Gülübello
@gulubello
Geniş zamanda okuma eyleminde bulunur.
Şu anda okuduğu kitap
Hepinizi Geberteceğim! Ama Hepinizi!Edebiyat
Bazı kitapları okuduğunuzda, sindirmek için vakte ihtiyacınız olur. Hayatımda kaç kitap okudum, kaç yeni yazarla tanıştım bilmiyorum. Ama okur okumaz, hissettiğim her şeyi hem kusmak hem de sindirip içime işlemesi için yutma isteğimi aynı anda çalıştıran, Hakan Günday'dan başka bir yazarla tanışmadım.
Elimi en korkak uzattığım kitabı buydu. Sonuçta Atatürk'e yapılan bir süikastle ilgili kitap. Atatürk gibi bir adamı öldürmek isteyen bir karaktere sempati duymamla sonuçlanmasından korktum sanırım. Bilmiyorum. Ama Hakan Günday, öyle yazıyor ki her şeyi hem çok sevip hem de nefret ediyorsunuz. Nefret ettiklerinizden nefret etmeyi seviyorsunuz.
Daha 'yı okuduğumda en sevdiğim yanlarından biri kitabın içinde kitap gibi olmasıydı. Öyle dolu, öyle doyurucuydu ki nefessiz kalarak okuyordum. İnsan ticareti üzerine yazdığı kısımlarda psikolojik bir deney vardı, bir toplum eleştirisi, yönetici eleştirisi.
Ziyan'da bana lise yıllarımda 10 Kasım için oynadığımız bir oyunu hatırlattı. Oyunda; sahnedeki herkes sonunda teker teker sahneye çıkıyor ve "Ben Atatürk'üm" diyordu. O dönemde kimse bunu anlamadı. "Her öğrenci neden Atatürk olduğunu iddia ediyor ki? Biraz saçma olmuş." dediler. Atatürk'ün bir düşünce olduğunu anlamamışlardı.
Kitaptaki Ziya Hurşit de çok öfkeli. Atatürk'ü bir düşünce olarak görmeyenlere ve kendisini kurtarmak için ayaklı bir devrime ihtiyaç duyanlara çok öfkeli.
"Önce düşmanı, sonra saltanatı yenmiş olan Mustafa Kemal, en sonunda da kendisiyle savaşacaktı."
"Çevresindekilerin kutsallaştırma ihtiyacı yüzünden yalnız kalacaktı. Kendi adının gölgesinde yaşayacak... Çünkü devrim Mustafa Kemal'in kendisi olmuştu. Yaşıyordu, yürüyordu ve her ölümlü gibi devrim de toprak olacaktı"
Bence burada, sahiden müthiş ve çok zekice yazılmış bir eleştiri var. Hakan
Daha 'yı okuduğumda en sevdiğim yanlarından biri kitabın içinde kitap gibi olmasıydı. Öyle dolu, öyle doyurucuydu ki nefessiz kalarak okuyordum. İnsan ticareti üzerine yazdığı kısımlarda psikolojik bir deney vardı, bir toplum eleştirisi, yönetici eleştirisi.
Ziyan'da bana lise yıllarımda 10 Kasım için oynadığımız bir oyunu hatırlattı. Oyunda; sahnedeki herkes sonunda teker teker sahneye çıkıyor ve "Ben Atatürk'üm" diyordu. O dönemde kimse bunu anlamadı. "Her öğrenci neden Atatürk olduğunu iddia ediyor ki? Biraz saçma olmuş." dediler. Atatürk'ün bir düşünce olduğunu anlamamışlardı.
Kitaptaki Ziya Hurşit de çok öfkeli. Atatürk'ü bir düşünce olarak görmeyenlere ve kendisini kurtarmak için ayaklı bir devrime ihtiyaç duyanlara çok öfkeli.
"Önce düşmanı, sonra saltanatı yenmiş olan Mustafa Kemal, en sonunda da kendisiyle savaşacaktı."
"Çevresindekilerin kutsallaştırma ihtiyacı yüzünden yalnız kalacaktı. Kendi adının gölgesinde yaşayacak... Çünkü devrim Mustafa Kemal'in kendisi olmuştu. Yaşıyordu, yürüyordu ve her ölümlü gibi devrim de toprak olacaktı"
Bence burada, sahiden müthiş ve çok zekice yazılmış bir eleştiri var. Hakan
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beklemek üzerine
Godot'yu Beklerken bazıları için şimdiye kadar yazılmış en iyi oyun. Bunun doğruluğunu veya yanlışlığını sorgulamak bize düşmüyor elbette. Ama kitabın ilk sayfalarından itibaren neden böyle bir iddianın neden var olduğunu anlamak mümkün. Çünkü insan bekliyor. Sabahın olması için güneşi bekliyor, mutluluk için güzel günleri bekliyor, doymak için sonraki öğünü, aşık olmak için doğru insanı, uyumak için geceyi, yeniden başlamak için sabahı...
Estragon ve Viladimir de tam olarak böyle Godot'u bekliyor. Eser boyunca Godot'un kim olduğunu bilmiyoruz. Nereden geldiğini, ne olduğunu veya. Bunu bilmediğimiz gibi günü de bilmiyoruz. Ne Estragon ne Viladimir ne zamandır Godot'u beklediklerini bilmiyorlar. Ama sonraki günün başlaması için güneşi beklercesine bekliyorlar.
Öyle veya böyle, beklemekten vazgeçmek isteyen bu iki kişi her seferinde farklı bir sebeple o ağacın altında kalıyorlar. Kendilerini öldürmeyi düşünüyorlar, doğduklarına pişman oluyorlar. Ama ne olduğunu asla bilmediğimiz Godot'u bugün, yarın, yarından sonraki gün bekliyorlar. Şimdinin ne olduğunu bilmedikleri gibi her an gelebilecek olan Godot'u bekliyor, bekliyor bekliyorlar.
-Birbirimize bağlı mıyız?
+Bağlı?
-Ayaklarımızdan ve bileklerimizden.
+Ama kime? Kim bizi bağlamış?
-Senin adamına
+Godot'ya mı?
+Gidelim
-Gidemeyiz
+Neden?
-Godot'yu bekliyoruz
+Doğru.
Asla bitmeyen sessizliklerle dolu eser, okurken sahneyi hayal ederseniz eğer, tıpkı oyunun içindeymişçesine; izleyiciyi de beklemeye davet ediyor. Sessizlikleri dolduramıyorsunuz. Hoşçakal dediğinizde bile koca bir sessizlikle yerinize çakılıyorsunuz. Oyuncular gökyüzüne bakıyor. Bekliyor. Bekleyecekleri bir diğer yarını bekliyorlar.
+Hosçakal
-Hoşçakal
/Hoşçakal
(Sessizlik. Kimse kıpırdamaz.)
Öte yandan izin verilse tek nefeste günlerce konuşacak Lucky veTiyatro
Godot'yu Beklerken bazıları için şimdiye kadar yazılmış en iyi oyun. Bunun doğruluğunu veya yanlışlığını sorgulamak bize düşmüyor elbette. Ama kitabın ilk sayfalarından itibaren neden böyle bir iddianın neden var olduğunu anlamak mümkün. Çünkü insan bekliyor. Sabahın olması için güneşi bekliyor, mutluluk için güzel günleri bekliyor, doymak için sonraki öğünü, aşık olmak için doğru insanı, uyumak için geceyi, yeniden başlamak için sabahı...
Estragon ve Viladimir de tam olarak böyle Godot'u bekliyor. Eser boyunca Godot'un kim olduğunu bilmiyoruz. Nereden geldiğini, ne olduğunu veya. Bunu bilmediğimiz gibi günü de bilmiyoruz. Ne Estragon ne Viladimir ne zamandır Godot'u beklediklerini bilmiyorlar. Ama sonraki günün başlaması için güneşi beklercesine bekliyorlar.
Öyle veya böyle, beklemekten vazgeçmek isteyen bu iki kişi her seferinde farklı bir sebeple o ağacın altında kalıyorlar. Kendilerini öldürmeyi düşünüyorlar, doğduklarına pişman oluyorlar. Ama ne olduğunu asla bilmediğimiz Godot'u bugün, yarın, yarından sonraki gün bekliyorlar. Şimdinin ne olduğunu bilmedikleri gibi her an gelebilecek olan Godot'u bekliyor, bekliyor bekliyorlar.
-Birbirimize bağlı mıyız?
+Bağlı?
-Ayaklarımızdan ve bileklerimizden.
+Ama kime? Kim bizi bağlamış?
-Senin adamına
+Godot'ya mı?
+Gidelim
-Gidemeyiz
+Neden?
-Godot'yu bekliyoruz
+Doğru.
Asla bitmeyen sessizliklerle dolu eser, okurken sahneyi hayal ederseniz eğer, tıpkı oyunun içindeymişçesine; izleyiciyi de beklemeye davet ediyor. Sessizlikleri dolduramıyorsunuz. Hoşçakal dediğinizde bile koca bir sessizlikle yerinize çakılıyorsunuz. Oyuncular gökyüzüne bakıyor. Bekliyor. Bekleyecekleri bir diğer yarını bekliyorlar.
+Hosçakal
-Hoşçakal
/Hoşçakal
(Sessizlik. Kimse kıpırdamaz.)
Öte yandan izin verilse tek nefeste günlerce konuşacak Lucky veKendini Arayan İnsanPsikoloji
Rollo May in daha önce 
Yaratma Cesareti, 
Kafese Konan Adam kitaplarını okumuştum.
Her biri farklı dönemlerde benim için şifa olmuştu. Yaratma Cesareti sanatçıların dünyasına bakış atmamızı sağlarken Kafese Konan adam, yaşanan her şeyin öznesi olamayacağımız fikrini yansıtıyor.
Kendini Arayan İnsan ise bu kez bambaşka bir dünya. Cesaret nedir? Birey olmak ne demek? Kendini gerçekleştirmek nedir? İnsanın egoları, üzütüleri, korkuları ve bunların altındaki sebepler..
Varoluşsal sancılarınız varsa sahiden her bir alanına nazikçe dokunuyor bu kitap. Ancak genel anlamıyla bahsetmek gerekirse "endişe çağı" olarak isimlendirdiğimiz günümüz devrinde; kendini tamamlamak ve içindeki boşluk ve yalnızlık duygularıyla savaşmak neyi gerektiriyor? Neyden götürüyor, bu kitabın sorusu.
Sf.9 "Böylesine parçalanmış bir dünyada içsel bütünlük nasıl sağlanabilir? Ya da: Ne geçmiş ne gelecek açısından hiçbir şeyin kesin olmadığı bir dönemde kendini gerçekleştirmeye giden o uzun gelişme sürecine nasıl girişilebilir?"
Rollo May her zamanki gibi düşüncelerini o kadar sistemli dile getirmiş, kitabın başını sonuna o kadar güzel bağlamış, uslamlamasını o kadar güzel yapmış ki; kitaptan özet halinde bahsetmek neredeyse bütün kitabı anlatmak anlamına geliyor. O yüzden sadece bu devirde; mümkünse kafanızın sakin ve rahat olduğu bir zamanda okumanızı tavsiye etmekle yetineceğim. Çevireni Kerem Işık'ı tebrik ederken bir yandan da eklemek istiyorum ki; Rollo May, kitaplarında bolca başka düşünürlerden, eserlerden alıntılar yapıyor. Yani tek kitabı okurken bambaşka yazarların konuya dair fikirleriyle ilgili de bilgi sahibi oluyorsunuz. Bu açıdan da kesinlikle gerek araştırmalarınız için, gerek kişisel düşünce birikiminiz için kitaplığınızda yer edinmesi gereken yazarlardan.
-----------
Bundan sonra kitaptaki
Yaratma Cesareti, Kafese Konan Adam kitaplarını okumuştum.
Her biri farklı dönemlerde benim için şifa olmuştu. Yaratma Cesareti sanatçıların dünyasına bakış atmamızı sağlarken Kafese Konan adam, yaşanan her şeyin öznesi olamayacağımız fikrini yansıtıyor.
Kendini Arayan İnsan ise bu kez bambaşka bir dünya. Cesaret nedir? Birey olmak ne demek? Kendini gerçekleştirmek nedir? İnsanın egoları, üzütüleri, korkuları ve bunların altındaki sebepler..
Varoluşsal sancılarınız varsa sahiden her bir alanına nazikçe dokunuyor bu kitap. Ancak genel anlamıyla bahsetmek gerekirse "endişe çağı" olarak isimlendirdiğimiz günümüz devrinde; kendini tamamlamak ve içindeki boşluk ve yalnızlık duygularıyla savaşmak neyi gerektiriyor? Neyden götürüyor, bu kitabın sorusu.
Sf.9 "Böylesine parçalanmış bir dünyada içsel bütünlük nasıl sağlanabilir? Ya da: Ne geçmiş ne gelecek açısından hiçbir şeyin kesin olmadığı bir dönemde kendini gerçekleştirmeye giden o uzun gelişme sürecine nasıl girişilebilir?"
Rollo May her zamanki gibi düşüncelerini o kadar sistemli dile getirmiş, kitabın başını sonuna o kadar güzel bağlamış, uslamlamasını o kadar güzel yapmış ki; kitaptan özet halinde bahsetmek neredeyse bütün kitabı anlatmak anlamına geliyor. O yüzden sadece bu devirde; mümkünse kafanızın sakin ve rahat olduğu bir zamanda okumanızı tavsiye etmekle yetineceğim. Çevireni Kerem Işık'ı tebrik ederken bir yandan da eklemek istiyorum ki; Rollo May, kitaplarında bolca başka düşünürlerden, eserlerden alıntılar yapıyor. Yani tek kitabı okurken bambaşka yazarların konuya dair fikirleriyle ilgili de bilgi sahibi oluyorsunuz. Bu açıdan da kesinlikle gerek araştırmalarınız için, gerek kişisel düşünce birikiminiz için kitaplığınızda yer edinmesi gereken yazarlardan.
-----------
Bundan sonra kitaptaki