GündüzGece
@gunduzzgece
Siyah kadar yalnız, mavi kadar sonsuz
15 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ne tuhaf değil mi? En yakınlarımıza kalbimizi açamıyoruz, sonra gidip bir yabancıya içimizi döküyoruz.
Reklam
O gün büsbütün güzeldi. Hiç yaşamamış şeyler gibi güzeldi. Hayatın eşiğinde,düşüncenin eşiğinde son bir defa gördüğümüz şeyler gibi güzeldi...
”acı çekmek ne demekmiş şimdi anlıyordum. acı çekmek bayılana kadar dayak yemek değildi. ayaktaki cam kesiğine dikiş attırmak değildi. asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan bir şeydi. kolları dermansız bırakan, yatakta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.”
"yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
