“Otobüs aynı Dağbaşı noktasında durunca uyandı ve gidiş yolunda durup çay içtikleri aynı lokanta masasına oturunca Rahiya’yı ne kadar çok sevdiğini anladı. Bir günlük yalnızlık, Mevlut’un elli günde Rahiya’yı hiçbir filmde görmediği, hiçbir masalda işitmediği kadar âşık olduğunu anlamasına yetmişti.”