“Vefatının ardından Kemalpaşazade‘nin mersiyesinde ifade ettiği gibi, ömrü ikindi güneşi gibi kısa sürmüştü ama gölgesi uzun olmuştu”
Şems-i asr idi asırda şemsin
Zıll-ı memdûd olur zamanı kasîr.”
“Aşk acaba bu mudur? Çiçekler bana güzel görünüyor! Aklıma şiir parçaları, beyitler, mısralar geliyor! Çocukluktan ezberimde kalmış bir şarkıdan yahut türküden bir mısra, saçma bir şey ama bence yanık, dokunaklı, anlatılmamış, anlatılamaz duyguların bir ifadesi…”
“İnsanın kalbi ne acayiptir? Bir vakit onun ıstırabına sebep olan şey bir vakit sevinmesine sebep oluyor. Kalp denilen bu tükenmez ıstırap ve saadet kaynağı aslında kararsız ve mantıksız muhayyelemizin bir oyuncağı olduğu için büyün hareketleri hep onun heveslerine, onun cilvelerine bağlıdır”
“Geçmiş her zaman yok edilebilirdi. Pişmanlık, inkar ve unutma buna yarıyordu. Gelecek ise kaçınılmazdı. İçinde korkunç yollardan dışa vuracak tutkular, kötülüklerinin gölgesini gerçek kılacak düşler vardı.”