Gülübello
@gulubello
Geniş zamanda okuma eyleminde bulunur.
Şu anda okuduğu kitap
sartre-bulantıFelsefe
Başka bir zamanda tamamlamak üzere yarım bırakıyorum bu kitabı.
Dürüst olmak gerekirse Bulantı'ya çok farklı beklentilerle başladım. Varoluşsal sancılarımın bir kısmına cevap vereceğini ya da melankolik bir tavırla, daha az yalnız hissettireceğini düşünmüştüm.
Melankolik tavrı konusunda belli kı haksız değilim. Sartre bu melankolik tavrı Tanrı'nın yokluğu üzerine kurduğu varlık anlayışını anlatmak için kullanmış. Sartre'ın varlık anlayışını özetleyen bir paragrafı hem okuyacak olanlara destek olması için hem de sonradan devam ettiğimde unutmamak için ekleyeceğim;
Sartre'a göre varlık ikiye ayrılır; "Thing in itself" ve "thing for itself" olarak. Kendi başına varlık (thing in itself) nesneler dünyasını betimler. Buradaki varlıklar kendi içine kapalıdır ve kendisiyle özdeş yaratılmamıştır. Sartre'a göre varoluş özden önce gelir ancak thing in itself için bu geçerli değildir. Yani bu açıklanamaz bir durum oluşturur; sebepsiz ve izahsızdır, mutlak ve dayanıksız olarak mevcuttur.
İnsan ise kendisi için varlık (thing for itself)dir. Sadece insan özgür bir varlık oluşturur, bunun dışındaki; belirlenmiş, şekillenmiş ve bitmiş değildir. Kendisini ele verecek bir özden mahrumdur. Kavradığımızı sandığımız anda çoktan yeni bir biçime girer ve bu akışkan doğası içinde belirlenmeye, saptanmaya çalışıldığında kendi doğasını yitirecektir.
Bulantı isimli eserinde; thing in itself'lere karşı bir bulantı duyan karakter bu yolla Sartre'ın varoluş üzerine düşüncelerini somutlaştırmış oluyor.
Kitabın güzel yanlarından biri, eğer kendi hayatınızda bir bilinç akışı içerisinde kaybolduğunuzu düşündüğünüz anlar varsa anlatım diliyle kendinizi çok özdeşleştiriyorsunuz. Ancak tahmin edilebileceği gibi karakterimiz dönemin Fransa'sında yaşayan biri. Her gün kütüphaneye giriyor ve galeriler
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Brida" Bir Coelho Yorumu
Paulo Coelho her zaman bana şifa olan, ne zaman elimi atsam kitaplarına; tam vaktinde yetişen bir yazar oldu. Simyacı gibi çok bilinen bir eserinden çok "Veronika Ölmek İstiyor", "Şeytan ve Genç Kadın" gibi kitapları derinden etkiledi beni. Brida'yı da bu umutla sahaftan edindim.
Paulo Coelho'nun kaleminde bana en iyi gelen şeyler müthiş bir Tanrı sevgisiyle dolu olması, ve kendi içinde kendini arayan karakterleri konu edinmesi. Ayrıca hikaye ne olursa olsun aşk üzerine bir soruşturması var. Yazarın bir çok kitabını okumuş olmanın verdiği gururla böyle sıralayabilirim Coelho'nun kaleminin özelliklerini, ama asıl önemli olanın; sevgi üzerine kurulu olan evrenindeki bilgece sözler olduğuna inanıyorum. İsteseniz de istemeseniz de bir sevgi güzellemesi ve insanın kendi yolu üzerine bir arayışla karşılaşıyorsunuz eserlerde.
Brida'yı okuduğum bu yaz döneminden önce Portobello Cadısı kitabını okumuştum. Çok severek bitirdim. Meditasyona başladığım dönemde benim için insanın kendi iç yolculuğu üzerine kurulan cümleler çok iyi geldi. Brida'nın da bana farklı bir hikaye sunduğunu söyleyemem.
Sanırım Paulo Coelho'nun handikapı tam olarak bu. Çok severek okuyorsunuz, su gibi akıyor eserler. Ama bir yerden sonra sürekli aynı kitabı okuduğunuzu hissediyorsunuz. Brida da aynen bu şekilde; ilk kez Coelho okuyanlara çok iyi gelecektir ama bu yazardan okuduğunuz 5.-6. kitapsa artık monotonlaştığını hissetmek mümkün.
Brida'da da aynı temalar hakim. Kendini arayan kadın karakterimizin yolculuğu bu kez cadılık ritüellerinden geçiyor ve bir yandan "ruh-eşini" arayarak aşkı sorguluyor. (Spoiler gelecek)
- Kitaptaki en etkileyici yer sanıyorum ruh eşiyle olan sondaki diyaloglarıydı. Ruh eşi olduğunu bildiği halde büyücü Brida'nın hayatında kendi görevini tamamladığına inanıyor ve