediğini, sevmeyeceğini görmek istemez. Firdevs de aynı şekilde Fırat'a böyle tutkundur. Biz de hayatımıza dönüp baktığımızda birine karşı Firdevs, başka birine Orhan gibi olabiliyoruz. Orhan kadar abartmasak da :)
Kitap bu aşk hikayesinin yanı sıra Orhan'ın kendine gelmek için gittiği Saklıkuyu'daki insanlarla iç içe geçen hikayesini de anlatır. Orhan önceden bimarhane olarak kullanılmış bir binada kalır. Orhan'ın oraya gitmesi ve oradaki insanlarla tanışması tesadüf değildir.
"Yaşamda tesadüflere asla yer yoktu."s:166
Bir şekilde kaderleri bağlanır. Bu finali de çok etkileyici buldum.
Tarık Tufan'ın kalemini biraz 
Ayfer Tunç'a benzetiyorum. Bu kitabı okurken bazen Ayfer Tunç'un 
Dünya Ağrısı kitabını okuyor gibi hissettim mesela. Orada Mürşit dünya ağrısı çekiyordu burada ise Orhan kalp ağrısı çekiyor. İki yazarın da oluşturdukları karakterler genelde umutsuz, kitaplarda genelde kasvetli bir ruh hali hakim oluyor. Bunun yanında edebi anlamda cümlelerinin güzelliği ise okura acıyı sevdiriyor :)
Yazarla henüz tanışmayanlar için:
Tarık Tufan kitapları şiirsel cümlelerle dolu olsa da bana biraz karışık gelmiştir hep. Bu karışıklığı hissetmediğim 
Gece Açan Çiçekler ve Âşıklara Yer Yok kitaplarını önerebilirim.
Keyifli okumalar dilerim. Ve sizlere sormak istiyorum, dünyada sizce aşıklara yer var mı?
Eşlik eden arkadaşlarıma teşekkürler...
Anna Karenina'nın etkileyici giriş cümlesi gibi: "Mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır."
İki Şehrin Hikâyesi 'nin tezatlıklarıyla güzel ilk satırları gibi: "Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık..."
Âşıklara Yer Yok da etkileyici giriş cümlesi olan kitaplar arasındaki yerini aldı.
"Hayatımı mahvettim. Üstelik bunu yaparken aklım başımdaydı. Hayatımı bile bile mahvetmemin tek bir sebebi vardı: Aşıktım ve dünyanın geri kalanının gözümde zerrece değeri yoktu." s:9
Diyerek başlıyor yazar sözlerine. Bu cümleler etkileyici olduğu kadar kitabın özeti gibi. Daha ilk satırdan başladım satırların altını çizmeye, kitap boyunca da birçoğunu alıntı olarak paylaştığım nice satırı, edebi anlamda lezzet alarak okumaya ve çizmeye devam ettim. Tarık Tufan'ın kitapları içinde en beğendiğim kitabı bu oldu diyebilirim.
Kitapta Orhan'ın Firdevs'e olan tutkusu anlatılır. Orhan Firdevs'i güçlü ve farklı bir kadın olarak görür. İlk görüşte çekimine kapılır ve aşık olur. Firdevs aramalarına, mesajlarına dönmez ama Orhan yine de peşini bırakmaz. Firdevs ise başka birine aşıktır ve onu da aşk yiyip tüketmektedir. Firdevs her ne kadar acı çektiren, bencil bir kadın gibi görünse de aslında o da Orhan gibidir... Kendisini sevmeyen biri için hayatını mahvetmektedir. Birini çok seven insanların yüzlerinin gülmesi mümkün mü?
"Âşıklara yer yok! Âşıklar bu dünyada bir yere sığmazlar." s:205
İnsan başkalarının gözünde ne kadar güçlü olsa da en çok sevdiğine yenilmez mi? İkili ilişkileri düşündüğümüzde en çok seven, en çok kırılan olmaz mı? Aşk sizin gücünüzden bağımsızdır, hangi taraf daha çok seviyorsa o daha çok yorulur, üzülür...
"Sevilenin yanlışları görülmez
Sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır." diyor ya hani Özdemir Asaf ...
Orhan Firdevs'in yanlışlarını görmez kendini hayal aleminde avutur, gerçekleri göremez. O kadının kendisini sevmediğini, sevmeyeceğini görmek istemez. Firdevs de aynı şekilde Fırat'a böyle tutkundur. Biz de hayatımıza dönüp baktığımızda birine karşı Firdevs, başka birine Orhan gibi olabiliyoruz. Orhan kadar abartmasak da :)
Kitap bu aşk hikayesinin yanı sıra Orhan'ın kendine gelmek için gittiği Saklıkuyu'daki insanlarla iç içe geçen hikayesini de anlatır. Orhan önceden bimarhane olarak kullanılmış bir binada kalır. Orhan'ın oraya gitmesi ve oradaki insanlarla tanışması tesadüf değildir.
"Yaşamda tesadüflere asla yer yoktu."s:166
Bir şekilde kaderleri bağlanır. Bu finali de çok etkileyici buldum.
Tarık Tufan'ın kalemini biraz Ayfer Tunç'a benzetiyorum. Bu kitabı okurken bazen Ayfer Tunç'un Dünya Ağrısı kitabını okuyor gibi hissettim mesela. Orada Mürşit dünya ağrısı çekiyordu burada ise Orhan kalp ağrısı çekiyor. İki yazarın da oluşturdukları karakterler genelde umutsuz, kitaplarda genelde kasvetli bir ruh hali hakim oluyor. Bunun yanında edebi anlamda cümlelerinin güzelliği ise okura acıyı sevdiriyor :)
Yazarla henüz tanışmayanlar için:
Tarık Tufan kitapları şiirsel cümlelerle dolu olsa da bana biraz karışık gelmiştir hep. Bu karışıklığı hissetmediğim Gece Açan Çiçekler ve Âşıklara Yer Yok kitaplarını önerebilirim.
Keyifli okumalar dilerim. Ve sizlere sormak istiyorum, dünyada sizce aşıklara yer var mı?
Eşlik eden arkadaşlarıma teşekkürler...··
2.403 Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Gel desen gelirim
“Hadi git” de ben giderim
Sevmesen de severim
Gurur benim neyime?
Kim ne derse desin,
Söz geçmiyor ki dilime
Kapanırım dizlerine
Gurur benim neyime?"
youtu.be/xR6SzS9JtnA?si=...
Eğer kitap bir şarkı olsaydı bu şarkı olurdu...
"Susarak anlatıyorlar. Konuşmaya başlayınca hakikatin üzerini örtme telaşına düşüyorlar, olmadıkları gibi görünüyorlar, yalandan gülümsüyorlar, içindekileri açık etmemek için titizleniyorlar, hiçbir şey yokmuş gibi, her şey ayrıymış gibi geçiştirmeye çalışıyorlar. Ama susunca öyle değil; sustuklarında camdan dışarı bakışlarından anlayabiliyorum, dalgınlıklarından, iç çekmelerinden kafalarından neler geçirdiklerini tahmin edebiliyorum."
s:79
Yine yanıltmadın:) Son sözcüğüne kadar öyle keyifle, öyle heyecanla okudum ki… Nasıl da nahif , ince, samimi anlatmışsın. Emeğine sağlık kuzucum💙
Bunu duyduğuma çok sevindim canım benim🥰 Bunda ince, nahif bir okurun okuyor olmasının da etkisi büyük 🤍 Çok teşekkür ederim Yıldız'ım 🌸🥰
Saliha alıntılarını beğenerek okuduğun bir arkadaşımızsın, inceleme harika olmuş kalemine sağlık;
Ama ben bu sözün altını kırmızı kalemle çiziyorum
“"Sevilenin yanlışları görülmez
Sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır." diyor ya hani Özdemir Asaf”
Keyfli okumalar… 🖋️ 
biR’ münZ’evî üstâd…Çok teşekkür ederim ☺️ Karakterler o sözün hakkını veriyorlardı, size de keyifli okumalar 🙏🏻
Reklam
Nedense bana biraz Masumiyet Müzesi'ni anımsattı bu güzel inceleme.
Bu romanın giriş cümlesinde aynı bahsettiğin güzellikte değil mi?
“Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.” sanırım böyleydi.
Romanı tanıtan güzel bir inceleme olmuş. Emeğine sağlık ❤
Okurken Orhan'ın tavırları bana da Masumiyet Müzesi'ndeki Kemal'i hatırlattı, hatta Firdevs'in kolyesini alıp anı diye sakladı sonra kolyesini sorduğunda bende değil dedi. Bu tam Kemal demiştim☺️Giriş cümlesi detayı da benziyor☺️ Çok teşekkür ederim 🥰🤍
