Orada var olmadan var olmak. Duyuları kapatmak, onları değişik bir tarafa yönlendirmek, onlara başka bir yaşam vermek, sanki bu çukura beni beş duyusuz atmışlardı.
Charles Dickens Büyük Umutlar’ta John Wemmick’in idam edilmiş suçlulara ait ölüm maskelerini göstermesi, 19. yüzyıl İngiltere’sinde yaygın olan frenoloji ve fizyonomi uygulamalarıyla doğrudan ilişkilidir. Frenoloji, bireyin ahlaki ve zihinsel özelliklerinin kafatası şekli ve çıkıntılarıyla belirlenebileceğini savunan, günümüzde geçerliliği olmayan bir erken dönem bilim anlayışıdır. Fizyonomi ise karakter ve suç eğiliminin yüz hatlarından okunabileceği varsayımına dayanır. Bu yaklaşımlar doğrultusunda, idam edilen suçluların yüzleri ölüm anında kalıplanarak “suçlu tipi”ni belgelemek amacıyla ölüm maskeleri üretilmiş; bu maskeler hukukçular, hekimler ve araştırmacılar tarafından incelenmiştir. Dickens, bu tarihsel pratiği romana aktararak, hukukun ve sözde bilimin insanı etiketleyen ve kimliği donduran bakışını eleştirel biçimde görünür kılar.