…
O şiş yüzü ismi olmadan da tanırdım, o kısık gözleri ve o tuhaf gülümsemeyi; hiçbir şeyin yolunda gitmediği apaçıkken. “Her şey yolunda “ demeye çalışan o yorgun yüzü, bana düşmanca değilse de umutsuz gözlerle bakan ulaşılmaz bir yere çekilmiş o yüzü; “Hiçbir şey yapmayacaksın” diyen bakışı. Gerçekten de hiçbir şey yapamadığımı o gün anladım…
…
Fotoğraf bana, her tarafı acıdığı halde iyiymiş gibi görünmeye çalışan o dokunaklı halini hatırlatıyordu, acısı sakar hareketlerinden, gergin kollarından ve bacaklarından belli olduğu halde; içinde bir şeylerin paramparça olduğu hemen fark ediliyordu…

Sadece bir tek hayat yaşadığımız için bu hayatı öncekilerle karşılaştıramaz ya da kusurlarımızı gelecekteki hayatlarımızda gideremeyiz; bu nedenle de ne istediğimizi bilemeyiz.