Ölebilirim genç yaşımda,
En güzel şiirlerimi söylemeden götürülebilirim.
Şimdi kavak yelleri esiyorken başımda,
Sevgilim,
Seni bir akşam üstü düşündürebilirim.
Kalp atışlarını duyuyor musun? Duyuyorsun. Ne güzel! İyice dinle kalbinin tiktaklarını. Bütün bedenine kan pompalıyor kalbin. Kanın içinde neler yok ki... Rabbin, ihtiyaç duyduğun her şeyi kanına yükledi. Vücudundaki kan, her hücrene ulaşmak için yola çıktı. Her kalp atışın, hücrelerinin rızkını taşıyor.
Gel gör ki şiddetin en yalın biçimi, güzel olan, belki de dişil bir şeyi parçalamak ya da kirletmekti; bu da elbette insanda güçlü olduğu duygusu uyandırırdı.