gorwell

gorwell
@gorwell
mimar
orta doğu teknik üniversitesi
ankara
3 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Burun
kovalev mutluluktan neredeyse kahkaha atacaktı. ama bu hayatta hiçbir şey uzun sürmez; ikinci kez duyduğu mutluluk da, ilkine oranla pek cansızdı. üçüncü kez duyacağı mutluluk biraz daha zayıflayacak, en sonunda da yok olup gidecekti. o da eski ruh haline dönecekti, tıpkı taşların suda sektirilmesiyle oluşan halkaların bir süre sonra kaybolması gibi...
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
insan hiçbir zaman tamamıyla mutsuz olmaz.
insan bilmediği konularda hep abartılı fikirlere sahip olur. oysa tersine, her şeyin basit olduğunu kabul etmek zorundayım: giyotin, ona doğru yürüyen insanla aynı seviyede. bir tanıdığın yanına gidermiş gibi gidiyor insan yanına. bu da sinir bozucu. platforma çıkış, göğe yükseliş, hayal gücü ikisini ilişkilendirip buna tutunabilirdi. oysa giyotin bu hayali de her şeyi olduğu gibi ezip geçiyordu: insan gizli saklı, biraz utanç ve çokça da isabetle öldürülüyordu.
Kumullar rüzgarın etkisiyle değişirler, ama çöl hep aynı kalır.
"fakat bir kez daha hissediyorum ki, bir ara vermeliyim, çünkü tek bir sözcüğün bile ne kadar çok anlama gelebileceğini, nasıl zıt yönlere çekilebileceğini fark edince korkuyorum. şimdi, ilk kez bütünlük içinde bir şeyler anlatmaya kalktığımda, hareket halindeki yaşayan bir şeyi derli toplu bir halde saptamanın ne kadar zor olduğunu ancak fark ediyorum. az önce ben, 7 haziran 1913 günü öğle saatlerinde bir fayton kiraladığımı yazdım. fakat bunda bile şimdiden bir belirsizlik var, çünkü üzerinden henüz 4 ay geçmiş olmasına rağmen ben epeydir o 7 haziran günündeki ben değilim artık, oysa hala o zamanki "bana" ait olan yazı masasının başında oturuyorum, o benin kalemiyle ve onun eliyle yazıyorum. o zamanki "ben"den, tam da bu olay nedeniyle tamamen koptum; artık ona dışarıdan, soğuk ve yabancı bir tavırla bakıyorum ve onu, hakkında pek çok esaslı şey bildiğim, ama yine de benim dışımda kalan bir yol arkadaşı, bir iş arkadaşı, bir dost olarak tasvir edebilirim. bir zamanlarki "ben" olduğunu hiçbir şekilde hissetmeden onun hakkında konuşabilirim, onu eleştirebilirim veya yargılayabilirim."