vaktiyle bir “benliğim” vardı; artık sadece bir nesneyim… Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum; dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturamayacak kadar hafiftiler.
hayata dair hiçbir teori hayatın kendisi kadar önemli gelmiyordu ona. Fiilden ve tecrübeden ayrıldığında tüm düşünsel kurguların ne kadar yavan olduklarının bilincindeydi.