"Gelme diyorsun
Bu gel demektir
Birazdan güneş doğacak
Dolu dizgin atlılar geçecek yüreğimden
Seni düşüneceğim.."
“
Herkese umuttan bahsediyorum, içimde zerre kadar umut kalmamışken..."
Mona Roza'ya yazdığı veda mektubunu şöyle bitiriyor Sezai Karakoç: "Beni çıkardığında anlamın bozulmuyorsa, bundan böyle ayrı yazılalım."
14 yaşımdayken karnımı doyurmak için bir parça ekmek çaldığımda beni zindana attılar ve orada tam 6 ay bedava ekmek verdiler, hayatın adaleti budur.
Şu anda önlerindeki mesele aşktı ve aşk, yiyecek bulmaktan daha amansız, daha acımasız bir meseleydi.
Sayfa 43
