Beklenti anksiyetesi
“Beklenti anksiyetesi, gelecekte yaşanabilecek olumsuz olaylar hakkında duyulan aşırı ve sürekli endişe hâlidir” diyor Google Al”
Office dizisi bittiğinde, Better Call Saul dizisinde olduğu gibi sevdiğim, alıştığım, hayatın anlam kazandığı, kendimi odaklayabildiğim bu güzelim dizilerin sonunda boşluk yaşadım. Tekrar bu zevki alabildiğim diziler, filmler olacak mıydı? Başka hangi filmlerden , dizilerden bu zevki alacaktım.
Beklenti anksiyetesi şimdi Thomas Bernhard kitapları için çalışmaya başladı. Bu samimiyette, kendi içini açabilen kitaplarla buluşabilecek miyim? Yoksunluk yaşama beklentisi ile zevk aldığım bu dakikalarda kaygı birbiri içine girdi. Yaşarken de böyle oluyor, hayatın zevklerine çok alışmamış olacağım ki, zevk aldığım bu zamanların nerede biteceğini, tekrar olacak mı düşüncesi içine çekiyor.
Neyse ki bu tatlı zamanları Bu lezzetli kitapların arasına Bukowski kitapları sokuşturuyorum. Bu samimi kendi içini açan Bernhard ile temas ettiğim günleri uzatıyorum.
Kimbilir Better Call Saul ve Office dizilerini 5-6 defa izlediğim gibi bu güzelim kitapları da defalarca okuyacağım.
Merhabalar,
İlk kez bir anı okuyorum.Başlarda biraz zorlandım ama ilerledikçe biraz alıştım. 2 -3 er sayfalık anılardan oluşuyor kitap.Bence biraz genel kültür gerekiyor tam anlamak için. Nazan Bekiroğlu, bir anısında sevdiği kitapları, yazarları, diğer anısında şairleri, ressamlardan, farklı ülkelerden vb.. bir çok şeyden azar azar bahsediyor ama.Tabi bilmediğimiz çok şey ç.ıkıyor karşımıza.Arada google dan bakmak gerekiyor .Bence derin bir kitap.Güzel aslında, çok dolu bir kitap. Henüz bitmedi, bitince yorumu tamamlarım.
Nar Ağacı isimi kitabını çok beğenmiştim
Reklam
çeviri
Çeviri yapan arkadaşa sesleniyorum olmamış Google translate ile çevirmişsin ama düzenlemesini bile becerememişsin hadi senden kaçtı editör son okumadakiler ne yapıyor anlamıyorum nefes yerine pantolon diye çevirmek nedir yaa para ve emek israfı
Bana öykü yazdıran kitap
“Vialand’a gelmişken herkes hangi oyuncağa bineceğini heyecanı ile geç kaldık işte şu bu oyuncaklara binemeyeceğiz , eğer binemezsek sorunu sizsiniz sizin yüzünüzden olacak diyen ergen liselinin kurnaz gülümsemeli bakışlarını görmüşken, hiç de oyuncaklar için heyecan duymayan, tek başına yaşamaya alışkın tavırlarla, bir tek kendisinin oyuncaklara binerek anksiyete yaşamayacak isteyececeğinden emin gibi sormuştu ama bir kaç şüpheli cevaplara rağmen bir tek o kalmıştı. Vialand Avmye çıkarken -tek başına gezmeyi becerebildiği için olacak hep hızlı hareket etmişti de geriye doğru saydı 5-6 adet 15-20 basamaklı toplamda yaklaşık 120 basamak kadar çıkacağını hesap etti , merdivenler bittiğinde nefes nefese kaldığını gördü, yaşına göre iyi çıktığını ama yine de zorlandığını anladığında yukarı bulutlara baktı ve çoğu yaşadığı şekilde derealizsyon ve deparsonalizsyon karışımı, sigaradan mı yoksa şekeri mi düştü derken kendini D&R mağazasında buldu. Ne de olsa güzel geçecek bir kitap ve Starbucks’ta americano ile kitap okuma heyecanıyla Thomas Bernhard kitabı bulmaya koyuldu da yani kendisi bulmalı derken yine yorgunluk, ben neredeyim bu kalabalıklar derken panik atak , şeker düşmesi karışımı ayakta zar zor duruyordu , bak yine aynısı oluyor diyerek D&R çalışanı kıza Thomas Bernhard kitabı var mı diye soracaktı ki telaffuz edemeyeceğini umarak google’a yazdı ve gösterdi, bu yazarın kitaplar var mıydı, kız bilgisayardan baktı ve hiç bir kitabı kalmamış deyince çaktırmadan tamam sağol derken, kız gittikten sonra bilgisayara kendisi baktı da anlamlandıramadı, isimler vardı ama olsaydı kitaplar herhalde yeşil okey işareti de olur derken kadınların duygusal tepkileri aklına geldi ve güvenemediğini düşündü , kızsa başından savdı gerçekten bakmadıydı. Neyse bulamadım bari starbucksa
Google Play Kitaplık uygulaması üzerinden ücretsiz bir kitaptı, bunun üzerine okumaya karar verdim. Karakter ve vakit kısıtlı olmak üzere yazılan mikro hikayelerden oluşmakta. Kimisi çok komik kimisi de aşırı sıkıcı geliyor okurken. Böyle kısa-küçük hikayeleri sevenler için ideal. Unutmadan bilimkurgu türünde hikayeler.
Efenim gelin bu kitabı konuşalım. Özellikle okuyanların düşüncelerini merak ediyorum. Okumayanlar ve okumak isteyenler için de fikir olsun.
Öncelikle bu kitabın abartıldığı kadar iyi olduğu konusunda anlaşalım. Bir kitabın bana göre artık ne derseniz deyin, 'klasik' ya da 'edebi' olması için, ağdalı, süslü betimlemelere, kelimelere ya da 50 sene 100 sene öncesinde yazılmasına gerek yok.
Bu romanın türü için sosyopsikoloji diye düşündüm. Gerçekten böyle bir kelime varmış. Ve tam da düşündüğüm anlama geliyormuş. Bireylerin düşünce, duygu ve davranışlarının diğer insanların gerçek veya hayali varlığından nasıl etkilendiğini bilimsel olarak inceleyen bir disiplindir, diyor Yüce Google. Alt maddelerini merak ediyorsanız Google sorun, her şeyi benden beklemeyin.
İşte tüm bunlar, zeka geriliği olan Charlie karakterinin, akıllı olmak için olduğu ameliyat sonrası davranış ve düşüncelerini açıklıyor.
Etrafında zihinsel engeli olanlar benim gibi okurken karşılaştırma yapacaktır. Bu tür engeli olan kişiler kendi dünyaların yaşar, aslında son derece her şeyin farkındadırlar ve aslında aptal değillerdir. Sadece gelişimi, düşünme yetkileri normal sayılan insanlardan farklıdır.
Ama şu bir gerçek ki normal sayılan insanlardan çok daha zararsızlardır...
Bu hikayenin amacı ne öyleyse? Klasik ya da edebi sayılabilir mi?
Tıpkı hikayede olduğu gibi Charlie kurgu amacı için bir piyon. Anlatılmak istenen zihinsel engelli bireye karşı sadece empati kurmak değil. Charlie'nin bakışıyla sosyolojik düzenin, insan olmanın farkına varmak. Ve ancak okuyarak anlayacağınız pekçok şey...
Charlie aslında hep akıllıydı...
Bence bu kitap kült eserler literatürüne girecek kapasitede, insanlığa bir şeyler kazandıracak türden bir hikayeye sahip.
Uzun lafın kısası, o yüzden tüm o övgüleri hak
Reklam
Reklam