Güzel, akıcı ve merak uyandıran bir kitaptı.
Beğendim ve beklentimi de ortalama olarak karşıladı. Sadece Edmond’un fiziki ya da net şekilde herkesin kabul etmek zorunda olacağı bir buluş ortaya koymasını isterdim. Ayrıca Winston’un yok olmasını istemedim hiç taa ki son anda Langdon’a yaptığı itiraflara kadar. Aslında bir makinenin de ne kadar zalim ve öldürücü olabileceğini gösterdi.
Sonucuna da katılmıyorum asla, kendi şahsi düşünceme göre de bilimle, fizikle, teknolojiyle herşeyi yapabilirsiniz hatta DNA da belki ama yine her şeyin bir başlangıcı olmak zorunda olacak ve bunu ne kadar geriye götürürseniz götürün sonuçsuz kalacak. Bu yüzden ben bir Yaratıcının var olduğuna inanıyorum ve en mantıklı görüş de bu geliyor.
Bu kitab sadəcə bir psixologiya kitabı deyil; o, itirdiyimiz bir orqanı – instinktlərimizi – xatırlamaq üçün bir çağırışdır.
Mənə ən çox toxunan nə oldu? Başlıqdakı o “kurtlar” məsələsi. Estés deyir ki, qadının ruhunun vəhşi təbiəti var – bu, dağıdıcı və qorxulu bir şey deyil, əksinə, sağlam, ayıq, sadiq və son dərəcə sezici bir enerjidir. Bizim mədəniyyətimizdə qadından həmişə “ağıllı”, “səbirli”, “özünü ələ alan” olması gözlənilib. “Nə deyərlər?”, “Abır-həya”, “Səsini çıxarma”... Bu gözləntilər qadının içindəki o “kurt” səsi boğur. Nəticədə qadınlarımız 30 yaşına çatır, yorğun, bədbin, həyatdan zövq almayan, evlənmiş, işləyir, övlad böyüdür, amma gecələr niyə mənasız bir boşluq hiss etdiyini anlamayan varlıqlara çevrilir.
İndi maraqlısı budur: Estés heç vaxt bu “vəhşi” qadını tərbiyəsizlik və ya pozğunluq kimi təqdim etmir. O, La Loba – “Sümük Qadın” hekayəsi ilə başlayır. Bir qadın səhrada canavar sümükləri toplayır, onları nəğmə ilə bir araya gətirir və yenidən həyata qaytarır. Məncə, Estés məhz deyir: “Siz öz ruhunuzun sümüklərini toplayın. O parçaları – itirilmiş sevincinizi, unudulmuş yaradıcılığınızı, lağ edilmiş xəyallarınızı – bir araya gətirin və öz nəğmənizlə dirildin.”
Mən kitabı oxuyarkən xüsusilə “Qoca kişi və İki Bacı” nağılı məni düşündürdü. Orada qocabkişi iki qızla evlənir – biri mülayim, itaətkar, biri vəhşi və ehtiraslı. Kişi əvvəlcə ehtiraslı qızı qovur, sonra onun nə qədər həyat enerjisi daşıdığını anlayıb geri çağırır. Estésin dediyi kimi: bir qadının həm mülayim, həm də ehtiraslı tərəflərini qəbul etməməsi onu yarımçıq edir. Qadınlarımız çox vaxt yalnız bir tərəfini – “yaxşı qız”, “ideal həyat yoldaşı”, “peşəkar qadın” olmağı – önə çıxarır, o biri tərəfi zirzəmilərə bağlayır. Və sonra o bağlanmış tərəf qisas almaq üçün qapıları döyür: ani
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocuklara kötülüklerden korumak için yapılacaklar listesi
Suçlular sadece başka insanları hedef seçmediler. Yani yakın akrabalardan yada Koç, hoca amca gibilerden de çıkabilir.
Bazı ebeveynler Belki de çocukları tedirgin etmekten korkarak hiçbir şey yapmazlar. Maalesef bu başını kuma gömme tarzı yaklaşım çocukların savunması kalmasına sebep olur.
Tüm eleştirilere itaat etmelerini gerektiren katı bir tarzda yetiştirilmiş çocuklar özellikle risk altındadır.@
Hayatta hiçbirimiz her şeyi çözemeyiz, Bu yüzden başkalarının tavsiyelerine başvurur.
Çocuk yetiştirme konusunda ucuz teorilere başvuranlar, kendilerini Nasrettin hoca'nın masalında yanlarında bir eşekle ve oğluyla giden hocanın durumunda bulurlar. Yani ne yapsalar çözüm bulamıyormuş gibi hissederler.
Sezgi ve sağduyudan yararlanmak
Sezgi bir şeyi düşünmeden anlamanı sağlayan ani bir histir.
Mesela ani ve sebepsiz bir duyguyla karşıdakinin iyi biri olmadığını hissedebilirsiniz işte bu sezgidir. Mesela bazı iş adamları sahte bir işin neredeyse kokusunu alır. Birkaç yıl polislik yaptım ve Sezgin kayda değer bir şekilde gelişmeye başladı.
Sezgi ve sağduyu birlikte gider. Birçok insanın başı sağduyu görmezden geldiği için belaya girer.
Sağduyu, eğer bir şey gerçek olamayacak kadar iyi görünüyorsa, genellikle gerçek olmadığını öngörür. Mesela baba çocuklarıyla aşırı ilgilenen bir Koru şefini tuhaf bulduğunu ancak çocukların ve annelerinin bu ilgiden memnun olduklarını bildiğinden onların mutsuz etmek istemediğini itiraf etmiş. Yani sağduyu ve sezgisini görmezden gelmiş ve bedelini oğlu ve ailesi ödemiştir (tacizci bir Kore şefi olayından alıntı)
yetişkinler sağduyu sahibidir bunu çocuklarına da geçirmek için çaba göstermelidir. Küçük çocuklara bile sezgilerine güvenmeleri öğretilebilir. Şüphelenen bir çocuk kaba davranmaktan korkmadan kaçmalıdır.
Çocukların sevgilerini
Puan vermedi·165 syf.·
2026 19. kitabı
Sophokles'in günümüze ulaşan yedi eserinden biri. Dünya edebiyatının ilk direniş örneği. İnançları uğruna iktidara karşı çıkan Antigone'un hikayesi. Sabahattin Ali çevirisiyle okumak da başka mutluluk.
Öldürülen kardeşi Polyneikes'in geleneklere uyulmayarak gömülmeden parçalanmaya/çürümeye bırakılmasını kabullenemeyen Antigone, Thebai hükümdarına, devlete, kanunlara, kurallara, yönetime, düzene, keyfi yönetime ve bunların nezdinde tüm topluma karşı gelerek isyan bayrağını açar; tek başına kalmasına rağmen cesaretle, onurla, sağlam karakter ve iradeyle kardeşinin üzerine toprak serper. Hükümdar Kreon, Antigone'u ölüme mahkum eder. Gücün verdiği hırsla gözü dönmüş şekilde bunlarla uğraşan hükümdara ise yazgısı, acı son hazırlamaktadır.
Edebiyatta "isyan" ateşini yakan Sophokles, insanlığa, haklı dava uğruna isyan eden asilerin asil olduğunu da anlatmak ve insanlığa isyanı, asi olmayı, başkaldırıyı, soru sormayı, sorgulamayı, kabullenmemeyi sunar. Haklı asiler, asil kişi; haklı isyan, asil duygudur. Ne mutlu tek kalmak uğruna haklı davası için isyan edene; ne mutlu kurallara, tabulara, geleneklere, tekdüzeliğe, haksızlığa, topluma karşı çıkana! Selam olsun Sisifos'a.
* Tüyler ürperten şeyler yapmak için ne kadar ateşli kalbin var?
Bırak da ben bu düşüncesizliğimle o korkunç sona gideyim.
* Başıma gelecek her felakete rağmen bir şey bana kalacaktır: Güzel ölüm.
* Kazanç hırsı çok defa insanları felakete sürüklemiştir.
* İnsanoğlunun hiçbir icadı para kadar fesat verici değildir. Ülkeleri harap ve yerle bir eden odur; düzenbazlığı öğreterek mertliği bozar ve böylece asil ruhları kötülüğün iğrenç yoluna saptırır.
* İnsanları her türlü hileye başvurdurtur ve onlara her günahı işletir.
* Yanlış yere şüphe altında kalmak ne kadar feci!
* Ben dünyaya kin değil sevgi
Çok da şey yapmamak lazım.
Öncelikle yazarımız 35 yaşında vefat etti, Allah rahmet eylesin demek istiyorum. Müslüman'ım ben aklıma başka dua, temenni gelmiyor.
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum kitabının devam kitabı gözünden bakılınca hâlâ psikologu yanlış yönlendirdiğini düşünüyorum. Bu konuda herhangi bir uzmanlığım yok elbette ama en azından bu konuda da kızı haklı çıkaramazsın dediğim çok yer oldu. Egosunu çok beslediğini düşünüyorum. Bilemiyorum belki de bizim genelde dobarla bırakma kendini felsefemiz her yerde yüzümüze vuruluyor diye böyle hissetmiş olabilirim ama yazarın mükemmelliyetçi, başarı odaklı ve bu uğurda sevgilisiyle bile yarıştığı ruh halini onaylaması bana pek sağlıklı gelmedi.
Kendimizden yer yer meseleler görebileceğimiz güzel bir kitap. Maalesef 21. yy hepimizde aynı sorunlar, korkular, endişeler oluşturduğu için nereye baksak kendimizin bir benzerini görüyoruz. Bence başlıkta da dediğim gibi çok da şey yapmamak lazım. Yani her şeyi çözemezsiniz, her şeye yetişemezsiniz, herkesle yarışamazsınız. Koşullarınızın uyuşmadığı insanlarla yarışmanın anlamı yok. Mevcut durumunuzla yüzleşin, potansiyeliniz üstünde çaba gösterin ama asla kendinize eziyet etmeyin. Kendi hayatınıza odaklanınca endişeleriniz de yok olacak. Başkalarına bakmayı bırakın. Her sorununuzda pencereden dışarı bakın kıyamet kopmuş mu diye, elinizi kalbinize götürün atıyor mu diye... Kıyamet kopmadıysa ya da kalbiniz durmadıysa sorun yok, biraz dinlenin ve devam edin. Çok özel ve biricik olduğunuzu unutmayın, kimseye tepeden bakmayın ve kendinizi kimseden aşağı görmeyin. Bitti, bu kadar. Dünya bu kadar çünkü.
Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum kitabının devam kitabı gözünden bakılınca hâlâ psikologu yanlış yönlendirdiğini düşünüyorum. Bu konuda herhangi bir uzmanlığım yok elbette ama en azından bu konuda da kızı haklı çıkaramazsın dediğim çok yer oldu. Egosunu çok beslediğini düşünüyorum. Bilemiyorum belki de bizim genelde dobarla bırakma kendini felsefemiz her yerde yüzümüze vuruluyor diye böyle hissetmiş olabilirim ama yazarın mükemmelliyetçi, başarı odaklı ve bu uğurda sevgilisiyle bile yarıştığı ruh halini onaylaması bana pek sağlıklı gelmedi.
Kendimizden yer yer meseleler görebileceğimiz güzel bir kitap. Maalesef 21. yy hepimizde aynı sorunlar, korkular, endişeler oluşturduğu için nereye baksak kendimizin bir benzerini görüyoruz. Bence başlıkta da dediğim gibi çok da şey yapmamak lazım. Yani her şeyi çözemezsiniz, her şeye yetişemezsiniz, herkesle yarışamazsınız. Koşullarınızın uyuşmadığı insanlarla yarışmanın anlamı yok. Mevcut durumunuzla yüzleşin, potansiyeliniz üstünde çaba gösterin ama asla kendinize eziyet etmeyin. Kendi hayatınıza odaklanınca endişeleriniz de yok olacak. Başkalarına bakmayı bırakın. Her sorununuzda pencereden dışarı bakın kıyamet kopmuş mu diye, elinizi kalbinize götürün atıyor mu diye... Kıyamet kopmadıysa ya da kalbiniz durmadıysa sorun yok, biraz dinlenin ve devam edin. Çok özel ve biricik olduğunuzu unutmayın, kimseye tepeden bakmayın ve kendinizi kimseden aşağı görmeyin. Bitti, bu kadar. Dünya bu kadar çünkü.
Biliyorum, biraz geç kaldım ama hiç olmamasından iyidir, diye düşünüyorum. Kitaptan, filmi çıkarınca kitabın çok büyük bir bölümünün yitip gitmesi… Şimdi, yazacaklarımın ana düşüncesi tam olarak bu! Öncelikle filmin başrol oyuncusu Jessie Buckley Hamnet filminde gösterdiği performansla; “BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü 2026”, “Film Eleştirmenleri En İyi Kadın Oyuncu Ödülü 2026”, “Altın Küre Drama Dalında En İyi Kadın Sinema Oyuncusu Ödülü 2026”, “Beyaz Perde Santçıları Derneği En İyi Kadın Oyuncu Ödülü 2026” ödüllerini aldı. Kadının oyunculuğuna zaten diyecek yok ancak kitapla filmi kıyasladığımda… Benim için film hayal kırıklığı oldu. Kitaba göre bazı detaylar o kadar atlanmış ki eğer kitabı bilmeden gitsem çoğu şeyi anlamlandıramazdım. Sahneler hızlı geçilmiş, küçük gibi gözüken ama asıl döngüyü koruyan kısımlar verilmemiş. Bir de malum filme gitmeden önce birçok kişi gibi ben de “Yanınızda peçetenizi götürün; yok efendim işte, ben hiç ağlamazdım ama bu filmde ağladım; bir paket de yetmez iki paket peçete götürün…” bu cümleleri kuranların videolarına denk geldim ne yazık ki… Ya arkadaşlar, siz hiç mi dram filmi izlemediniz de böyle paket paket peçete götürün söylemlerinde bulundunuz gerçekten anlayamıyorum. Ben size başka bir şey söyleyim: Her dram filminde mutlaka ağlayan ben, bu filmde ağlamadım. Haydi bakalım… Yani velhasıl film bana göre abartıldığı kadar duygusal değildi. Ayrıca kitapla da kıyaslanamaz. Mutlaka kitabını okuyun, derim. Kitapla kalın. 
Maggie O'Farrell 
Hamnet
Maggie O'Farrell Hamnet