Ne yazık ki kitaptaki anlatım bozuklukları, yazarın samimiyet katmak istersen sokak ağızıyla yazdığı cümleler okumayı imkansız hale getiriyor. Beğenerek almıştım ama yarım bıraktım..
“Havuzun güzelliği mahvolurken sen halen mayonuzla sudasın.” Böyle bir cümle olabilir mi? Editör de mi görmedi?
Bu kitabı, bende uyandırdığı duyguları, hisleri keşke tam olarak ifade edebilecek edebi yeteneğim olsaydı. Gereksiz betimlemelerden uzak, yalın bir dille kaleme alınmış roman; bir aşk hikayesi ile başlayıp tüm İstanbul’un çehresinin yılları içerisinde nasıl değiştiği, insanları, insanların zamanla nasıl değiştiğini hissettirmeden size anlatıyor. Siz Rayiha’yı Mevlut’u okurken dümdüz insanın kendi hayatını, çabalarını, gündelik dertlerini okuyorsunuz. Muhakkak okunmalı..