Gölgem uykuya saklı. Söktüm ilmeği dişimle. Sırlandım taşlara. Serin bir yanak nasıl ısıtırsa kalbi öyle. Sönsün artık bu savaş, iki cephelik yenilgi. Bağlı ellerimde buzul, sönsün savaş. Gönül Demircioğlu
“Kişilik ve bireysellik nasıl da aykırı geliyor bu insanlara, aramaktan, düşlemekten vazgeçmeyenleri nasıl da tiksinç buluyorlar, yaşamla ölümün birbirini tamamlayışını nasıl da görmezden geliyorlar; nasıl bu kadar korkaklar?”